Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Στις 7 Δεκεμβρίου 1974 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο, μετά από πέντε σχεδόν μήνες αναγκαστικής αυτοεξορίας .
Μέσα από τα ερείπια που προκάλεσε το δίδυμο έγκλημα του προδοτικού πραξικοπήματος και της τούρκικης εισβολής εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες τον υποδέχθηκαν με ζητωκραυγές και επευφημίες.
Σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής , 250.000 περίπου άνδρες, γυναίκες και παιδιά συνέρρευσαν στην πλατεία Αρχιεπισκοπής, για να τον υποδεχθούν. Στην πρώτη, μετά τα δραματικά γεγονότα του καλοκαιριού, ομιλία του Εθνάρχη, ενώπιον του κυπριακού λαού, από τον εξώστη της βομβαρδισμένης Αρχιεπισκοπής, η χαρά για την επιστροφή έσμιγε με τον σπαραγμό για την τραγωδία και την αγωνία για την αποκατάσταση της νομιμότητας και της εδαφικής ακεραιότητας του νησιού.
Συγκλονιστικός ο λόγος του: «Μετά των νεκρών ελογίσθην. Και ιδού εν ζωή ευρίσκομαι» υπενθυμίζοντας έτσι τα άνομα σχέδια της χούντας των Αθηνών της CIA και των τοποτηρητών τους στην Κύπρο. Την λαομίσητη ΕΟΚΑ Β’ και τα φασιστικά παρακλάδια της .
Η 7η Δεκεμβρίου είναι μέρα μνήμης και τιμής για τους αντιστασιακούς, οι οποίοι υπερασπίστηκαν τη Δημοκρατία και τη Νομιμότητα, πριν, κατά και μετά το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης του Ιούλη του 1974.Είναι μέρα υπεράσπισης της μνήμης, της ιστορικής αλήθειας και των αγώνων του λαού μας. Μία διαρκής θύμηση προς τους ήρωες της Δημοκρατίας αλλά και ένα χρέος προς τη νέα γενιά που δικαιούται να γνωρίζει την πραγματική Ιστορία του τόπου.
Η 7η Δεκεμβρίου 1974, ο τραυματισμένος λαός μας, σε εκείνο το συγκλονιστικό συλλαλητήριο στην πλατεία της Αρχιεπισκοπής, διαδήλωνε ότι δεν θα συμβιβασθεί με το ΝΑΤΟϊκό έγκλημα διχοτόμησης του νησιού και δεν θα συγχωρούσε την προδοσία της Χούντας και των πραξικοπηματιών της ΕΟΚΑ Β΄.
Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι μπροστά σε μια ανήθικη προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας και των ιστορικών γεγονότων.
Δεν ήθελαν την επιστροφή του
Αξίζει να υπενθυμίσουμε πως εκείνη την εποχή τόσο ξένοι κύκλοι όσο και τα γνωστά απομεινάρια του εγκλήματος της 15ης Ιουλίου, ενεργούσαν με κάθε τρόπο για ματαίωση της επιστροφής του Μακαρίου.
Εφάρμοσαν μια πρακτική προληπτικής τρομοκρατίας συνεχίζοντας τα προ-πραξικοπήματος δολοφονικά χτυπήματα.
Στις 30 Αυγούστου 1974 αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ Βάσο Λυσσαρίδη και δολοφόνησαν το ηγετικό στέλεχος της ΕΔΕΝ Δώρο Λοίζου.
Στις 8 Σεπτεμβρίου στο Μέσα Χωριό της Πάφου δολοφόνησαν τον αστυνομικό Δημοσθένη Γεωργίου, επειδή έγραφε συνθήματα υπέρ της επιστροφής του Μακαρίου, ενώ στις 29 Σεπτεμβρίου δολοφόνησαν τον οδηγό λεωφορείου Ηλία Πηλαβά, ο οποίος μετέφερε διαδηλωτές στο συλλαλητήριο που θα γινόταν στη Λεμεσό υπέρ της επιστροφής Μακαρίου.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο ασκών καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας δυνάμει του Συντάγματος, Πρόεδρος της Βουλής Γλαύκος Κληρίδης, είχε αντισυνταγματικά «ορκισθεί» στον καθαιρεμένο Μητροπολίτη Γεννάδιο, ενώ σε συνέντευξη Τύπου στο ΓΤΠ είχε δηλώσει ότι αν ο Μακάριος θέλει να επιστρέψει θα προκηρυχθούν Προεδρικές Εκλογές στις οποίες θα μπορούσε να υποβάλει υποψηφιότητα και ο Μακάριος!
Παρά τους αρχικούς δισταγμούς του και παρά τα όσα διαδραματίζονταν στην Κύπρο, ο Μακάριος θεωρεί ότι οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες για την επιστροφή του. Στα μέσα Νοεμβρίου έχει μακρές συνομιλίες με τους συνεργάτες του, ενημερώνεται για την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Κύπρο και αποφασίζει να επιστρέψει στις αρχές Δεκεμβρίου, αφού προηγουμένως επισκεφθεί την Αθήνα.
