Του Νίκου Κατσουρίδη
Σιγά – σιγά ο τρόπος που διεξάγονται οι εσωκομματικές ζυμώσεις για διάφορα θέματα μεταβάλλεται κατά τρόπο δραματικό. Ιδιαίτερα όταν επίκεινται εκλογές. Πολύ περισσότερο όταν στο προσκήνιο βρίσκονται οι Προεδρικές Εκλογές. Τα Κόμματα δυσκολεύονται πάρα πολύ να βρουν ένα επιτυχές ισοζύγιο μεταξύ εσωτερικών διαδικασιών και ζύμωσης αυτών των διαδικασιών με την Κοινωνία. Τα ίδια τα Κόμματα τα οποία ορθά φωνάζουν για την ασυδοσία των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, χρησιμοποιούν πλέον τα ΜΚΔ, χωρίς να μπουν στον κόπο να χαράξουν πλαίσιο λειτουργίας τους μέσον της Βουλής. Όπως υπάρχει για τα ΜΜΕ. Τα ίδια τα Κόμματα, όχι όλα, μετατρέπουν συνειδητά, καθαρά εσωκομματικές διαδικασίες, σε δημόσιες. Για παράδειγμα η επιλογή του υποψηφίου ενός Κόμματος για τις Προεδρικές Εκλογές. Τι νόημα έχει να υπάρχουν καταστατικές πρόνοιες για τη διαδικασία επιλογής υποψηφίου Προέδρου όταν την ίδια ώρα οι θεματοφύλακες του καταστατικού διεξάγουν, πριν αποταθούν στα μέλη τους, τα οποία είναι τα αρμόδια να αποφασίσουν, μια λανθάνουσα προεκλογική εκστρατεία δημοσίως; Δεν είναι πολύ πιο λογικό να διεξαχθεί μια εσωτερική διαδικασία αφού η απόφαση θα ληφθεί εσωτερικά από τα μέλη του δοσμένου Κόμματος. Πως μπορεί να επιτίθενται μέσον αρθρογραφίας και αναρτήσεων, σε δημοσιογράφους και ΜΜΕ, ότι παρεμβαίνουν στις εσωτερικές διαδικασίες του Κόμματος, όταν τα ηγετικά του στελέχη, διεξάγουν δημόσια κανονική προεκλογική εκστρατεία με όλα τα μέσα για μια καθαρά εσωκομματική διαδικασία. Δεν μπορεί και δεν είναι λογικό. Μάλιστα από τη στιγμή που διεξάγεται δημόσια κανονική προεκλογική εκστρατεία, τότε αναμενόμενο να υπάρξουν διάφορα, ανεπιθύμητα πιθανότατα για το Κόμμα φαινόμενα όπως:
- Παρεμβάσεις τρίτων. Είτε δημοσιογράφων, είτε ατόμων.
- Παρεμβάσεις και άλλων στελεχών του ιδίου Κόμματος. Από τη στιγμή που τα ηγετικά στελέχη δίνουν το παράδειγμα, ανοίγει ο δρόμος και για άλλους.
- Αδικούνται άτομα τα οποία θα ήθελαν να διεκδικήσουν ή έστω να πουν άποψη αλλά δεν έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ. Που θα καταφύγουν αυτοί; Στα ΜΚΔ.
- Αδικούνται άτομα τα οποία θα ήθελαν διεκδικήσουν, αλλά λόγω του γεγονότος ότι αυτή τη στιγμή κατέχουν θεσμικό πολιτειακό αλλά όχι πολιτικό αξίωμα, δεν μπορούν να εισέλθουν σε αυτήν την άτυπη προεκλογική εκστρατεία.
- Αυτή η άτυπη προεκλογική, που κατά καιρούς συμβαίνει σε διάφορα Κόμματα, περιλαμβάνει εξαγγελίες και υποσχέσεις, όχι μόνο προς αυτούς τους οποίους απευθύνεται, δηλαδή τους Εκλέκτορες. Περιλαμβάνει εξαγγελίες και υποσχέσεις προς το σύνολο του λαού ή ξεχωριστές κοινωνικές ομάδες. Από τη στιγμή που σημειώνεται αυτό το φαινόμενο, θα πρέπει να συνοδεύεται και από μια πιο υπεύθυνη συμπεριφορά. Δηλαδή η εξαγγελία, η υπόσχεση να τεκμηριώνεται έτσι ώστε να μπορεί να κριθεί η δυνατότητα υλοποίησης της. Διαφορετικά είναι λόγια του αέρα.
- Από τη στιγμή που διεξάγεται αυτή η εκστρατεία δεν είναι αρκετό να ακούει το σύνολο της Κοινωνίας απλά και μόνο διαπιστώσεις. ΄Η π.χ. τι δεν πρέπει να συμβεί. Ούτε τι αποκλείουμε και τι επιθυμούμε. Αλλά τι θέλουμε, τι στοχεύουμε και πως θα γίνει κατορθωτό.
