Ποιο κλειδί έχει ο Πρόεδρος για να ανοίξει την πόρτα του διαλόγου;
Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Ο Τούρκος πρόεδρος έφθασε το περασμένο Σάββατο παράνομα στο νησί απειλώντας τους πάντες και κυρίως τους Τ/κ εξαιτίας των αντιδράσεων τους στην επιβολή της μαντίλας στα σχολεία. Ευκαιρίας δοθείσης ο Ερντογάν έστειλε και το μήνυμα προς πάσαν κατεύθυνση πως δεν λογαριάζει κανέναν και πως η κατεχόμενη Κύπρος είναι ιδιοκτησίας της Τουρκίας. Πως είναι ο σερίφης της περιοχής και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του.
Εμφανίστηκε ακόμα οργισμένος επειδή οι θεσμοί της Κυπριακής Δημοκρατίας οδηγούν σε δίκες τους Τούρκους και Εβραίους σφετεριστές Ε/κ περιουσιών και απείλησε με μέτρα.
Ο κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ ήταν φυσικό να αντιδράσει όπως αντέδρασε στη συνάντηση που είχε την Δευτέρα με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη ο οποίος εμφανίστηκε απογοητευμένος.
Το ερώτημα που εγείρεται είναι γιατί πήγε στην συνάντηση με τον Τατάρ ο κ. Χριστουδουλίδης; Για να δείξει καλή θέληση ή για να μην απογοητεύσει τον αντιπρόσωπο των Ην.Εθνών Κόλιν Στιούαρντ ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να καταλογίζει και στην Ε/κ πλευρά ευθύνες για την έλλειψη προόδου;
Ο κ. Χριστουδούλίδης πρέπει επιτέλους να αρχίσει να συμπεριφέρεται ως πρόεδρος όλων των Κυπρίων και όχι ως ηγέτης της Ε/κ πλευράς. Ως ηγέτης κοινότητας.
Εδώ και μέρες και πριν την παράνομη κάθοδο Ερντογάν στα κατεχόμενα οι Τ/κ διαδήλωναν εκφράζοντας την διαμαρτυρία τους στις αυταρχικές οδηγίες της Τουρκίας.
Κυβέρνηση και κόμματα όφειλαν να στηρίξουν και να συνδράμουν τους Τ/Κ οι οποίοι αρνούνται να μετατραπούν σε μια ισλαμική επαρχία της Τουρκίας.
Ο Ερντογάν κατά την παράνομη επίσκεψη του στην Κύπρο κουβάλησε φοιτητές και μέλη του ΑΚΡ για να τον χειροκροτούν. Αυτές είναι νοοτροπίες δικτατόρων που θέλουν να χειραγωγούν τους υπηκόους τους. Γιατί έτσι θεωρεί τους Τ/κ. Γνώριζε πως δεν θα τύγχανε θερμής υποδοχής και κουβάλησε χειροκροτητές.
Τη φιέστα του Ερντογάν στα κατεχόμενα όφειλαν να χαλάσουν κυβέρνηση, Ε/κ κόμματα και όλοι οι Ε/κ ιδιαίτερα όλοι αυτοί που λένε πως οι Τούρκοι της Κύπρου δεν είναι εχθροί μας είναι αδελφοί μας. Σίγουρα δεν είναι αδελφοί μας αλλά είναι συμπατριώτες μας και οφείλαμε να τους στηρίξουμε.
Σε κάθε οδόφραγμα έπρεπε να γίνουν μαζικές διαδηλώσεις με μηνύματα κατά του Ερντογάν και κατά των προσπαθειών της Τουρκίας να επιβάλει στους Τ/κ τους κανόνες του Ισλάμ ξεκινώντας από την αναχρονιστική μαντίλα.
Η κυβέρνηση όφειλε να καταγγείλει σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και φόρα τις ενέργειες του Τούρκου Προέδρου στα κατεχόμενα και όχι να περιορίζεται με μια δήλωση του ΥΠΕΞ επικρίνοντας μουδιασμένα την παράνομη επίσκεψη Ερντογάν.
Εάν θεωρούμε πραγματικά τους Τ/κ ως συμπατριώτες μας , εάν τους θεωρούμε ισότιμους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλαμε να αντιδράσουμε δυναμικά στέλνοντας τους το μήνυμα πως είμαστε δίπλα τους. Πως δεν είναι μόνοι στον αγώνα τους κατά της Τουρκίας.
Μόνο έτσι θα έλθουν πιο κοντά στον κοινό αγώνα για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού.
Δεν έχουν αντιληφθεί οι ηγέτες μας ,κομματικοί και θεσμικοί, πως δεν αρκούν οι δικοινοτικές φιέστες και τα πανηγύρια. Δεν αρκούν τα όποια ΜΟΕ για να έλθουν πιο κοντά Ε/ και Τ/Κ. Στον κοινό αγώνα και στις δύσκολες στιγμές κολλά το σίδερο της συμφιλίωσης. Και όχι εάν θα ανοίξουν και άλλα οδοφράγματα για να διαιωνίζεται η κατοχή με την οικονομική ενίσχυση των κατεχομένων.
