Του Νίκου Κατσουρίδη
Ο Ερτογάν φρόντισε να επαναλάβει εαυτόν και στην Αττάλεια. Στη Σύνοδο του Ο.Η.Ε για την Κλιματική αλλαγή. Να μου πείτε το έκανε και από το πλέον επίσημο βήμα τον Σεπτέμβριο, το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε, δεν θα το έκανε στην ίδια την Τουρκία! Και όμως η Τουρκία δεν ήταν ο διοργανωτής. Αν ήταν, τότε στα σίγουρα δεν θα προσκαλούσε καν την Κυπριακή Δημοκρατία. Διοργανωτής ήταν ο Ο.Η.Ε. Και αυτόν έφτυσε για μια ακόμα φορά η Τουρκία. Την Κυπριακή Δημοκρατία έτσι και αλλιώς δεν την αναγνωρίζει. Της Κυπριακής Δημοκρατίας κατέχει το 37% του εδάφους της επι 52 χρόνια. Παραβιάζει κάθε έννοια δικαίου και νομιμότητας. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη η εξεζητημένη συμπεριφορά του έναντι του Προέδρου Χριστοδουλίδη. Αποτελεί όμως ακόμα ένα μήνυμα απαξίωσης προς τα Ηνωμένα ΄Έθνη. Τον Οργανισμό δηλαδή που τον τίμησε δίνοντας του την ευκαιρία, του κ. Ερτογάν δηλαδή, να φιλοξενήσει ένα Παγκόσμιο Φόρουμ. Ο Ερτογάν όμως και η Τουρκία επιμένουν να συμπεριφέρονται σαν πειρατές. Στην Αττάλεια ο Ερτογάν πρόσβαλλε τα Ηνωμένα ΄Έθνη. Το ίδιο έπραξε και στη Γενική Συνέλευση του Διεθνούς Οργανισμού. Κατά τα άλλα αναμένεται από αυτό τον πειρατή να σεβαστεί τα περι Κύπρου ψηφίσματα και τις αποφάσεις του Ο.Η.Ε. Αναμένουν και ορισμένοι στην Κύπρο να επιτρέψει βήματα προόδου στις συνομιλίες. Κάθε βδομάδα ο κ. Ερτογάν επαναλαμβάνει τον εαυτό του. Φτύνει τον Ο.Η.Ε και τις αποφάσεις του. Εμπαίζει τον Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. Θα έλεγα και την προσωπική απεσταλμένη, αλλά όχι. Αυτήν δεν την εμπαίζει. Αυτή θέλει να εμπαίζεται και στη συνέχεια εμπαίζει εμάς. Έχει καταστεί από προσωπική απεσταλμένη του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. και άρα φορέας προώθησης των αποφάσεων του, σε μέρος του προβλήματος. Έχει πάρει θέση στον αγώνα, αλλά όχι με τη φανέλα του Οργανισμού Ο.Η.Ε. Και σίγουρα καθόλου αντικειμενική απέναντι στην ε/κ πλευρά. Το αντίθετο. Είναι μάλιστα ως να αισθάνεται την ανάγκη να επιτίθεται στην ε/κ πλευρά. Έστω και αν την διαψεύδουν τα γεγονότα. Ας είναι. Είναι και αυτή εκνευρισμένη γιατί οι προσδοκίες της να διεκδικήσει έστω το αξίωμα που φιλοδοξούσε, δεν βγήκαν αληθινές. Και καλά αυτή είχε τον λόγο της. Οι άλλοι όμως; Αυτοί που στη δική μας πλευρά θέλουν να αυτοεμπαίζονται. Πως; Μα με το γεγονός ότι δεκαετίες τώρα και ανεξαρτήτως Προέδρου μας, πάντα