Του Νίκου Κατσουρίδη
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας κ. Ταγίπ Ερντογάν από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών…. μετάφρασε κατά τρόπο κατηγορηματικό δύο έννοιες: (1) Απομόνωση τ/κ και (2) Συνομιλίες για λύση του Κυπριακού. Ξεκαθάρισε λοιπόν ο κ. Ερντογάν ότι άρση της απομόνωσης των τ/κ σημαίνει αναγνώριση του κατοχικού παράνομου μορφώματος και συνομιλίες σημαίνει συζήτηση δύο ισότιμων οντοτήτων στη βάση της κυριαρχικής ισότητας. Τελεία και παύλα!! Τα ίδια με άλλα λόγια πιο καμουφλαρισμένα, πιο ευγενικά μας λέει και ο κ. ΄Ερχιουρμαν. Κατά τα άλλα ορισμένοι εδώ στην Κύπρο πιστεύουν, αν όντως τα πιστεύουν, ότι το μονομερές άνοιγμα ενός οδοφράγματος ή η λειτουργία μιας ακαδημίας ποδοσφαίρου στα κατεχόμενα θα οδηγούσε στο να ανοίξει ο δρόμος για συνομιλίες. Αυτές τις θέσεις τις διατύπωσε όχι στο αεροπλάνο της επιστροφής προς την Τουρκία, αλλά ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ενώπιον του Γ.Γ. του ΟΗΕ των μονίμων και μη μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και όλων των άλλων μελών του Διεθνούς Οργανισμού. Ενώπιον όλων αυτών που έχουν δώσει την εντολή μέσον αλλεπάλληλων ψηφισμάτων του ΟΗΕ, αρχής γενομένης από το 3212 (Νιόβρης 1974), να επιλυθεί το κυπριακό εντός παραμέτρων ΟΗΕ. Ο Ταγίπ Ερντογάν με τη γνωστή έμφυτη αγένεια και υπεροψία του, έφτυσε στα μούτρα όλων τις αποφάσεις και εντολές των Ηνωμένων Εθνών. Δηλαδή όλων όσων τον άκουγαν. Όλων εκείνων οι οποίοι τον άκουγαν να ωρύεται, από αφορμή το Παλαιστινιακό υπέρ του Διεθνούς Δικαίου! Υπέρ της εφαρμογής των αποφάσεων του Ο.Η.Ε. Υπέρ του τερματισμού της κατοχής Παλαιστινιακών Εδαφών. Τον ακούσαν να ωρύεται κατά του Ισραήλ για όλα τα πιο πάνω και άλλα τόσα. Είναι ο ίδιος που καλούσε και καλεί για επίλυση του Ουκρανικού στα πλαίσια της διεθνούς έννομης Τάξης. Ο Ταγίπ Ερντογάν έδωσε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του Ο.Η.Ε ρεσιτάλ υποκρισίας! Πράγμα που εύστοχα υπέδειξε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά φαίνεται ότι δεν άρεσε σε ε/κ αρθρογράφο. Ο οποίος παρέθεσε μεν την αναφορά του Προέδρου « Κύριε ΄Ερντογάν εάν επιθυμείτε να επικαλείστε τον Χάρτη, πρέπει πρώτα να τον εφαρμόζετε», και στη συνέχεια δε, σχολίασε την εν λόγω αναφορά ως εξής: «Μας προέκυψε ένας μικρός Ρέϊγκαν». Δηλαδή τι εννοεί ο κειμενογράφος; Ποιόν υπερασπίζεται με το σχόλιο αυτό;
Αυτόν τον Ερτνογάν που εκτός από την Κύπρο έχει εισβάλει σε σειρά άλλες χώρες, μας τον παρουσιάζουν ορισμένοι ότι έχει τη βούληση να λύσει το Κυπριακό! Και ότι ο λόγος που δεν λύνεται είναι η απροθυμία των δύο Κοινοτήτων και την ηγετών τους!! Ο ηγέτης της ε/κ Κοινότητας και Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας για μια ακόμα φορά απέδειξε με την ομιλία του στην ίδια Γενική Συνέλευση την προσήλωση του ιδίου, της ε/κ Κοινότητας και της Κυπριακής Δημοκρατίας σε λύση αρχών στο Κυπριακό. Λύση δηλαδή, εντός παραμέτρων του Ο.Η.Ε και της Ε.Ε. Αυτός που όχι μόνο απορρίπτει μια τέτοια εξέλιξη, αυτός ο οποίος αρνείται να προσέλθει καν σε συνομιλίες, χωρίς την εκ των προτέρων άρση της λεγόμενης απομόνωσης των τ/κ, είναι η Τουρκία και η τ/κ ηγεσία. Φρόντισε μάλιστα ευθαρσώς και ολοκάθαρα ο κ. ΄Ερτογάν να μεταφράσει σε όλον τον κόσμο, τι ακριβώς σημαίνει άρση της απομόνωσης των τ/κ κατά την αντίληψη της ΄Άγκυρας.
