Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Τα όσα συμβαίνουν στον ΔΗΣΥ είναι πρωτοφανέρωτα. Δημιουργούν ένα τοξικό κλίμα το οποίο απειλεί να αποτρέψει παλιούς και κυρίως νέους ψηφοφόρους να εμπιστευθούν αυτή την παράταξη, τα στελέχη της οποίας αποκάλυψαν το πιο αποκρουστικό πρόσωπο των κομματικών δρώμενων . Οι αντιπαραθέσεις , τα χτυπήματα κάτω από την μέση, οι ανήθικες αιχμές κατά της προέδρου του κόμματος , οι μωροφιλοδοξίες και η έλλειψη πολιτικής διορατικότητας είναι ένα επικίνδυνο κοκτέιλ και όσο και να προσπαθούν τώρα εκ των υστέρων να τα καλύψουν κάτω από το χαλί στ’ όνομα της ενότητας είναι αδύνατο να κρυφτούν.
Εάν ο ΔΗΣΥ επεδίωκε να διεκδικήσει με υποψήφιο του τον προεδρικό θώκο όφειλε από την πρώτη μέρα μετά τις βουλευτικές εκλογές να επιδιώξει συμμαχίες. Ο δυνητικός σύμμαχος του ΔΗΣΥ είναι το ΔΗΚΟ αν και δεν είναι πια όπως υποστηρίζει η ηγεσία του ο ρυθμιστικός παράγοντας στα πολιτικά δρώμενα .
Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ επεδίωξε να είναι υποψήφιος για την προεδρία της Βουλής αλλά η ηγεσία του ΔΗΣΥ φάνηκε πως ήθελα όλα τα αξιώματα για την πάρτη της. Η ηγεσία του ΔΗΚΟ ζήτησε την στήριξη του ΑΚΕΛ το οποίο ορθώς απέρριψε και έτσι ο Νικόλας Παπαδόπουλος μετά την υποτιθέμενη κίνηση ματ του προέδρου της Άμεσης Δημοκρατίας Φειδία Παναγιώτου να υποστηρίξει στην προεδρία της Βουλής την Αννίτα Δημητρίου το ΔΗΚΟ αναγκάστηκε να την ψηφίσει, κλείνοντας την πόρτα οριστικά για μια μελλοντική συμμαχία με το ΑΚΕΛ.
Μετά την ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Βουλής άναυδοι οι πολίτες ενημερώθηκαν εκ των υστέρων πως προηγήθηκε ένα άγριο δούναι και λαβείν μεταξύ του τέως προέδρου του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου και της νυν προέδρου Αννίτας Δημητρίου. Μάλιστα ο Αβέρωφ Νεοφύτου φρόντισε δολίως και απροκάλυπτα να αφήσει μια δηλητηριώδη αιχμή κατά της κας Αννίτας Δημητρίου ότι η συνάντηση για την «συμφωνία» (μία σου μία μου) έγινε στην παρουσία του «στενότερου των στενότατων συνεργατών» της προέδρου του κόμματος.
Αυτή η απειλή έπρεπε να απορριφθεί δια ροπάλου από την πρώτη στιγμή που ειπώθηκε από το στόμα του τέως προέδρου του κόμματος. Η ηγεσία φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων. Αντί να δράσει άμεσα, τα ηγετικά στελέχη άρχισαν αναμεταξύ τους καυγάδες και αντιπαραθέσεις ρίχνοντας σε επίπεδο πεζοδρομίου τον πολιτικό λόγο.
Πολιτικώς ορθολογικά, υποψήφιος για την προεδρία του κράτους θα πρέπει να είναι ο /ή/ η πρόεδρος ενός κόμματος και όχι ο τέως ή ένας βουλευτής επειδή παρανοϊκά και παράδοξα το 2023 η ηγεσία του ΑΚΕΛ σκεφτόταν να τον χρίσει υποψήφιο για την προεδρία. Αυτό θυμίζει την παροιμία «έκανε η μύγα κ@λο και έ@εσε τον κόσμο όλο»!