έβρισκαν και βρίσκουν τρόπο να φορτώνουν την ευθύνη για τα αδιέξοδα στο κυπριακό, στην ε/κ πλευρά είναι χαρακτηριστικό. Ενώ για 52 χρόνια η Τουρκία συνεχίζει να παρανομεί μέσον της κατοχής της μισής σχεδόν Κύπρου, αυτοί βλέπουν άλλα. Ενώ συμφωνούν φραστικά ότι η κύρια ευθύνη είναι της Τουρκίας, επι καθημερινής βάσης, πετραδάκι – πετραδάκι, κτίζουν το αφήγημα, είτε της ίσης ευθύνης, είτε το αφήγημα της έλλειψης βούλησης από την ε/κ πλευρά. Αυτό είναι καταγραμμένο μέσα από θέσεις και αναλύσεις, αρθρογραφίες και δηλώσεις, εδώ και δεκαετίες! Το ίδιο και τώρα. Φταίνε οι δύο ηγέτες και λίγο περισσότερο ο ηγέτης της ε/κ πλευράς, ισχυρίζονται, γιατί άνοιξαν μόνο δύο (2) οδοφράγματα αντί τέσσερα (4). Φταίει ο ηγέτης της ε/κ πλευράς γιατί θα ανοίξει το πέρασμα Κάμπου – Καραβοστάσι και όχι αυτό των Κοκκίνων. Βλέπετε επι προηγούμενων Προέδρων η Τουρκία είχε στις σκέψεις της, είχε τη διάθεση να ανοίξει τα Κόκκινα και δεν την άφηνε η ε/κ πλευρά. Όμως όλοι γνωρίζουν πως ο αίτιος να μην ανοίξουν τα συγκεκριμένα τέσσερα (4) οδοφράγματα είναι η Τουρκία. Ο ΄Ερχιουρμαν απλώς συμβαδίζει . Ολοι γνωρίζουν ότι είναι η Τουρκία η οποία δεν επιτρέπει να εισέλθουν οι διαπραγματεύσεις στην ουσία του Κυπριακού. Είναι η Τουρκία η οποία, ανατρέπει την εκπεφρασμένη ευθύς εξ΄ αρχής, θέση του Γ.Γ. ότι η τελευταία του πρωτοβουλία δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναλωθεί στα ΜΟΕ. Με την έναρξη της τελευταίας του πρωτοβουλίας, ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε ζήτησε παράλληλη προώθηση ΜΟΕ, Ουσίας και Μεθοδολογίας. Είναι η Τουρκία που εμποδίζει αυτήν την διαδικασία. Και όμως επιμένουν ορισμένοι να ωρύονται, διότι λένε δεν κατάφερε η ε/κ πλευρά να προωθήσει την ουσία. Η ε/κ πλευρά!! Ξεχνούν φαίνεται ότι η Τουρκία αυτή ήταν και είναι ακόμα το κύριο εμπόδιο στο κυπριακό. Ξεχνούν για παράδειγμα ότι τα Ηνωμένα ΄Έθνη σε ΄Έκθεση τους για τα πεπραγμένα τους στο Κυπριακό, για την πενταετία 1993 -1998, αναφέρουν ότι ήταν μια περίοδος που συζητήθηκαν μόνο ΜΟΕ και όχι ουσία! 1993 -1998, δηλαδή η πρώτη θητεία του αείμνηστου Γλαύκου Κληρίδη. Αραγε να αντιληφθούμε ότι και τότε η ευθύνη ήταν του Προέδρου Κληρίδη; Λέτε να ήθελε η Τουρκία να συζητηθεί η ουσία και δεν το ήθελε ο Γλαύκος Κληρίδης; Αυτό μας υποβάλλουν όμως ορισμένες αρθρογραφίες με τον ένα τρόπο ή τον άλλον. Είναι εκπληκτικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο και όμως συμβαίνει.