Το «κλειδί» και τα ψηφίσματα
Δεν γνωρίζουμε τι υπονοεί ο Πρόεδρος όταν δηλώνει πως «δεν είναι εύκολα τα δεδομένα, αλλά έχουμε το κλειδί, έχουμε τη στρατηγική, έχουμε τον τρόπο για να δημιουργήσουμε δεδομένα που θα μας οδηγήσουν” σε συνθήκες επανέναρξης των συνομιλιών»
Λόγια, λόγια, λόγια…και φρούδες ελπίδες. Με τα παρακάλια η Τουρκία δεν λαμβάνει κανέναν υπόψη.
Πότε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης κτύπησε το χέρι του στο τραπέζι των Βρυξελλών για να αξιώσει κυρώσεις κατά της Τουρκίας; Πότε απαίτησε πραγματική στήριξη από την ελίτ των Βρυξελλών η οποία μετατρέπει την Ε.Ε. σε μια στοά συμφεροντολόγων; Ποτέ.
Άγεται και φέρεται σαν να είμαστε ένα κανονικό κράτος και όχι χώρα μέλος της Ε.Ε. σε ημικατοχή.
Χαριεντιζόμαστε και πανηγυρίζουμε πως εγκρίθηκε ακόμα ένα επικριτικό ψήφισμα κατά της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μπράβο μας. Θα το κρεμάσουμε και αυτό ως αναμνηστικό έπαθλο δίπλα στα δεκάδες άλλα ψηφίσματα .Και θα λέμε πως αγωνιστήκαμε .
Η Τουρκία δεν καταλαβαίνει από ψηφίσματα. Η αντιμετώπιση της από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αλλάξει .Μόνο με αυστηρές κυρώσεις που θα επηρεάσουν αρνητικά την οικονομία της μπορεί να κάμψει την αδιαλλαξία της . Μόνο όταν νιώσει στο πετσί της τις καυτές συνέπειες των κυρώσεων υπάρχει ελπίδα να συνετισθεί.
Όμως γιατί να αλλάξει στάση η Τουρκία όταν θεωρείται στρατηγικός εταίρος της ΕΕ; Όταν της ανοίγουν πόρτες για μια αναβαθμισμένη τελωνειακή ένωση και απελευθέρωση των θεωρήσεων; Όταν της προσφέρουν μια στρατηγική εταιρική σχέση αντί ένταξης, δηλαδή περισσότερα προνόμια χωρίς υποχρεώσεις;
Κάποιοι ευρωβουλευτές χαρακτήρισαν καταπέλτη το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου. Καταπέλτης για ποιόν; Για την Τουρκία ή για εμάς; Μάλλον ισχύει το δεύτερο.
Όταν για 51 χρόνια μετά την παράνομη εισβολή και την κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου, η Τουρκία συνεχίζει να αγνοεί τις αποφάσεις του ΟΗΕ και τις δεσμεύσεις της προς την ΕΕ. Όταν για 51 χρόνια, χιλιάδες πρόσφυγες στερούνται του δικαιώματος επιστροφής .Όταν η γη και οι περιουσίες τους ξεπουλιούνται σε ξένους και η Ε.Ε. αποστρέφει προκλητικά το βλέμμα της από αυτές τις παρανομίες τι είδους καταπέλτης είναι για αυτή το τελευταίο ψήφισμα;
Καμιά έκθεση και κανένα ψήφισμα μέχρι σήμερα δεν άλλαξε την στάση της Άγκυρας. Αντίθετα αλλάζουμε εμείς προς το χειρότερο πλησιάζοντας τις θέσεις της Τουρκίας με την αυταπάτη πως θα την δελεάσουμε.
Όσο για το κλειδί που λέει ότι κρατεί ο Πρόεδρος και την στρατηγική που λέει ότι θα ακολουθήσει, μπορούμε να υποψιαστούμε τι εννοεί. Θα τρέχει να παρακαλεί τους δήθεν συμμάχους. Θα τους εκχωρεί περισσότερα κυριαρχικά δικαιώματα εν είδει στρατιωτικών βάσεων, διευκολύνσεων και άλλων , μετατρέποντας και την ελεύθερη Κύπρο σε αποικία ξένων συμφερόντων και κράτος παρία.
Ο Ερντογάν ήλθε απείλησε και απήλθε. Και ο κυπριακός λαός συνεχίζει να τραβάει την ανηφόρα ξανά απογοητευμένος και προδομένος από ηγέτες ανίκανους και ανάξιους να του εμπνεύσουν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης προεκλογικά υποσχέθηκε πολλά και ελάχιστα πέτυχε μετεκλογικά. Κάθε χρόνος που περνά καταγράφονται στο παθητικό αυτής της κυβέρνησης λάθη, αποτυχίες και ανατροπές προς το χειρότερο. Η εξωτερική μας πολιτική μπάζει από παντού. Ακολουθούμε τυφλά τις οδηγίες των Βρυξελλών, τα θέλω των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της Βρετανίας αφήνοντας πίσω τα συμφέροντα του λαού και του τόπου.
