Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Τελικά ο Μακάριος Δρουσιώτης ή « Ο Συκοφάντης» όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε ο τέως Πρόεδρος Αναστασιάδης, προκάλεσε σάλο με τις αποκαλύψεις του για τους Ροδόσταυρους, τις κατηγορίες για παιδεραστία, βιασμούς και κυκλώματα παρακολούθησης. Ένα σενάριο με πολλή αλατοπίπερο για να έχει σασπένς και να προσελκύει τους διψασμένους για σκάνδαλα πολίτες.
Έτυχε (τυχαία άραγε;) αυτό το σενάριο να συμπέσει με την προεκλογική εκστρατεία και να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας καθότι ο πρωταγωνιστής της υπόθεσης Μακάριος Δρουσιώτης και οι δύο κομπάρσοι Μορφάκης Σολωμονίδης και Δ. Παπαδάκης είναι υποψήφιοι βουλευτές. Ο Παπαδάκης αφαιρέθηκε από τη λίστα των υποψηφίων του ΑΛΜΑ καθότι ο πολύπραγος Οδυσσέας (ο οποίος να υπενθυμίσουμε απώλεσε τη θέση του Γενικού Ελεγκτή με ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου δικαστηρίου) έκρινε πως θα ζημιώσει παρά θα κερδίσει η παραμονή του στο ψηφοδέλτιο του κόμματος του.
Ο κάθε πολίτης διερωτάται ευλόγως: Πως χειρίζονται οι θεσμοί αυτό το ζήτημα την ώρα που όλο αυτό το σενάριο βρίθει σοβαρών ποινικών αδικημάτων;
Πώς είναι δυνατόν επτά ολόκληρα χρόνια από το 2019 να υπήρχε άκρα του τάφου σιωπή και ξαφνικά τον Απρίλιο του 2026 να βγαίνουν όλα στη φόρα; Η σιωπή, παρατεταμένη ή μη, για ένα έγκλημα είναι ποινικό αδίκημα και όλοι όσοι εμπλέκονται πρέπει να οδηγηθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου και να δικαστούν. Δεν νοείται παράβλεψη τέτοιων αδικημάτων. Ειδικά για τον Μακάριο Δρουσιώτη, ο οποίος αρέσκεται συχνά πυκνά να εμφανίζεται ως διαπρύσιος κήρυκας κατά της διαφθοράς.
Αυτός ο τύπος είναι ένα υποκείμενο που αρέσκεται να προκαλεί αντιπαραθέσεις δολοφονώντας χαρακτήρες με ανυπόστατους ισχυρισμούς ή με ψευδείς κατηγορίες. Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που πιάστηκε να ψεύδεται και μάλιστα για πολύ πιο σοβαρά ζητήματα. Οι πολιτικές του θέσεις στο κυπριακό είναι βλαβερές και άκρως τοξικές.(Βλέπε αναφορές για Ερντογάν και επαφές με τούρκους αξιωματούχους που μαζί με τον πρώην Επίτροπο Χρήστο Στυλιανίδη θα έλυναν το κυπριακό ).
Αρχικά έκανε την παρουσία του στη δημοσιογραφία ως «ερευνητής» και έγραφε εναντίον της ΕΟΚΑ Β’ εκθειάζοντας τον εθνάρχη Μακάριο. Δεν πέρασαν λίγα χρόνια για να βρεθεί σε άλλο «στρατόπεδο», αποενοχοποιώντας το ΝΑΤΟ, τη CIA, την ΕΟΚΑ Β’ για το προδοτικό πραξικόπημα του 1974. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να κατηγορήσει τη Ρωσία για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, προκαλώντας την μήνι του τότε Ρώσου πρέσβη στην Λευκωσία Οσάτσι. Έκτοτε διατήρησε τη γραμμή πλεύσης των βιβλίων του υπέρ των Αμερικανών και εναντίον όσων έμειναν πιστοί στην ιστορική αλήθεια.
Στο βιβλίο του Ν.Αναστασιάδη «ο Συκοφάντης», ο τέως πρόεδρος παραθέτει τις μεταλλάξεις του Δρουσιώτη και πως κατάφερνε να διαψεύδει τον εαυτό του (με τεκμηριωμένα στοιχεία) σε πλείστες των περιπτώσεων. Στο βιβλίο παρατίθενται στοιχεία με ημερομηνίες πως ο Δρουσιώτης αυτοαναιρείται και αυτοδιαψεύδεται σε πολλά ζητήματα.
Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι βέβαια ο Δρουσιώτης αλλά οι θεσμοί και πως θα πρέπει να μείνουν αλώβητοι και αντικειμενικοί.
Η Αστυνομία, η Νομική Υπηρεσία και το Δικαστικό σώμα, οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να κινήσουν τις νόμιμες διαδικασίες ώστε να οδηγηθεί εκεί που πρέπει το όλο ζήτημα.
Ύποπτοι για ποινικά αδικήματα είναι όλοι τους. Όσοι γνώριζαν και δεν μιλούσαν για εφτά ολόκληρα χρόνια και τώρα ξαφνικά έκριναν πως ήγγηκεν η ώρα (ένα μήνα πριν τις βουλευτικές εκλογές) να προβούν σε τόσο σοβαρές καταγγελίες. Είτε είναι χαλκευμένα είτε είναι αυθεντικά τα sms να οδηγηθούν με τις ανάλογες κατηγορίες στο δικαστήριο και να λογοδοτήσουν.
Είναι απορίας άξιο πως οι δικηγόροι που εμπλέκονται και φαίνεται να γνώριζαν, Νίκος Κληρίδης και Χρίστος Κληρίδης (ως τέως πρόεδρος του παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου), να μην γνωρίζουν πως η παρασιώπηση ενός εγκλήματος είναι ποινικό αδίκημα.
Δεν χρειάζονται ξένοι εμπειρογνώμονες για να εφαρμοστούν οι νόμοι που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Εάν κάποιοι όπως ισχυρίζονται φοβούνται για τη ζωή τους να προστατευτούν αλλά όχι να μείνουν στο απυρόβλητο.
Η εκδίκαση της υπόθεσης είναι μονόδρομος.
Τώρα που η γυναίκα ( η φερόμενη ως Σάντη ) η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο του σκανδάλου, λέει πως όλα τα μηνύματα είναι χαλκευμένα και άρα μη αυθεντικά δεν μπορεί να κλείσει έτσι απλά η υπόθεση. Να γίνει δίκη και να λογοδοτήσουν όλοι τους:
Μακάριος Δρουσιώτης, Νίκος Κληρίδης, Χρίστος Κληρίδης, και όποιοι άλλοι γνώριζαν και δεν κατήγγειλαν στις αρμόδιες αρχές στον ουσιώδη χρόνο. Δηλαδή από το 2019.
Δεν χρειάζονται ξένοι εμπειρογνώμονες. Έχουμε αρκετούς ακριβοπληρωμένους στους διάφορους θεσμούς που οφείλουν να ασκήσουν τα καθήκοντα τους που απορρέουν από τους νόμους.
Ο Πρόεδρος ως επικεφαλής του κράτους οφείλει να προστατεύσει τους θεσμούς και όχι να πειραματίζεται.
Έχει διαρρηχθεί ο κοινωνικός ιστός
Δυστυχώς σήμερα παρατηρούμε πως ο κοινωνικός ιστός έχει διαρρηχθεί και όλα τα στραβά και τα παράλογα επικρατούν και επιπλέουν.
Μια χώρα που εδώ και 51 χρόνια βρίσκεται σε πολιορκία ημικατοχής , οι πολίτες αυτού το καθημαγμένου τόπου θα έπρεπε να βρίσκονται σε επιφυλακή κι εγρήγορση.
Πρώτο και κύριο είναι η προστασία της ιστορικής αλήθειας που τα τελευταία χρόνια χαλκεύεται και λοιδωρείται από άτομα που προφανώς δεν το πράττουν «αφιλοκερδώς».
Μας κυβερνούν πολιτικοί καρικατούρες, γελωτοποιοί και ανάξιοι να εμψυχώσουν τον λαό να φυλάει Θερμοπύλες. Επιχειρούν να ακυρώσουν και να σβήσουν τις παρακαταθήκες του Εθνάρχη Μακαρίου ο οποίος δεν ήταν μόνο ο μπροστάρης του λαού για τα δίκαια της Κύπρου, αλλά ο εμψυχωτής και ο φωταγωγός του για μια Κύπρο λεύτερη , αποστρατικοποιημένη και αδέσμευτη.
