Η εύθραυστη εκεχειρία που επιδίωξε να παρουσιάσει ως διπλωματική επιτυχία ο Donald Trump φαίνεται να καταρρέει, επαναφέροντας τις Ηνωμένες Πολιτείες μπροστά στο ίδιο στρατηγικό αδιέξοδο που επιχείρησαν να αποφύγουν.
Οι νέες αμερικανικές επιδρομές κατά του Ιράν, η κλιμάκωση της έντασης στα Στενά του Hormuz και η αδυναμία του Μνημονίου Κατανόησης (MOU) να αποτρέψει την επανέναρξη των εχθροπραξιών αποκαλύπτουν ότι η Ουάσιγκτον δεν κατάφερε να εξουδετερώσει το σημαντικότερο γεωπολιτικό πλεονέκτημα της Τεχεράνης: τον έλεγχο της σημαντικότερης θαλάσσιας αρτηρίας μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο.
Την ώρα που οι αγορές προεξοφλούν νέους κινδύνους για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και την αμερικανική οικονομία, ο Trump βρίσκεται αντιμέτωπος και πάλι με ένα οξύ δίλημμα: είτε να οδηγηθεί σε νέα στρατιωτική κλιμάκωση με ανυπολόγιστο οικονομικό και πολιτικό κόστος είτε να επιστρέψει σε διαπραγματεύσεις που, όπως δείχνουν οι εξελίξεις, δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν ούτε σταθερότητα ούτε ουσιαστικές παραχωρήσεις από το Ιράν.
Πρόκειται για μια ακόμα εξέλιξη που επιβεβαιώνει τη … νίκη του Ιράν…
Σε στρατηγικό αδιέξοδο λόγω των επιλογών του
Όπως αναφέρει το CNN, η εμπλοκή του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump με το Ιράν αρχίζει να μοιάζει με μια οπτική ψευδαίσθηση γνωστή ως «σκάλες Penrose»: μια σκάλα που φαίνεται να ανεβαίνει και να κατεβαίνει αδιάκοπα, αλλά καταλήγει πάντοτε στο ίδιο σημείο.
Το αδιέξοδο είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα των δικών του επιλογών.
Ο Donald Trump ξεκίνησε έναν πόλεμο χωρίς σαφή στρατηγική εξόδου και στη συνέχεια διαμόρφωσε ένα Μνημόνιο Κατανόησης (MOU) που δεν αντιμετώπιζε τα βασικά αίτια της σύγκρουσης.
Έτσι, βρέθηκε αντιμέτωπος με το ίδιο γνώριμο δίλημμα όταν, αργά το βράδυ της Τετάρτης, διαλύθηκε ο καπνός από τις νέες αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση στις επιθέσεις της Τεχεράνης κατά της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Hormuz.
Η επόμενη κίνηση
Θα κλιμακώσει τον πόλεμο, αναλαμβάνοντας πιθανώς τεράστιο ανθρώπινο, οικονομικό και πολιτικό κόστος, στην προσπάθεια να ανατρέψει ένα νέο status quo που προσφέρει στο Ιράν σημαντικό πλεονέκτημα;
Ή θα επιχειρήσει να επαναφέρει μια προβληματική εκεχειρία, η οποία ουσιαστικά εξασφαλίζει στην Τεχεράνη δισεκατομμύρια δολάρια μόνο και μόνο για να συμμετέχει σε συνομιλίες;
Σε αδιέξοδο
Η νέα ένταση, μόλις τρεις εβδομάδες μετά την υπογραφή του MOU με την Τεχεράνη, το οποίο ο Donald Trump είχε παρουσιάσει ως μια συμφωνία που μόνο εκείνος μπορούσε να επιτύχει, ανέδειξε τη μέχρι στιγμής περιορισμένη αποτελεσματικότητα της αμερικανικής πολεμικής στρατηγικής.
Στην ουσία, διατάσσοντας νέο κύμα πυραυλικών και αεροπορικών επιθέσεων, ο Donald Trump κινδύνευσε να εγκαινιάσει έναν δεύτερο πόλεμο προκειμένου να διορθώσει τις συνέπειες του πρώτου, δηλαδή τον αυξημένο έλεγχο του Ιράν στα Στενά του Hormuz.
Δεν αφήνει το Hormuz το Ιράν
Οι επιθέσεις του Ιράν κατά εμπορικών πλοίων κατέδειξαν την πρόθεσή του να διατηρήσει αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα, το οποίο, πέρα από την επιβίωση του καθεστώτος, αποτελεί το σημαντικότερο κέρδος του από τον πόλεμο.
