Του Κώστα Μαυρίδη*
Στα χρόνια μέχρι το 1974, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Παπαγεωργίου πολιτευόταν ως πρωτοστάτης της «Ενωτικής Παράταξης» και φανατικός αντιμακαριακός μέσα από πύρινα άρθρα του. Μετά την καταστροφή του 1974, περιέγραψε εύστοχα ως «χρήσιμους ηλίθιους της Ιστορίας», εκείνους -όπως τον εαυτό του-, που χρησιμοποιήθηκαν εν αγνοία τους από την Χούντα και ξένους συνωμότες στα σχέδια τους για την καταστροφή της Κύπρου. Μάλιστα, σε βιβλίο-απολογία του παραθέτει στοιχεία και τεκμήρια για τον βρώμικο ρόλο «οπλαρχηγών» της «ΕΟΚΑ Β’», μυημένων στα σχέδια κατά της Κύπρου με την Τουρκία καραδοκούσα να κατασπαράξει τον Κυπριακό Ελληνισμό. Σε αντιδιαστολή προς τους χρηματοδοτούμενους και μυημένους προδότες που γνώριζαν, οι «χρήσιμοι ηλίθιοι», τυφλωμένοι από φανατισμό και αποστασιοποιημένοι από την πραγματικότητα, υπήρξαν υποχείρια άλλων και χρησιμοποιούνταν ως πιόνια στην πορεία προς τον όλεθρο. Κι από ακραιφνείς ενωτικοί έγιναν «νεκροθάφτες της Ένωσης», όπως αγωνιωδώς προειδοποιούσε ο Πρόεδρος Μακάριος σε μια ύστατη προσπάθεια να τους συνετίσει και αφυπνίσει από την αδίσταχτη κι οργανωμένη εθνοκαπηλία της Χούντας και των οργάνων της. Σε αυτούς «επένδυσε» η Τουρκία για να φτάσουμε, μέσω του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής, στην εθνική προδοσία κι ήττα του 1974. Αναβίωση της πολιτικής για «ηρωικές ήττες» έχουμε και σήμερα από σύγχρονους πατριδοκάπηλους οι οποίοι παραπλανούν διάφορους αφελείς.
Δυστυχώς, τα τελευταία 2-3 χρόνια σε κάθε ευκαιρία, βλέπουμε παρόμοια συμπεριφορά με «χρήσιμους ηλίθιους» από ένα εγχώριο συρφετό έξαλλων και ακραίων δογματικών στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος, οι οποίοι εμφανίζονται ως οι «προασπιστές του ανθρωπιστικού δικαίου και των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων ενάντια στα εγκλήματα του Ισραήλ». Πρόκειται στην πράξη για λάτρεις πρώην ολοκληρωτικών κι εγκληματικών καθεστώτων που η Ιστορία κι οι λαοί απέρριψαν στα αζήτητα. Άλλωστε, οι νουνεχείς πολίτες σε Ελλάδα και Κύπρο γνωρίζουν ότι η προσέγγιση Ελλάδας-Κύπρου με το Ισραήλ, καθώς και με άλλες χώρες (π.χ. Αίγυπτο, Λίβανο, Ιορδανία κ.ά.), γίνεται ως πανεθνική αναγκαιότητα απέναντι στην έξαρση του επεκτατικού ισλαμοφασισμού της Τουρκίας. Κι είναι ανυπόφορο που πολλαπλές αναλύσεις στην Τουρκία από ελεγχόμενα τουρκικά όργανα, ποντάρουν στο δικό μας ακροαριστερό συρφετό εγχώριων «χρήσιμων ηλιθίων» για να διασπάσουν την πανεθνική αναγκαιότητα συμμαχιών. Κι είναι πολλά που τους φέρνουν, όπως το 1974, σε ευθυγράμμιση με την Τουρκία π.χ. εγκωμιάζουν κρυφά ή φανερά την Χαμάς (μια οργάνωση φονιάδων και βιαστών) και διακατέχονται από μίσος για το Ισραήλ όπως κι ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν.
Ως Κυπριακή Δημοκρατία καταδικάζουμε ενέργειες που βρίσκονται σε αντίθεση με τον Χάρτη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, όπως ο εποικισμός, στον οποίον πάντοτε εναντιώνομαι καθώς και στην ασύμμετρη άσκηση βίας με τόσα αθώα θύματα, αλλά το Ισραήλ είναι σαφώς δημοκρατικότερο από χώρες που θέλουν να το εξαλείψουν κι από την εγκληματική Χαμάς! Επιπλέον, εδώ και καιρό επιχειρηματολογώ για φραγμό στην αγορά γης στην Κύπρο από πολίτες τρίτων χωρών, όπως από το Ισραήλ. Ωστόσο, ένα μόνο παράδειγμα αρκεί για να καταδείξει την υποκρισία όσων πρωτοστατούν συμπαρασύροντας αυτό τον συρφετό. Όταν υπέβαλα αίτημα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για το συστηματικό τουρκικό έγκλημα του εποικισμού στην Κύπρο, έλαβα το δηλητήριο τους διότι δήθεν παρεμποδίζω την εξεύρεση λύσης στην Κύπρο!
*Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