Ο Καραμανλής ήταν έντονα ενοχλημένος από την απόφαση του Μακαρίου να γυρίσει στην Κύπρο. Και ακόμα πιο ενοχλημένος από την απόφαση του να επιστρέψει μέσω Αθηνών και μάλιστα να απευθύνει και δημόσια ομιλία. Έντονα αντίθετοι με την επιστροφή Μακαρίου ήταν οι ΗΠΑ, ο κακός δαίμονας της Κύπρου Βρετανία και το ΝΑΤΟ.
Μια περίεργη συγκυρία επικρατούσε στο εσωτερικό. Ανώτατα στελέχη του ΑΚΕΛ τάχθηκαν με άρθρα εναντίον της επιστροφής του Μακαρίου και μάλιστα χαρακτήριζαν ως «καλό καραβοκύρη» τον παράνομα ορκισθέντα ως πρόεδρο της Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη. Είναι αυτά τα στελέχη που αποτέλεσαν την θλιβερή φράξια την δεκαετία του ‘ 90 και αποχώρησαν από το κόμμα.
Να υπενθυμίσουμε πως στελέχη και μέλη του ΑΚΕΛ αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα και αρκετοί δολοφονήθηκαν από πραξικοπηματικά στοιχεία .
Ο Καραμανλής εμπόδισε με νύχια και με δόντια να τιμωρηθούν οι εν Ελλάδι χουντικοί που διέπραξαν τον Ιουλιανό πραξικόπημα του 1974. Κανένας δεν αμφιβάλλει πως η προδοτική αυτή στάση του ήταν απόρροια των εντολών των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Γιατί τότε θα αποκαλύπτονταν ο βρόμικος ρόλος τους σε Κύπρο και Ελλάδα.
Χαρακτηριστική ήταν και η δήλωση του δικτάτορα Δημήτρη Ιωαννίδη όταν του ζήτησαν συνέντευξη :Εάν μιλήσω όλοι σε Ελλάδα και Κύπρο θα γίνουν κομμουνιστές , υπονοώντας τον ρόλο ΗΠΑ και ΝΑΤΟ στην τραγωδία της Κύπρου.
Σήμερα 51 χρόνια μετά παρακολουθούμε την προσπάθεια και προέδρου Χριστοδουλίδη να προβαίνει με κάθε ευκαιρία σε μια αντιμακαριακή υστερία προσπαθώντας να πλήξει το κύρος και τον τιτάνιο αγώνα που έκανε ο λαοπρόβλητος Μακάριος αντιστεκόμενος στα σχέδια ΗΠΑ και ΝΑΤΟ να μετατρέψουν την Κύπρο σε αβύθιστο αεροπλανοφόρο τους.
Μάλιστα ο κ. Χριστοδουλίδης, πολεμώντας με τις σκιές , σε μια πρωτόγνωρη αντίδραση εξαφάνισε το πορτρέτο του Μακαρίου τόσο από το Γραφείο της προεδρίας όσο και από το Προεδρικό μέγαρο, λες και θα σβηστεί η μνήμη του λαοπρόβλητου πρώτου Προέδρου της Κύπρου με τέτοιες ασχημίες.
Σήμερα είναι με θλίψη που παρακολουθούμε τις προσπάθειες παραχάραξης των ιστορικών γεγονότων και τους νέους να αδιαφορούν να μάθουν τις πικρές αλήθειες γιατί η πατρίδα μας έχει μοιραστεί στα δυο.
Ο καλός φίλος Άκης Παπασάββας , πρώην Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, λέει συχνά πως ο κοινωνικός ιστός έχει διαβρωθεί γι’ αυτό και υπάρχει τέτοια ανοχή στις προσπάθειες να αλλοιωθούν τα ιστορικά γεγονότα για την προδοσία του 1974 και να επικρατήσει μια επικίνδυνη λησμοσύνη.
Είναι γνωστό πως ο Άκης Παπασάββας ήταν ίσως ο μοναδικός ανεξάρτητος θεσμικά αξιωματούχος που αντιστάθηκε θαρραλέα στους ολετήρες της ιστορικής μνήμης μπαίνοντας στο στόχαστρο της Συναγερμικής ηγεσίας και της τότε κυβέρνησης του ΔΗΣΥ.
Δέχθηκε απειλές αφορισμούς και χλεύη αλλά μέχρι σήμερα είναι ένα φωτεινό παράδειγμα αφοσίωσης στον Μακάριο και της Ιστορικής αλήθειας. Πλήρωσε ακριβό τίμημα αλλά ο αγώνας του δεν πήγε χαμένος. Κατέγραψε όλες τις παράνομες ενέργειες των ανομιμοποίητων πρώην κυβερνώντων και των ενεργειών τους να αθωώσουν τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος.
Φέτος, επέτειο της επιστροφής του Μακαρίου ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα κόμματα υπενθύμισαν την ιστορική αυτή επέτειο. Μόνο η ΕΔΕΚ οργάνωσε εκδήλωση το Σάββατο τιμώντας την 51η επέτειο της επιστροφής του Μακαρίου και της επανόδου της Νομιμότητας.
