Σε κατάσταση σοκ βρίσκεται η Ουκρανία και οι Δυτικοί σύμμαχοι της μετά την κίνηση των Ρώσων να επιβάλουν black out στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας ενώ στην Ανατολική Ουκρανία είναι σχεδόν ολοκληρωτικό.

Οι ρωσικές δυνάμεις με Αεροπορία και κατευθυνόμενα βαλλιστικά όπλα, αλλά και βλήματα cruise από χθες έχουν διακόψει τον ηλεκτρισμό παραλύοντας έτσι τις επικοινωνίες, τις μεταφορές και ότι είναι αναγκαίο για να λειτουργήσουν οι υποδομές τις χώρας.

Αυτή την στιγμή οι περισσότεροι Ουκρανοί έχουν χάσει την πρόσβασή τους στο ίντερνετ, το οποίο είναι σημαντικό για επικοινωνία και ενημέρωση.

Τα ρούτερ και οι γραμμές δεν μπορούν να δουλέψουν ενώ τα κινητά δεν μπορούν να φορτιστούν.

Πέραν των πρακτικών λόγων (με κινητά κάποιοι ουκρανόφωνοι κάτοικοι μπορούν να δίνουν πληροφορίες για τις κινήσεις των Ρώσων), το να μην υπάρχει σύνδεση στο διαδίκτυο και χρήση του κινητού σε μία κοινωνία εθισμένη στα social media και όχι μόνο ισοδυναμεί με μία κοινωνία χωρίς ενέργεια.

Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα οι Ουκρανοί δεν μπορούν να φορτίσουν μπαταρίες οχημάτων και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους ηλεκτροκινούμενους σιδηροδρόμους για να μεταφέρουν στρατεύματα εκεί που τους «καίει» δηλαδή στην Χερσώνα και στο Χάρκοβο.

Δεν είναι τυχαίο ότι βομβαρδίστηκαν ενεργειακές εγκαταστάσεις από το Κίεβο και την Οδησσό μέχρι το Ντόνμπας.

Από το Κίεβο και την Οδησσό μεταφέρθηκε η συντριπτική πλειοψηφία των ενισχύσεων για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Χερσώνα και Χάρκοβο.

Ο επόμενος στόχος των Ρώσων είναι τα υδροηλεκτρικά φράγματα και εν συνεχεία το νερό και η υδροδότηση καθώς ήδη οι Ουκρανοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα λόγω των αντλιών που απαιτούν ηλεκτρικό ρεύμα.

Οι εναλλακτικές γεννήτριες αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσχέρειες καθώς απαιτούν την χρήση πετρελαίου και έχουν ήδη μεγάλο πρόβλημα.

Ο Β.Πούτιν πήρε την απόφαση να υλοποιήσει μία εισήγηση που είχε από το Μάρτιο και την οποία απέρριπτε καθώς θεωρούσε πως υπήρχε περιθώριο συνεννόησης με το ουκρανικό καθεστώς.

Η τελευταία επίθεση και κυρίως η συμπεριφορά των Ουκρανών απέναντι στον άμαχο ρωσόφωνο πληθυσμό (όταν εντοπίζουν κινητά με σύνδεση στο ρωσικό δίκτυο ή ρωσικά διαβατήρια τους εκτελούν επιτόπου) τον ώθησαν να αποφασίσει να προχωρήσει σε αυτό που σύμφωνα μεαρκετούς πολιτικούς αναλυτές και ρωσικά Μ.Μ.Ε έπρεπε να είχε κάνει από τον Μάρτιο.

Άλλωστε οι Αμερικανοί τόσο στο Ιράκ όσο και στην Γιουγκοσλαβία, οι πρώτοι τους στόχοι ήταν ακριβώς οι υποδομές στρατηγικής σημασίας.

Φαίνεται ότι ο «πόλεμος με το γάντι» κάτι για το οποίο κατηγορούσε μερίδα των Ρώσων αναλυτών και του ρωσικού στρατιωτικού Επιτελείου τον Β.Πούτιν τελείωσε οριστικά