Δια του εκπροσωπου Τυπου Πρόδρομου Γ.Προδρόμου ο ΔΗΣΥ κατηγορεί το πέντε κομματα της αντιπολίτευσης για εμμονές και οτι κανουν πως δεν άκουσαν τις δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη πως η 12 Ιανουαρίου δεν είναι το τέλος του δρόμου.Παράλληλα δικαιολογεί την αθέτηση των υποσχέσεων του Προέδρου λέγοντας πως και πριν έκφραζαν τις ίδιες επικρίσεις. 
Δείτε πιο κάτω την ανακοίνωση του ΔΗΣΥ:
«Διαβάσαμε την κοινή ανακοίνωση των κομμάτων που αντιπολιτεύονται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στο Κυπριακό. Κάθε πολιτική δύναμη είναι, βέβαια, ελεύθερη να έχει τις δικές της απόψεις και να κάνει εκτιμήσεις. Ενώ με την ίδια ελευθερία μπορεί να κριθούν και τέτοιες επικριτικές απόψεις και εκτιμήσεις.
Κατ’αρχάς, πρόκειται για εκείνα τα ίδια κόμματα των οποίων εκτιμήσεις, προβλέψεις και ανάλογες επικρίσεις πριν τη συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα στη Νέα Υόρκη και πριν τις συναντήσεις στο Μοντ Πελεράν, έχουν διαψευστεί πλήρως.
Εξάλλου, σημειώνουμε ότι αυτά τα συγκεκριμένα κόμματα που τώρα διαβλέπουν ότι δήθεν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης «αθέτησε δεσμεύσεις», είναι τα ίδια που εδώ και μήνες αμφισβητούσαν και επέκριναν την προσέγγιση αυτή που τώρα διαμαρτύρονται ότι δήθεν εγκατέλειψε ο πρόεδρος.
Ταυτόχρονα σημειώνουμε, όπως εξήγησε χτες και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ότι δεν υφίσταται κανένα χρονοδιάγραμμα και ότι οι ημερομηνίες που έχουν οριστεί προσδιορίζουν απλώς τις επόμενες συναντήσεις. Όπως πολύ καθαρά δήλωσε ο Πρόεδρος –αλλά προτιμούν να κάνουν ότι δεν άκουσαν- η 12η Ιανουαρίου 2017 δεν είναι το τέλος του δρόμου, αλλά εάν χρειαστεί η διαπραγμάτευση θα συνεχιστεί και μετά από αυτή την ημερομηνία.
Είναι ακόμα γεγονός ότι όχι μόνο τώρα, αλλά εδώ και ένα περίπου χρόνο, από το τέλος του 2015, ορισμένοι αντί να ασχολούνται πρωτίστως με το πώς θα βρεθεί μια κατάλληλη συμφωνία και θα τερματιστεί η τουρκική κατοχή, ασχολούνται διαρκώς με το αν… υπάρχει χρονοδιάγραμμα!
Ο ισχυρισμός τους για «αποδοχή από τον Πρόεδρο των τουρκικών όρων επί της διαδικασίας» είναι ανυπόστατος διότι παραβλέπουν σκόπιμα ότι με τη διαχείριση των διαπραγματεύσεων ο Πρόεδρος Αναστασιάδης οδηγεί την Τουρκία στο σημείο όπου θα συζητηθεί το ζήτημα των ανεπιθύμητων εγγυήσεων. Ας μας απαντήσουν αυτοί που βλέπουν «τουρκικούς όρους» πότε η Τουρκία οδηγήθηκε ξανά να συζητήσει εκείνα που πάντα θεωρούσε ως «κεκτημένα δικαιώματα» από τις εγγυήσεις;
Σκόπιμα ξεχνούν και πουθενά δεν αναφέρουν ότι ο προγραμματισμός της συνέχειας των διαπραγματεύσεων προνοεί ότι πάμε σε διάσκεψη νοουμένου ότι στο μεταξύ θα γεφυρωθούν και άλλες διαφορές και εκκρεμότητες που υπάρχουν.