Θα το επαναλάβω για πολλοστή φορά. Οι στόχοι της Τουρκίας σε ότι αφορά την Κύπρο είναι σταθεροί και αναλλοίωτοι, τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1950. Το ίδιο αναλλοίωτο παραμένουν οι στόχοι της και για την Ελλάδα. Τόσον οι βραχυπρόθεσμοι, όσο και μεσοπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι. Βασικός, κυριαρχικός στόχος της στην Κύπρο είναι ο εξής: Νομιμοποίηση και μονιμοποίηση της τουρκικής φυσικής παρουσίας στην Κύπρο. Το πρώτο, όχι το πρώτο-πρώτο, ουσιαστικό βήμα έγινε το 1974. Εκατόν περίπου χρόνια μετά το τερματισμό της Οθωμανικής σκλαβιάς. Το εντελώς πρώτο βήμα επίσημης και νόμιμης φυσικής παρουσίας στην Κύπρο συντελέστηκε το 1960 με την παρουσία της ΤΟΥΡΔΥΚ. Η φυσική της παρουσία στην Κύπρο της διασφαλίζει πολλαπλό πλεονέκτημα έναντι διαφόρων περιφερειακών ανταγωνιστών, κυρίως έναντι της Ελλάδας και του Ισραήλ.
Αυτόν τον κύριο στόχο θα πρέπει πρώτα από όλα να αποτρέψουμε. Αυτό συνεπάγεται ορισμένα πράγματα: (1) Να επιτευχθεί λύση του κυπριακού η οποία θα τερματίζει οριστικά αυτήν την φυσική παρουσία. (2) Η λύση να μην δημιουργεί προϋποθέσεις δυνητικής επιστροφής της Τουρκίας στην Κύπρο ή συνθήκες επικυριαρχίας. (3) Η λύση να ικανοποιήσει το αίσθημα ασφάλειας τόσον της ε/κ όσον και της τ/κ Κοινότητας, αλλά και συνολικά το αίσθημα ασφάλειας ολόκληρου του κυπριακού λαού. (4) Η λύση να ικανοποιεί το ελάχιστο, έστω περι δικαίου αίσθημα του κυπριακού λαού. (5) Να είναι λύση λειτουργική άρα και βιώσιμη. (6) Να συνάδει με το πλαίσιο που καθορίζουν ο Ο.Η.Ε και η Ε.Ε. (7) Να μεταβάλλει την Τουρκία από κατακτητή σε συνεργάτη και εταίρο της νέας Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας. (8) Οι σημερινοί «Εγγυητές» της Κυπριακής Δημοκρατίας να μετατραπούν σε συνεργάτες με την Κύπρο αλλά και μεταξύ τους για αμοιβαίο όφελος. (9) Η νέα Κύπρος να είναι γέφυρα για αυτήν τη συνεργασία αλλά και την ευρύτερη πολυπεριφερειακή συνεργασία.
Αυτοί οι στόχοι θα πρέπει να προωθούνται παράλληλα. Δηλαδή τόσον η λύση όπως έχει περιγραφεί, όσον και οι συνεργασίες στην περιοχή. Αυτό ήδη γίνεται και θα πρέπει να αναγνωριστεί. Μέχρι την ευλογημένη ώρα της λύσης θα πρέπει να διασφαλιστεί το κύριο εργαλείο το οποίο επιτρέπει να τίθενται όλοι αυτοί οι στόχοι. Και αυτό δεν είναι άλλο από την Κυπριακή Δημοκρατία την οποία, διακαώς η Τουρκία επιθυμεί να υποβαθμίσει και εξισώσει με το κατοχικό μόρφωμα και αν είναι δυνατόν να καταργήσει.
