Της Ανδρούλας Γκιούρωφ

Οι άνθρωποι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με   δοκιμασίες  μπορεί να  φτάσουν  στα όρια τους ή να τους εγκαταλείψουν οι αντοχές τους και να λυγίσουν . Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που οι όποιες αβάσιμες κατηγορίες και ανοίκειες  επιθέσεις ατσαλώνουν την πίστη για το δίκιο  τους και βγαίνουν πιο δυνατοί.

Η απόφαση της πλειοψηφίας του Κακουργιοδικείου  Λευκωσίας για την αθώωση του πρώην προέδρου της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη και του πρώην βουλευτή του ΑΚΕΛ και επιχειρηματία Χριστάκη Τζιοβάννη, απέδειξε πως η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή.   Πως οι πολίτες μπορούν ακόμα να έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου. Και ότι η δικαιοσύνη δεν απονέμεται από τον όχλο , τα ΜΜΕ, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή τους πολιτικούς   και τις σκοπιμότητες τους . Η απόφαση του δικαστηρίου μετά από πεντέμιση χρόνια ταλαιπωρίας στους δύο αυτούς πρώην αξιωματούχους, ενόχλησε όσους προσπάθησαν να κτίσουν κομματικές καριέρες εις βάρος τους . Χάλασε ακόμα και το παιγνίδι αυτών που έψαχναν εξιλαστήρια θύματα για το περιβόητο Επενδυτικό Πρόγραμμα πολιτογραφήσεων.

Κατά την  πεντάχρονη δοκιμασία Συλλούρη-Τζιοβάνη φάνηκε ποιοι ήταν οι πραγματικοί φίλοι και ποιοι οι αντίπαλοι που εμφανίζονταν σαν φίλοι. Ποιοι έσπευσαν  να τους καταδικάσουν και να τους σταυρώσουν. Πολλοί ήταν εκείνοι που σε ρόλο δικαστών και κατήγορων κλωθογύριζαν στα κανάλια διεκδικώντας  τηλεμερίδιο προκειμένου να ανεβάσουν τις κομματικές τους μετοχές και την συμπάθεια του όχλου.

Να απολογηθούν

Κόμματα όπως ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ οφείλουν ένα μεγάλο συγγνώμη στους δύο πρώην αξιωματούχους γιατί από πλευράς Συναγερμού, κόμματος και κυβέρνησης,  δεν έμειναν υπαινιγμοί και κατηγορίες που δεν διατυπώθηκαν εναντίον των δύο. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ αντί να υπερασπιστεί το στέλεχος και βουλευτή του, όχι μόνο δεν του γύρισε την πλάτη αλλά βιάστηκε να τον διαγράψει και από μέλος της Κ.Ε. και των άλλων κομματικών οργάνων ασκώντας του αφόρητες πιέσεις να παραιτηθεί από την βουλευτική του έδρα. Αντίθετα στην περίπτωση άλλου κομματικού στελέχους που καταδικάστηκε σε φυλάκιση άλλη ήταν η μεταχείριση.Τον χαρακτήριζαν “πολιτικό κρατούμενο” και  έκαναν διαδηλώσεις υπέρ του. Τον Χριστάκη Τζιοβάννη τον καταδίκασαν πριν καν καταδικαστεί.

Ηγετικά στελέχη του ΔΗΣΥ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν παρέλειπαν να αφήνουν υπαινιγμούς όπως: «είναι γνωστό από ποιο κόμμα προέρχονται οι διεφθαρμένοι».

Ήταν πρωτοφανής η  ξέφρενη υστερία ανθρωποφαγίας. Ένας καταιγισμός χλευαστικών σχολίων και ύβρεων.    Καταδικάστηκαν  από τον όχλο ως ένοχοι διαφθοράς προτού καν δικαστούν. Παραβιάστηκαν κατάφωρα τα ανθρώπινα δικαιώματα τους. Πάγωσαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς , τους πήραν τα ηλεκτρονικά τους τηλέφωνα για να ελέγξουν τις συνομιλίες τους  και ότι άλλα προσωπικά αντικείμενα θεωρούσαν πως θα τους ενοχοποιούσαν. Κανένας δεν σκέφτηκε πως αυτοί οι άνθρωποι με όλη αυτή την πολύχρονη δοκιμασία υπέστησαν οικονομική βλάβη και ψυχική δοκιμασία.