Συμπερασματικά τα Κόμματα από μόνα τους δίνουν το δικαίωμα να επισυμβαίνουν ανεπιθύμητα για τα ίδια φαινόμενα. Ανεπιθύμητα από την ώρα που μια διαδικασία προκηρύσσεται ως εσωτερική. Για να απαιτούν αυτό να γίνει σεβαστό, θα πρέπει να τηρείται από τα ίδια και τα ηγετικά τους στελέχη πρωτίστως.
Παρόμοια φαινόμενα παρατηρούνται και σε εσωκομματικές διαδικασίες επιλογής της ηγεσίας ενός Κόμματος. Πολλές φορές υπάρχει, η ορθή κατά την άποψη μου απαίτηση, να γίνει σεβαστό το δικαίωμα ενός Κόμματος και των μέλλων του να αποφασίζουν οι ίδιοι για τα εσωτερικά τους θέματα. Με βάση το καταστατικό και τους κανονισμούς λειτουργίας του Κόμματος. Αυτό όμως για να γίνει σεβαστό θα πρέπει να το σέβονται πρώτα εκείνοι τους οποίους αφορά. Δυστυχώς υπάρχουν περιπτώσεις, που στα πλαίσια αυτών των άτυπων προεκλογικών μαχών, διασύρονται και κομμάτια ιστορίας κάποιου πολιτικού οργανισμού ή διαστρεβλώνονται κ.ο.κ. Γίνονται δηλώσεις και τοποθετήσεις οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να αποσυρθούν μετά. Δηλώσεις που αν αυτός που τις έκανε επιτύχει στους στόχους του γίνονται δεσμευτικές πλέον για το Κόμμα ή και την Πολιτεία ανάλογα με το αξίωμα το οποίο διεκδικεί. Παραδείγματα υπάρχουν.
Ένα άλλο θέμα το οποίο προκύπτει από τις άτυπες προεκλογικές που διεξάγονται αυτή την στιγμή είναι το φαινόμενο της πρόσκαιρης αμνησίας. Δεν μπορεί για παράδειγμα να αφορίζει κάποιος το ενδεχόμενο συνεργασίας του Α με τον Β, όταν ο ίδιος που το στηλιτεύει έχει πράξει το ίδιο. Και μάλιστα όχι στο απώτατο παρελθόν αλλά στο πολύ πρόσφατο. Εάν οι πολιτικές θέσεις του Α συνιστούν για τον Γ απαγορευτικό συνεργασίας του τον Α με τον Β, τότε ούτε ο Γ θα έπρεπε να είχε πράξει το ίδιο. Πολύ περισσότερο δεν επιτρέπεται να το επαναλάβει!!
Όπως είχα προβλέψει η προεκλογική εκστρατεία για τις Προεδρικές έχει ήδη αρχίσει και είναι σκληρή. Θα αφήσει ανοικτές πληγές σε διάφορα θέματα και επίπεδα. Όπως για παράδειγμα στο κυπριακό και την πρόσφατη ιστορία του. Πολιτικά συμβάντα διαστρεβλώνονται κατά το δοκούν. Ένα – δύο παραδείγματα: α) Παρουσιάζεται μια περιορισμένη πρόταση, περισσότερο τοπικού χαρακτήρα, που ούτε καν ασχολείτο με την ουσία του Κυπριακού (Αμερικανο-Βρεττανικο-Καναδική πρόταση) ως Σχέδιο Λύσης του Κυπριακού!! β) Μεγάλη συζήτηση περι της Δέσμης (όχι σχέδιο) Ιδεών Γκάλι. Λέγονται πολλά και διάφορα. Καταλογίζονται λάθη και γίνεται αυτοκριτική. Εκείνο όμως που δεν εξηγούν ορισμένοι είναι, γιατί έγινε το λάθος ή το «λάθος». Ας ανατρέξουν στην πολύωρη συζήτηση στη Βουλή που είχε τότε διεξαχθεί. Συνεπώς θεωρώ ότι χρειάζεται μια κάποια αυτοσυγκράτηση, πολύ περισσότερο που ακόμα έχουμε δρόμο ως το Φεβράρη του2028.
Ειδικά στο κυπριακό τι εξυπηρετεί αλήθεια αυτή η επιστροφή στο παρελθόν, τη στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη η πρωτοβουλία του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. Τι εξυπηρετεί να διεξάγεται από συγκεκριμένους κύκλους μια ασταμάτητη μάχη επίρριψης ευθυνών στην ε/κ πλευρά για το σήμερα αλλά και να στρέφεται τώρα αυτή η προσπάθεια και στο πρόσφατο παρελθόν.
Δυστυχώς όπως είχα γράψει εδώ και αρκετό καιρό, η σφοδρή επιθυμία διεκδίκησης και κατάκτησης του Προεδρικού αξιώματος θα δημιουργήσει συνθήκες οι οποίες θα επηρεάσουν αρνητικά και το κυπριακό και την οικονομία και άλλα θέματα. Θα τραυματίσουν ακόμα περισσότερο τις σχέσεις μεταξύ πολιτικών προσώπων και Κομμάτων, πράγμα καθόλου βοηθητικό για την πολιτική ζωή στον τόπο και το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Οι άτυπες προεκλογικές μάχες θα δημιουργήσουν σοβαρά εμπόδια για την ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής.