Η Τεχεράνη επιδιώκει να μετατρέψει τη ζωτικής σημασίας θαλάσσια οδό διέλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου σε πηγή εσόδων, επιβάλλοντας τέλη διέλευσης.
Οι επιθέσεις σε αρκετά πλοία φαίνεται πως είχαν στόχο να αναγκάσουν τα εμπορικά σκάφη να χρησιμοποιούν μόνο διαδρομές που υπαγορεύει η ίδια, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία της στην περιοχή.
Το μνημόνιο
Οι επιθέσεις αυτές, όπως και τα αμερικανικά αντίποινα, φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με το MOU.
Ωστόσο, το έγγραφο που διαπραγματεύτηκαν η ομάδα του ειδικού απεσταλμένου Steve Witkoff και ο γαμπρός του Donald Trump, Jared Kushner, είναι τόσο ασαφές, στερείται μηχανισμών εφαρμογής και βασίζεται σε υπερβολικά αισιόδοξες εκτιμήσεις για τις προθέσεις του Ιράν, ώστε δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι έχει ήδη ουσιαστικά καταρρεύσει.
Έξαλλος ο Trump
Έξαλλος, ο Donald Trump δήλωσε κατά τη μετάβασή του στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία ότι το MOU «τελείωσε», χαρακτηρίζοντας παράλληλα το Ιράν «τρελό».
Παρ’ όλα αυτά, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι διαπραγματευτές του να συνεχίσουν τις συνομιλίες, εάν το επιθυμούν.
Ενισχύοντας την εικόνα στρατηγικής ασυνέπειας, πρόσθεσε: «Δεν θα αποκτήσουν ποτέ πυρηνικό όπλο στο πλαίσιο της συμφωνίας μας, αλλά δεν ξέρω αν τελικά θα υπάρξει συμφωνία.
Μπορεί απλώς να το πετύχουμε χωρίς συμφωνία, γιατί, ξέρετε κάτι;
Είναι πιο εύκολο».
Η κλιμάκωση θα είχε τεράστιο κόστος
Εκτός αν υπάρχει κάποιο εντελώς πρωτότυπο σχέδιο που δεν έχει ακόμη εξεταστεί, οι επιλογές του Donald Trump είναι περιορισμένες και καμία δεν εγγυάται επιτυχία.
Θα μπορούσε να διατάξει μαζική στρατιωτική κλιμάκωση.
Παρότι μια εισβολή στο Ιράν θεωρείται αδιανόητη, θα μπορούσε να εξετάσει αεροπορικές επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές ή σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, ακόμη και επιχειρήσεις κατάληψης παράκτιων περιοχών κατά μήκος των Στενών του Hormuz για την απομάκρυνση των ιρανικών δυνάμεων.
Ένα ακόμη σενάριο θα ήταν η κατάληψη του πετρελαϊκού κόμβου του νησιού Kharg.
Ωστόσο, το κόστος μιας τέτοιας επιλογής θα μπορούσε να είναι τεράστιο, προκαλώντας ακριβώς εκείνη την οικονομική αναταραχή που ο Donald Trump είχε δηλώσει ότι ήθελε να αποφύγει με την υπογραφή του MOU.
Μια επιχείρηση πεζοναυτών ή ειδικών δυνάμεων στο Kharg θα ενείχε υψηλό κίνδυνο απωλειών για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις.
Παρά τα λάθη του, ο Donald Trump δεν έχει μέχρι σήμερα ακολουθήσει το παράδειγμα προέδρων που επιχείρησαν να αποκαταστήσουν την αξιοπιστία τους μέσω στρατιωτικών επιχειρήσεων με βαρύ ανθρώπινο κόστος.
Σκληρά αντίποινα
Επιπλέον, μια αμερικανική κλιμάκωση δεν θα εξελισσόταν σε κενό αέρος.
Η διεύρυνση των στόχων εντός του Ιράν πιθανότατα θα οδηγούσε σε αντίποινα κατά αμερικανικών βάσεων και συμμάχων των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο.
Ενεργειακές εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου θα μπορούσαν να μετατραπούν σε στόχους, αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας νέας παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.
Εσωτερικός… εμφύλιος
Παράλληλα, ο Donald Trump θα ερχόταν αντιμέτωπος με πολιτικές συνέπειες στο εσωτερικό των ΗΠΑ, καθώς η άνοδος των τιμών της βενζίνης είχε ήδη πλήξει τη δημοτικότητά του στη διάρκεια του πολέμου και επιβάρυνε τις ήδη δύσκολες προοπτικές των Ρεπουμπλικανών ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Δεν είναι καν βέβαιο ότι ένας ολοκληρωτικός πόλεμος θα εξάλειφε την ικανότητα του Ιράν να απειλεί τα Στενά του Hormuz, καθώς ακόμη και λίγα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούσαν να διακόψουν την εμπορική ναυσιπλοΐα από θέσεις εκτόξευσης αρκετά χιλιόμετρα μακριά.
