«Το ζήτημα του εύρους της αστικής ασυλίας που παρέχει το Άρθρο 45.6 του Συντάγματος στον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι καίριο ζήτημα δημοσίου 
συμφέροντος και τούτο διότι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να προστατεύεται από αστικές διαδικασίες εναντίον του για πράξεις ή παραλείψεις του κατά την εκτέλεση του λειτουργήματός του, ενώ δεν θα πρέπει να είναι υπεράνω του νόμου όσον αφορά την αστική του ευθύνη για ιδιωτικής ή προσωπικής φύσεως υποθέσεις τους».
Αυτό αναφέρει η χθεσινή απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποία απαλλάσσεται τελεσίδικα ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατιας από ευθύνες για την τραγωδία στο Μαρί , μετά την εκδίκαση της αγωγής που κίνησαν η σύζυγος και τα παιδιά του πλοίαρχου Ανδρέα Ιωαννίδη, ενός από τα θύματα της τραγωδίας του Μαρί.
Η οικογένεια του πλοίαρχου άσκησε αγωγή εναντίον του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, η οποία απορρίφθηκε αφού κρίθηκε πως καλυπτόταν από ασυλία. Η απόφαση αυτή αποτέλεσε το αντικείμενο της έφεσης. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της απόφασης του Εφετείου, η οικογένεια Ιωαννίδη απέδιδε στον Πρόεδρο Χριστόφια και σε άλλους εναγόμενους, πράξεις ή παραλείψεις που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο του πλοίαρχου Ανδρέα Ιωαννίδη, κατά τα τραγικά γεγονότα της 11ης Ιουλίου 2011.
Η θέση της οικογένειας ήταν ότι ο Πρόεδρος, αποφασίζοντας τη φύλαξη των εμπορευματοκιβωτίων στη Ναυτική Βάση Ευάγγελος Φλωράκης, ενήργησε καθ’ υπέρβαση των εξουσιών του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και επομένως δεν είχε δικαίωμα να επικαλείται την ασυλία από αστική δίωξη που παρέχει το Σύνταγμα.
Ειδικότερα, προβαλλόταν το επιχείρημα ότι οι πράξεις και παραλείψεις του τέως Προέδρου ήταν εκτός του πλαισίου του λειτουργήματος του Προέδρου της Δημοκρατίας και κατά συνέπεια αυτός δεν εδικαιούτο να επικαλείται την ασυλία του Συντάγματος.
Υπό αυτά τα δεδομένα το Εφετείο αποφάνθηκε ότι «με την προαναφερόμενη φράση «εν τη εκτελέσει του λειτουργήματός του» καλύπτεται κάθε πράξη ή παράλειψη του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν αυτός λειτουργεί υπό την ιδιότητά του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Εξαιρούνται δηλαδή οι πράξεις και παραλείψεις του σε συναλλαγές, δικαιοπραξίες κ.λπ., ιδιωτικής-προσωπικής φύσεως».
Η περίπτωση της τραγωδίας του Μαρί δεν ήταν τέτοια και κρίθηκε τελεσίδικα ότι ορθά δεν αφέθη να προχωρήσει η δίκη εναντίον του τέως Προέδρου.