Η ηγεσία του ΔΗΣΥ όφειλε να θέσει επί τάπητος ζήτημα προεδρίας του κόμματος και οι τρεις οι οποίοι διεκδικούσαν εσωκομματικά το χρίσμα του υποψηφίου πρώτα να διεκδικήσουν την προεδρία του κόμματος και ο εκλεγείς ή η εκλεγείσα να είναι και υποψήφιος ή υποψήφια. Ωστόσο έβαλαν την άμαξα μπροστά από το άλογο. Ο κ. Αβέρωφ έπαιξε αντιδεοντολογικά απειλώντας και εκβιάζοντας, ενώ ο κ. Παμπορίδης καιροσκοπικά και μωροφιλόδοξα είπε να το ρισκάρει και …«όποιον πάρει ο χάρος».
Τώρα διεξάγεται ενδοκομματικά ένας αμείλικτος εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δύο .Τα στρατόπεδα όμως στα οποία χωρίστηκε ο ΔΗΣΥ δεν είναι μόνο δύο. Είναι τρία. Του Αβέρωφ, του Παμπορίδη και του προέδρου Χριστοδουλίδη.
Το κερασάκι στην τούρτα για μια ενδεχόμενη ήττα προήλθε από την δήλωση του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη την οποία κακώς υιοθέτησε αμέσως και η πρόεδρος του ΔΗΣΥ.
Συγκεκριμένα η τοποθέτηση για να μην ανέλθει στην εξουσία το ΑΚΕΛ εάν στο α’ γύρο δεν περάσει ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ τότε να ψηφιστεί από το Συναγερμό ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Αυτό περικλείει την επικείμενη ήττα του ΔΗΣΥ και την αναγκαστική στήριξη του Ν.Χριστοδουλίδη ο οποίος χαρακτηρίστηκε αποστάτης από το κόμμα όταν διεκδίκησε το 2023 την προεδρία εκτός κομματικών διαδικασιών. Δηλαδή ότι σκόπευε να κάνει και ο Αβέρωφ Νεοφύτου εάν δεν εξαναγκάζετο να αποσυρθεί η κα Δημητρίου.
Η εσωκομματική αντιπαλότητα δεν θα περάσει ανώδυνα. Η υπόσχεση που υποτίθεται δόθηκε πως όποιος χάσει θα υποστηρίξει σθεναρά τον νικητή φαίνεται πως δεν θα επικρατήσει. Γιατί στο ΔΗΣΥ οι μωροφιλοδοξίες είναι τόσο έντονες και λειτουργούν σαν διχαστικό μαχαίρι.
Η προκρούστεια ενδοκομματική αντιπαράθεση στο ΔΗΣΥ άρχισε ήδη να εξελίσσεται σε μια πορεία για ηττημένους. Είτε κομματικά είτε στην κάλπη.
Γιατί τα ήθελαν και τα θέλουν όλα δικά τους. Και την προεδρία της Βουλής και την προεδρία του κράτους.
Τώρα θα δυσκολευτούν να βρουν συμμάχους για να τους στηρίξουν.
Ο συναγερμικός Χριστοδουλίδης και οι σύμμαχοι του
Από την πλευρά του ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης και οι συν αυτόν συνεργάτες, αναλυτές και αρθρογράφοι κατηγορούν την αντιπολίτευση ότι ξεκίνησε πρόωρα την προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές.
Αποσιωπούν ωστόσο το γεγονός πως είναι ο κ. Χριστοδουλίδης που ξεκίνησε πρώτος την προεκλογική διορίζοντας από τους κόλπους του ΔΗΣΥ μέλη ή στελέχη σε διάφορα αξιώματα. Από υπουργούς, υφυπουργούς, προέδρους ή μέλη ημικρατικών οργανισμών και σε άλλες θέσεις κλειδιά. Υιοθέτησε την υποτιμητική φράση (του Νικόλα Παπαδόπουλου) περί ΔΗΣΑΚΕΛ όταν του ασκήθηκε κριτική από τα δύο μεγάλα κόμματα για τις σκοπιμότητες που επικράτησαν για τους διορισμούς στους ημικρατικούς οργανισμούς.