Ο βουλευτής Adam Smith, επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, δήλωσε στο CNN ότι το σημερινό αδιέξοδο αποδεικνύει πως όσοι ζητούσαν από τον Donald Trump να «τελειώσει τη δουλειά» στο Ιράν είχαν εξαρχής λανθασμένη προσέγγιση.
«Δεν πρόκειται να μπορέσετε να «τελειώσετε τη δουλειά» σε βαθμό που να καταρρεύσει το Ιράν», είπε.
«Αυτό ήταν εξαρχής το βασικό ελάττωμα της λογικής που οδήγησε στην έναρξη αυτού του πολέμου. Και τώρα έχουμε εγκλωβιστεί σε αυτό το αδιέξοδο».
Στόχος… η οικονομία του Ιράν
Θεωρητικά, ο Donald Trump θα μπορούσε να επαναφέρει τον αποκλεισμό ιρανικών πλοίων και λιμανιών, αφού είχε ήδη άρει την εξαίρεση από τις πετρελαϊκές κυρώσεις που προέβλεπε το MOU.
Ωστόσο, ακόμη και έπειτα από εβδομάδες αποκλεισμού, το Ιράν δεν πλησίασε ποτέ την «άνευ όρων παράδοση» που απαιτούσε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Ο απόστρατος ναύαρχος James Stavridis, αναγνωρίζοντας ότι οι επιλογές του Donald Trump είναι εξαιρετικά περιορισμένες, εκτίμησε στο CNN ότι η καλύτερη στρατηγική ίσως θα ήταν η στοχοποίηση οικονομικών στόχων του Ιράν.
«Πηγαίνουμε σε μια μάχη με μαχαίρια, αλλά εμείς κρατάμε όπλο», είπε χαρακτηριστικά.
«Ειλικρινά, δεν πιστεύω ότι θα καταλάβουμε το νησί Kharg, αλλά θα μπορούσαμε να το αποκλείσουμε.
υτό θα σήμαινε το τέλος της ιρανικής οικονομίας».
Ο ίδιος πάντως προειδοποίησε ότι μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να προκαλέσει σφοδρά ιρανικά αντίποινα.
Παρ’ όλα αυτά, εκτίμησε ότι μια παρατεταμένη και επώδυνη οικονομική πίεση ίσως εξανάγκαζε το καθεστώς να αναρωτηθεί εάν μπορεί να αντέξει επ’ αόριστον τις πολιτικές συνέπειες μιας κατεστραμμένης οικονομίας.
Νέες απειλές
Ένα ακόμη ενδεχόμενο θα ήταν ο Donald Trump να αποδεχθεί την πραγματικότητα και να αποσυρθεί, αφήνοντας τον κόσμο να ζήσει με μια αμφισβητούμενη κατάσταση στα Στενά του Hormuz.
Αυτό θα σήμαινε ακριβότερη ενέργεια και μεγαλύτερο κόστος και κίνδυνο για τη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Οι αγορές ίσως προσαρμόζονταν, όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσαν να προστατευθούν πλήρως από τις οικονομικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των χρηματιστηριακών δεικτών που ο ίδιος ο Trump χρησιμοποιεί ως μέτρο της επιτυχίας του.
Με την πάροδο του χρόνου, η μειωμένη προσφορά πετρελαίου θα μπορούσε να εξαντλήσει τα στρατηγικά αποθέματα.
Πολιτικά επώδυνη ήττα
Παράλληλα, η αδράνεια θα ισοδυναμούσε με μια πολιτικά επώδυνη ήττα για τον Αμερικανό πρόεδρο και θα υπονόμευε τη διεθνή εικόνα της αμερικανικής ισχύος, επιτρέποντας στο Ιράν να διατηρεί επ’ αόριστον το σημαντικότερο στρατηγικό του πλεονέκτημα.
Το πλεονέκτημα αυτό θεωρείται πλέον τόσο πολύτιμο ώστε η νέα ηγεσία του Ιράν εμφανίζεται διατεθειμένη να θέσει σε κίνδυνο ακόμη και μια συμφωνία που της εξασφάλιζε δισεκατομμύρια δολάρια μέσω της χαλάρωσης των αμερικανικών κυρώσεων και της χρηματοδότησης της ανοικοδόμησης.