Προκύπτει ωστόσο το ερώτημα : το γεγονός ότι ο Πρόεδρος φέρνει τη διαπραγμάτευση ξανά στο σημείο ακριβώς όπου η τουρκοκυπριακή πλευρά δυσκολεύτηκε και δεν έδωσε μια λογική πρόταση για το εδαφικό, το γεγονός ότι τώρα η τουρκική πλευρά θα πρέπει να συζητήσει σοβαρά για το εδαφικό και να ανοίξει και χάρτη, θεωρείται άραγε ότι είναι «αποδοχή τουρκικών όρων»;
Όταν με την κοινή ανακοίνωση λένε ότι ο Πρόεδρος «εξουδετερώνει πλήρως την όποια διαπραγματευτική ισχύ της ελληνοκυπριακής πλευράς», ξεχνούν ότι πηγαίνοντας σε διεθνή διάσκεψη για να αναθεωρηθεί η Συνθήκη Εγγυήσεων που μέχρι τώρα δέσμευε την Κυπριακή Δημοκρατία, έχουμε (α) καθαρή και επίσημη τοποθέτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ένα κράτος-μέλος δεν χρειάζεται και δεν νοείται να είναι κάτω από καθεστώς εγγυήσεων, (β) θετική τοποθέτηση άλλων κρατών, μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, ότι πρέπει να τερματισθεί η εξάρτηση από εγγυήσεις τρίτων, (γ) την υποβοηθητική τοποθέτηση της Μεγάλης Βρετανίας ότι δεν επιθυμεί να παραμείνει εγγυήτρια εκτός αν το ζητήσουν τα δυο ενδιαφέρομενα μέρη, (δ) τη γενικότερη κατανόηση ότι εγείρεται ζήτημα εγγυήσεων και, βέβαια, (ε) την ξεκάθαρη τοποθέτηση της Ελλάδας, με την οποία βρίσκεται σε συνεχή συνεννόηση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τέτοιες τοποθετήσεις στην πορεία προς μια διάσκεψη με αντικείμενο τις εγγυήσεις, ισοδυναμούν άραγε με «εξουδετέρωση» ή με ενίσχυση της διαπραγματευτικής ισχύος της ελληνικής κυπριακής πλευράς;
Όσον αφορά την “πρόσκληση-πρόκληση” προς τον Πρόεδρο για να απευθυνθεί στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας σχετικά με τις εγγυήσεις, τα αντιπολιτευόμενα κόμματα μάλλον έρχονται… δεύτερα. Διότι αυτό ακριβώς γίνεται μεθοδικά και συστηματικά εδώ και καιρό.
Όπως επίσης ανοιχτές θύρες παραβιάζουν όταν καλούν τον Πρόεδρο να αποφύγει τη σύνδεση και το συσχετισμό εδαφικού και ασφάλειας-εγγυήσεων, διότι αυτή ακριβώς είναι η προσπάθεια του Προέδρου.
Ωστόσο, είναι πάντα χρήσιμος ο διάλογος και ο κοινός προβληματισμός, αρκεί να υπάρχει καλή πίστη και να μην επικρατούν έμμονες ιδέες.
Ενώ σε αυτή την κρίσιμη φάση όπου, καλώς εχόντων των πραγμάτων, η ελληνική κυπριακή πλευρά φέρνει την Τουρκία σε μια διεθνή διάσκεψη με την υποχρέωση πλέον να συζητήσει τις εγγυήσεις, καλό θα ήταν η αγαστή ενότητα και συνεργασία που υπάρχει μεταξύ Λευκωσίας και Αθηνών, να μπορέσει να επεκταθεί και εδώ στο εσωτερικό, με όλες τις πολιτικές δυνάμεις.»