Προσπάθησε αργότερα να αναιρέσει λέγοντας πως ήταν μόνο στην συγκεκριμένη περίπτωση, που το είπε.
Ο κ. Χριστοδουλίδης εδώ και μερικούς μήνες βρίσκεται υπό ατμό και αδυνατεί να κρύψει το άγχος που τον διακατέχει πως το πείραμα του 2023 δεν θα αποδώσει και το 2028. Οι δημοσκοπήσεις είναι ενδεικτικές.
Εδώ και καιρό επαναλαμβάνει φορτικά πως είναι «βέρος συναγερμικός», «γέννημα θρέμμα», πως αναγιώθηκε στο ΔΗΣΥ και ότι εφαρμόζει την ιδεολογικοπολιτική του ΔΗΣΥ.
Ασφαλώς και δεν το εννοεί. Γιατί εάν το εννοούσε θα αποσυρόταν υπέρ του υποψηφίου του κόμματος του.
Από την άλλη ο κ. Χριστοδουλίδης υποπίπτει και σε ένα μεγάλο ατόπημα. Πώς με τέτοιες δηλώσεις αναμένει από τα άλλα κόμματα (ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ, ΕΔΕΚ, ΕΛΑΜ, κ.α.) να τον στηρίξουν;
Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος ήδη αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο πάλι να διεκδικήσει την προεδρία του κράτους. Η ΔΗΠΑ είναι λαβωμένη από την ήττα της στις βουλευτικές εκλογές -που σύμφωνα με καταγγελίες στελεχών της -το Προεδρικό στήριζε υποψηφίους του ΕΛΑΜ σε βάρος των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Η ΕΔΕΚ διανύει μέρες διάλυσης και πριν το εκλογικό συνέδριο του Δεκέμβρη τα χέρια της προσωρινής ηγεσίας είναι δεμένα. Το ΕΛΑΜ παίζει τα δικά του παιγνίδια .Στο ενδεχόμενο να υποστηρίξει Χριστοδουλίδη από τον Α΄γύρο αυτόματα θα απωθήσει το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ να τον υποστηρίξουν. Από πού θα αντλήσει ψήφους; Από το 1/3 των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ; Και γιατί οι ψηφοφόροι να τον υποστηρίξουν και να μην ψηφίσουν απευθείας τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ ή του ΑΚΕΛ ; Το ΑΚΕΛ ζητά επιτακτικά αλλαγή ενώ ο ΔΗΣΥ δεν άσκησε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη για να φανεί και η διαφορά.
Οι σκόρπιες αναφορές σε ήσσονος σημασίας ζητήματα δεν ήταν αρκετές.
Οι ψηφοφόροι σκέφτονται διαφορετικά από τα στελέχη των κομμάτων. Ποιον θα προτιμήσουν; Ένα «βέρο» συναγερμικό , τον «αυθεντικό» ή να υποστηρίξουν απευθείας τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ που ζητά επιτακτικά αλλαγή;
Προεκλογικά ατοπήματα
Εδώ και καιρό ο κ. Χριστοδουλίδης παίρνει σβάρνα τα όρη και τα λαγκάδια, κόβοντας κορδέλες εγκαινιάζοντας διάφορα έργα σε διάφορες κοινότητες, πόλεις και χωριά.
Εσχάτως βρέθηκε σε Κέντρο Ευγηρίας στο Καϊμακλί και το αίτημα των ηλικιωμένων ήταν να τους παραχωρηθεί ένα όχημα για να τους παίρνει στους γιατρούς τους.
Ο πρόεδρος αμέσως έλυσε το πρόβλημα: «αφού θέλετε αυτοκίνητο θα σας δώσουμε ένα δικό μας».