Δικαιολογημένα οι πολίτες διερωτώνται γιατί στην περίπτωση Συλλούρη -Τζιοβάννη η δίκη διήρκησε πάνω από πέντε χρόνια ενώ άλλες περιπτώσεις δεν οδηγήθηκαν καν στα δικαστήρια. Ενδεικτική η περίπτωση  πως ακόμα και για τα εννέα διαβατήρια για τα οποία ο ΔΗΣΥ πήρε «εισφορά», η Αρχή κατά της Διαφθοράς αποφάνθηκε πως δεν υπήρχε πρόβλημα. Και φυσικά η Νομική Υπηρεσία δεν προέβη σε καμιά ενέργεια ή ποινική δίωξη.

Η Πρόεδρος της Βουλής κα Αννίτα Δημητρίου ως επικεφαλής του νομοθετικού σώματος όφειλε να δώσει οδηγίες να ξεκινήσει έρευνα και όχι να κλείσει το ζήτημα της διαρροής διαβαθμισμένων εγγράφων. Ο σεβασμός στους νόμους δεν είναι επιλεκτικός.

Η αδικαιολόγητη οργή της κας Πωλίνας Ευθυβούλου

Η υπεύθυνη Εισαγγελέας Επικοινωνίας της Νομικής Υπηρεσίας, Πωλίνα  Ευθυβούλου μια μέρα μετά την αθώωση των Συλλούρη -Τζιοβάννη  σε δημοσιογραφική διάσκεψη ανακοίνωσε την απόφαση της Ν. Υπηρεσίας να εφεσιβάλει στο Ανώτατο.

Η  εν λόγω κυρία ωστόσο έχασε την ψυχραιμία της και άφησε να αιωρούνται αχρείαστοι και απαράδεκτοι υπαινιγμοί εναντίον των δύο αθωωθέντων. Η αναφορά της για τον μάρτυρα που δεν ήρθε από το εξωτερικό  να καταθέσει επειδή δέχθηκε απειλές  για τη ζωή του εναντίον ποιων απευθύνονταν; Και προς τι οι αναφορές της ότι μέλη της Νομικής Υπηρεσίας δέχονται απειλές και βομβιστικές επιθέσεις;

Οι αστοχίες και τα δικαστικά σφάλματα της κατηγορούσας αρχής (Νομικής Υπηρεσίας) δεν δικαιολογούνται με αφορισμούς ή υπαινιγμούς. Πολύ ορθά έγκριτοι νομικοί σχολίασαν πως αυτή η υπόθεση δεν έπρεπε καν να οδηγηθεί στο δικαστήριο γιατί το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο.

Το  ποινικό αδίκημα  της διαρροής διαβαθμισμένων κρατικών εγγράφων 

Παραμένει ακόμα το μέγα ερώτημα γιατί ούτε η Βουλή ούτε η Νομική Υπηρεσία ασχολήθηκαν με την διαρροή διαβαθμισμένων κρατικών εγγράφων προς το φιλοτουρκικό κανάλι Αλ Τζαζίρα που οι πληροφορίες δακτυλοδείχνουν δύο βουλευτές. Μια τέτοια πράξη είναι ποινικά κολάσιμη και οι διαρροείς αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης. Όμως κανένας δεν λογοδότησε έναντι ποιου τιμήματος ή ανταλλάγματος διέρρευσε διαβαθμισμένα έγγραφα στο κανάλι που αποτελεί τον βραχίονα της τουρκικής προπαγάνδας. Μάλιστα δύο  εξ’ αυτών   είχαν και το θράσος να μετατραπούν σε διαπρύσιους κήρυκες κατά της διαφθοράς εργαλειοποιώντας ψηφοθηρικά την υπόθεση.

Αξίζει επίσης να υπενθυμίσουμε πως το βίντεο του Αλ Τζαζίρα ήταν μονταρισμένο και κακόβουλα  πειραγμένο καθότι όταν εξασφαλίστηκε το αυθεντικό, φάνηκε καθαρά πως έγιναν περικοπές και συρραφές  για να εκτεθεί η Κύπρος και να διασυρθούν δύο πολιτικοί.

 

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης και τα παρατράγουδα ενός κακόβουλου μονταρισμένου βίντεο

Ο τέως Γ.Ελεγκτής και νυν κομματάρχης Οδυσσέας Μιχαηλίδης “παρέλασε” από αρκετά  κανάλια για να κατακεραυνώσει την απόφαση του Κακουργιοδικείου, ενώ έκανε εκτενείς αναφορές για το βίντεο του Αλ Τζαζίρα το οποίο όπως είπε δεν αξιοποιήθηκε.

