Του Δρ. Βασίλη Μαύρου*
Οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές δεν αποτελούν μια συνηθισμένη εκλογική διαδικασία για τους πρόσφυγες και τους κατοίκους της επαρχίας Αμμοχώστου. Για την Αμμόχωστο, τη Μεσαορία, την Καρπασία, τα κατεχόμενα χωριά της επαρχίας Αμμοχώστου αλλά και τις ελεύθερες περιοχές της επαρχίας μας, το διακύβευμα είναι βαθύτερο: ποιοι θα εκπροσωπήσουν πραγματικά τον αγώνα για απελευθέρωση και επιστροφή και ποιοι θα συνεχίσουν την πολιτική της διαχείρισης της κατοχής.
Σχεδόν 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, η Κύπρος εξακολουθεί να βιώνει μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει παράνομα το 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας και να προωθεί ανοιχτά πλέον τη λύση των δύο κρατών. Την ίδια στιγμή, μεγάλο μέρος της πολιτικής ηγεσίας περιορίζεται σε μια πολιτική διαχείρισης και χαμηλών προσδοκιών αντί ουσιαστικής διεκδίκησης.
Η λογική των «Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» και των συνεχών υποχωρήσεων όχι μόνο δεν έφερε λύση, αλλά συνέβαλε στην παγίωση της κατοχής. Αντί η Κυπριακή Δημοκρατία να αξιοποιήσει τη θέση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να δημιουργήσει πολιτικό κόστος στην Τουρκία, συχνά επιλέγεται μια πολιτική εξευμενισμού χωρίς αποτέλεσμα.
Αυτό αποτυπώθηκε ξεκάθαρα και στο Συμβούλιο της Ευρώπης, όπου η πρωτοβουλία της επιτροπής του Συνδέσμου Αμμοχώστου ΗΒ για ένα σαφές ψήφισμα που αναφερόταν στην τουρκική εισβολή, την κατοχή και την ανάγκη εφαρμογής του Ψηφίσματος 550 του ΟΗΕ δέχθηκε πιέσεις από τον εκπρόσωπο της Τουρκίας και τον Τουρκοκύπριο παρατηρητή. Δυστυχώς, οι αντιπρόσωποί μας βουλευτές στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αυτοί των τεσσάρων παραδοσιακών κομμάτων, αποδέχθηκαν την αποδυνάμωση του αρχικού κειμένου, οδηγώντας προσωρινά το ψήφισμα σε μια νερόβραστη προσέγγιση περί «δικοινοτικών σχέσεων» και περισσότερων οδοφραγμάτων. Μετά από έντονη παρέμβαση του Προέδρου του Συνδέσμου Αμμοχώστου ΗΒ, Δρ. Βασίλη Μαύρου, αποκαταστάθηκε η ουσία του ψηφίσματος με σαφείς αναφορές στην εισβολή, την κατοχή και την εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ.
Το περιστατικό αυτό ανέδειξε μια σκληρή πραγματικότητα: ότι μέρος του πολιτικού συστήματος δείχνει σημάδια συμβιβασμού απέναντι στις τουρκικές επιδιώξεις. Όμως ο μαχητικός κόσμος της επαρχίας Αμμοχώστου δεν αποδέχεται αυτή τη λογική ούτε τη μετατροπή της κατοχής σε κανονικότητα.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν και οι οργανωμένες προσπάθειες της διασποράς, όπως αυτές της Εθνικής Κυπριακής Ομοσπονδίας ΗΒ και ειδικά του Συνδέσμου Αμμοχώστου ΗΒ, οι οποίες μέσα από διεθνείς παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις κρατούν το ζήτημα των κατεχόμενων εδαφών μας ζωντανό στο διεθνές προσκήνιο.
Η Αμμόχωστος, η Μεσαορία και η Καρπασία δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν δικαιοσύνη, ελευθερία και επιστροφή. Τα ψηφίσματα 550 και 789 του ΟΗΕ αποτελούν ασπίδα προστασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των εκτοπισμένων. Εκείνο που απουσιάζει δεν είναι η διεθνής νομιμότητα, αλλά η πολιτική βούληση για ουσιαστική διεκδίκηση.
Γι’ αυτό και οι ψηφοφόροι έχουν τεράστια ευθύνη. Οφείλουν να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να στηρίζουν πολιτικές και πρόσωπα που διαχειρίζονται την κατοχή χωρίς αποτέλεσμα ή αν θα επιλέξουν εκπροσώπους με καθαρές θέσεις, αγωνιστικότητα και πραγματική διάθεση διεκδίκησης.
Η ψήφος δεν πρέπει να δοθεί σε όσους συμβιβάστηκαν ή έμαθαν να ζουν με την κατοχή. Πρέπει να δοθεί σε εκείνους που δεν καταθέτουν τα όπλα, δεν υποστέλλουν τη σημαία της ελευθερίας και της επιστροφής και παραμένουν μαχητικοί πρεσβευτές της Αμμοχώστου, της Μεσαορίας, της Καρπασίας και ολόκληρης της κατεχόμενης Κύπρου.
*Ο Δρ. Βασίλης Μαύρου είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Αμμοχώστου ΗΒ