Η άμεση αντίδραση ενός ενοίκου του κέντρου ήταν: «έτσι μπράβο πρόεδρε θα είσαι σίγουρα και ο επόμενος πρόεδρος…» με τον πρόεδρο να χαμογελά φαρδιά πλατιά πως έπιασε η προεκλογική επίσκεψη !Τον συνόδευε ο Υπουργός Εργασίας Μαρίνος Μουσιούτας.
Αυτή η σκηνή προβλήθηκε από τα τηλεοπτικά κανάλια και ουδείς διερωτήθηκε: Σε ποιο κονδύλι του προϋπολογισμού υπάρχει πρόνοια για παραχώρηση οχήματος για οποιοδήποτε κέντρο ευγηρίας; Σίγουρα πουθενά.
Εκτός και αν ο Πρόεδρος παραχωρήσει αυτοκίνητο από τη φρουρά του ή κάποιου εκ των συνεργατών του.
Κατά τα άλλα ο πρόεδρος διατείνεται πως η μόνη έγνοια και προτεραιότητα του είναι η επίλυση του κυπριακού και τίποτε άλλο.
Στο ΑΚΕΛ μετράνε …άστρα
Στο ΑΚΕΛ η ηγεσία του λέει πως είναι πρόωρο για την επιλογή του υποψηφίου αλλά τους διαφεύγει ο παράγων χρόνος.
Μέχρι την σύγκλιση των συλλογικών οργάνων και της παγκύπριας συνδιάσκεψης εντός του νέου χρόνου, οι δελφίνοι αυξάνονται. Ακούγονται ονόματα που απωθούν την μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων του κόμματος. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης παρά τον μονοψήφιο αριθμό που πήρε στις βουλευτικές εκλογές φαίνεται να μην τα βάζει κάτω. Αφού πρόλαβε να απορρίψει το ενδεχόμενο υποψηφιότητας του Ανδρέα Μαυρογιάννη είναι έτοιμος να το ρισκάρει έχοντας την ψευδαίσθηση πως θα αντλήσει ψήφους από το ΑΚΕΛ , το ΔΗΚΟ και από αλλού.
Βέβαια για τούτο φταίει και η ηγεσία του ΑΚΕΛ γιατί του έδωσαν το δικαίωμα. Από τον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΣΤΡΑ ο κ. Μιχαηλίδης προβάλλονταν καθημερινά όταν έστρεφε τα πυρά του ως Γενικός Ελεγκτής και αργότερα όταν καθαιρέθηκε εναντίον των πάντων. Του ΑΚΕΛ μη εξαιρουμένου. Να υπενθυμίσουμε μια ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στην οποία κατηγόρησε όλα τα κόμματα για διαφθορά.
Εάν το ΑΚΕΛ αναμένει στήριξη του υποψηφίου του από το ΒΟΛΤ, την Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου, τους Οικολόγους ή τη ΔΗΠΑ θα απογοητευτεί.
Πρώτον γιατί αυτά τα κόμματα βρίσκονται σε πορεία εσωκομματικών διεργασιών και δεύτερον οι υπουργοί στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη που προέρχονται από τη ΔΗΠΑ (όπως και από το ΔΗΚΟ) ήδη τοποθετήθηκαν δημόσια υπέρ του Χριστοδουλίδη.
Εάν ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ είναι ο Ανδρέας Μαυρογιάννης έχει μεγάλες δυνατότητες και πιθανότητες να προσελκύσει ψήφους από όλα τα κόμματα. Ακόμα και από το ΔΗΣΥ γιατί δοκιμάστηκε για το ήθος, την ακεραιότητα και την σταθερότητα του σε θέσεις στο Κυπριακό και σε άλλα σημαντικά ζητήματα.
Όσο για την ηγεσία του ΔΗΣΥ θα πρέπει να αρχίσει να μετρά αντίστροφα για την μέρα της μεγάλης ήττας. Οι μωροφιλοδοξίες και η έλλειψη πολιτικής διορατικότητας οδηγούν αναπόφευκτα σε αυτό το οδυνηρό αποτέλεσμα.
Είναι τότε που θα ακολουθήσει το μάδημα της μαργαρίτας για τη νέα ηγεσία του κόμματος.