Φαίνεται πως ο κ. Μιχαηλίδης «απουσίαζε» από την Κύπρο ή είχε άλλες προτεραιότητες , όταν κατέρρευσε το αφήγημα  του Καταρινού καναλιού και αποδείχθηκε ότι ήταν κακόβουλα μονταρισμένο .Ολόκληρο το αμοντάριστο βίντεο προβλήθηκε  πριν μερικά  χρόνια στο  «Πρωτοσέλιδο » του ΣΙΓΜΑ  και αποδείχθηκε πως ήταν μια στημένη παγίδα από αυτούς που ήθελαν να βλάψουν την Κύπρο.  Ήταν ένα κακόβουλο σενάριο καλά στημένο που είχε και την συνδρομή βουλευτών.

Είναι περίεργο πως ούτε και ο κ. Οδυσσέας Μιχαηλίδης  ενδιαφέρθηκε για το ποινικό αδίκημα της διαρροής  από βουλευτές προς τον Αλ Τζαζίρα . Μπορεί προεκλογικά να μην τον συμφέρει να μάθει ποιοι ήταν αυτοί . Αλλά εάν νομίζει πως με το να επιτίθεται ψηφοθηρικά στους δύο αθωωθέντες  θα κερδίσει ψήφους πλανάται πλάνην οικτρά.

 

Υπόθεση σύμβολο;

Ένα άρθρο  του δημοσιογράφου Γ.Καλλινίκου στο «Φιλελεύθερο»  ομολογεί πολύ περισσότερα απ’ όσα θα ήθελε να διαμηνύσει ο εν λόγω δημοσιογράφος. Αφού διερωτάται γιατί δεν παραιτήθηκαν  ακόμα για την αποτυχία τους ο Γ.Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γ.Εισαγγελέας  ωρύεται γιατί «πέντε χρόνια μετά από το διασυρμό της Κύπρου διεθνώς για το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων», η κατάληξη είναι σκληρή: Ουδείς καταδικάστηκε. Χθες, κατέρρευσε ακόμη μια υπόθεση με την αθώωση Συλλούρη -Τζιοβάννη ….»

Ανάμεσα στα πολλά που γράφει χαρακτηρίζει τη δίκη  Συλλούρη -Τζιοβάννη ως μια υπόθεση -σύμβολο.

Γράφει συγκεκριμένα: « ούτε καν σε μια υπόθεση-σύμβολο, οι αρμόδιοι θεσμοί έχουν τη δυνατότητα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Να πράξουν στο μέγιστο βαθμό όσα όφειλαν και αν χάσουν τον αγώνα, τουλάχιστον, αυτό να γίνει αξιοπρεπώς…»

Τι εννοεί δηλαδή; Πως η «υπόθεση σύμβολο» ήταν να πετύχει η προπαγάνδα του φιλοτουρκικού Αλ Τζαζίρα;

Φαίνεται πως ούτε και ο εν λόγω δημοσιογράφος (φανατικός υποστηρικτής του Οδυσσέα Μιχαηλίδη)  μπήκε στον κόπο να παρακολουθήσει το αμοντάριστο βίντεο. Διαφορετικά δεν θα έγραφε εκείνο το μελοδρατικό :

 

«Αν δεν υπάρξει ευθιξία έστω και τώρα, τότε το This is Cyprus δεν θα είναι ένα απλό σλόγκαν. Θα καταστεί το επίσημο δόγμα.»

Στο αμοντάριστο βίντεο το  This is Cyprus ειπώθηκε ακριβώς για το αντίθετο που επιμένουν να πιππιλίζουν οι διαπρύσιοι κήρυκες κατά της διαφθοράς που ήθελαν ντε και καλά την καταδίκη των Συλλούρη-Τζιοβάννη.

ΥΓ: Είναι καιρός οι Δ.Συλλούρης και Χρ.Τζιοβάννη να μπουν στην αντεπίθεση. Να ζητήσουν εδώ και τώρα έρευνα για τους βουλευτές που διέρρευσαν στον Αλ Τζιαζίρα τα  διαβαθμισμένα έγγραφα. Και να απαιτήσουν την απολογία όλων όσων τους εξύβριζαν και τους καταδίκαζαν πριν καταδικαστούν.