Γιατί το λέω; Μα είναι δυνατόν να έχει επιτευχθεί, κατά τη συνάντηση Ολγκίν, Χριστοδουλίδη και ΄Ερχιουρμαν, σύγκλιση Τριμερούς υπό τον Γ.Γ. του Ο.Η.Ε και να χαρακτηρίζεται σχεδόν αποτυχία γιατί αντί 4 άνοιξαν 2 οδοφράγματα; Είναι δυνατόν να μην γίνεται αντιληπτό ότι για να αποφασίσει ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε να συγκαλέσει την Τριμερή, έχει ενθαρρυνθεί από όσα διημείφθησαν κατά την συνάντηση Ολγκίν, Χριστοδουλίδη, ΄Ερχιουρμαν. Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται ότι η απόφαση αυτή του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε είναι ένδειξη της αποφασιστικότητας του να συνεχίσει ως την τελευταία στιγμή την νέα του προσπάθεια. Είναι τέλος δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται το γεγονός ότι αν πείσουν τη διεθνή Κοινότητα, ότι φταίνε οι δύο ηγέτες για τις δυσκολίες της διαδικασίας και λίγο περισσότερο ο ε/κ ηγέτης δεν εξυπηρετούν τον στόχο της λύσης. Ότι βολεύεται να παραμένει η Τουρκία εκτός εξίσωσης. Δηλαδή ο κύριος ένοχος της Κυπριακής Τραγωδίας και ο αίτιος που δεν προχωρούν οι συνομιλίες. Αυτή είναι η πραγματικότητα και όλα τα άλλα είναι εκ του περισσού. Διαβάστε ορισμένους τίτλους ΜΜΕ και κρίνεται τις επόμενες μέρες της συμφωνίας για σύγκλιση Τριμερούς συνάντησης στην παρουσία και υπο την αιγίδα του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε κ. Αντόνιο Γκουτέρες.
α) «Από τις προσδοκίες στην κοροϊδία των ΜΟΕ». Αυτό το γράφουν όσοι για μήνες τώρα είχαν επικρίνει έντονα την αδυναμία να ανοίξει έστω και ένα οδόφραγμα.
β) «Συνάντηση αντί των πέντε (5) συν ένας (1), συνάντηση των δύο (2) συν ένας (1)».
γ) «Είναι πλέον ολοφάνερο ότι έχει επικρατήσει ο τακτικισμός μεταξύ των δύο πλευρών, οι οποίες ροκανίζουν τον χρόνο ώστε να αποφύγουν το ενδεχόμενο να βρεθούν στο τραπέζι των συνομιλιών κατά τη θητεία του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε».
Δηλαδή ούτε η ε/κ πλευρά επιθυμεί συνάντηση με τον Γ.Γ. του Ο.Η.Ε, πριν τη λήξη της θητείας του! Τι να πει κάποιος; Και όμως το ότι έχει καθορισθεί συνάντηση των δύο πλευρών με τον Γ.Γ. του Ο.Η.Ε δεν μετρά. Το προσπερνούν!!
Και όμως αυτό είναι το ουσιαστικό αποτέλεσμα της συνάντησης Ολγκίν – Χριστοδουλίδη – ΄Ερχιουρμαν. Εδώ θα πρέπει να εστιάσουν όλοι. Στο γεγονός κυρίως ότι στη συνάντηση με τον Γ.Γ. δεν μπορεί να απασχολήσουν μόνο τα ΜΟΕ. Εξ΄ αντικειμένου θα απασχολήσουν και τα τρία θέματα που ζητά ο ίδιος ο κ. Αντόνιο Γκουτέρες. Δηλαδή ΜΟΕ – Ουσία – Μεθοδολογία!!
Δυστυχώς φαίνεται ότι αυτό που στο προηγούμενο άρθρο μου στον «Φιλελεύθερο» είχα επισημάνει ως κίνδυνο, επαληθεύεται. Ο κίνδυνος δηλαδή να βυθιστεί το κυπριακό στη δύνη της προεκλογικής εκστρατείας των επερχόμενων το 2028 εκλογών.