Για ακόμη μία φορά, η αντίληψη της κυβέρνησης Trump ότι όλοι μπορούν να επηρεαστούν μέσω οικονομικών κινήτρων — μια υπόθεση που είχε ήδη αμφισβητηθεί στην περίπτωση της Ουκρανίας — δείχνει να αποδυναμώνεται.
Η στρατηγική του Ιράν
Την ίδια στιγμή, όμως, και η στρατηγική του Ιράν ενέχει σοβαρούς κινδύνους.
Εάν η Τεχεράνη υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές της, ενδέχεται να ενισχύσει τη διεθνή και περιφερειακή στήριξη προς μια πιο σκληρή αμερικανική στάση.
Παράλληλα, η συμπεριφορά της ίσως αντανακλά εσωτερικές διαφωνίες, καθώς στελέχη των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης που έχουν ενισχύσει τη θέση τους επιχειρούν να αποδυναμώσουν πιο μετριοπαθείς αξιωματούχους που επιθυμούν τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.
Προειδοποιήσεις
Οι περιορισμένες επιλογές της Ουάσιγκτον ίσως εξηγούν γιατί ο Donald Trump, λίγο μετά τη διαταγή για τις νέες επιδρομές της Τετάρτης, επέστρεψε στη γνωστή τακτική των προειδοποιήσεων.
«Αν συμβεί ξανά, θα είναι πολύ χειρότερα», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ωστόσο, το Ιράν δεν είχε υποχωρήσει ούτε απέναντι στις αντίστοιχες απειλές κατά τη διάρκεια των πολύ πιο εκτεταμένων αμερικανικών και ισραηλινών βομβαρδισμών που προηγήθηκαν.
Επιστρέφοντας από την Τουρκία με το προεδρικό αεροσκάφος Air Force One, o Trump επανέλαβε ακόμη έναν γνώριμο ισχυρισμό:
«Μας τηλεφώνησαν πριν από λίγο.
Θέλουν τόσο πολύ να κάνουν συμφωνία», δήλωσε, επαναφέροντας έναν ισχυρισμό που διατυπώνει εδώ και μήνες, χωρίς όμως να έχει μέχρι στιγμής επιβεβαιωθεί.
Ορισμένες φορές, ο Donald Trump μοιάζει να βρίσκεται σε σύγκρουση όχι μόνο με το Ιράν, αλλά και με την ίδια την πραγματικότητα.
Κέρδισε χρόνο αλλά όχι αρκετό
Τρεις εβδομάδες εύθραυστης ειρήνης έδωσαν στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump λίγο χρόνο και μεγαλύτερα διαπραγματευτικά περιθώρια έναντι του Ιράν.
Όχι όμως αρκετά.
Μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης (Memorandum of Understanding – MOU) με το Ιράν από τον Trump στις 18 Ιουνίου, οι τιμές του πετρελαίου κατέρρευσαν, υποχωρώντας την περασμένη εβδομάδα κάτω ακόμη και από τα επίπεδα που επικρατούσαν πριν από τον πόλεμο.
Οι αγορές πετρελαίου αντέδρασαν θετικά καθώς τα Στενά του Hormuz άρχισαν να επαναλειτουργούν εν μέρει και το αργό πετρέλαιο άρχισε σταδιακά να εξέρχεται από τον Περσικό Κόλπο, ύστερα από μήνες συσσώρευσης.
Παράλληλα, οι τιμές των καυσίμων άρχισαν επίσης να αποκλιμακώνονται.
Πετρελαϊκό σοκ
Ωστόσο, τρεις εβδομάδες με τα Στενά να λειτουργούν μόνο εν μέρει δεν ήταν αρκετές για να αντισταθμίσουν το μεγαλύτερο σοκ στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου που έχει καταγραφεί ποτέ.
Δεν υπήρξε επαρκής χρόνος για την αναπλήρωση των στρατηγικών και εμπορικών αποθεμάτων που χρειάζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες ώστε να εξασφαλίσουν την ενεργειακή τους επάρκεια και να αποφύγουν την επικείμενη «οικονομική καταστροφή» που, σύμφωνα με τον Donald Trump, θα οδηγούσε σε συγκρίσεις με τον πρόεδρο της εποχής της Μεγάλης Ύφεσης, Herbert Hoover.
Οικονομική καταστροφή
Κανείς δεν γνωρίζει εάν η τελευταία ανταλλαγή πυρών στη Μέση Ανατολή αποτελεί ένα προσωρινό επεισόδιο ή την επιστροφή σε γενικευμένο πόλεμο.
Ο Trump απείλησε την Τετάρτη ότι θα επαναφέρει τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό των Στενών του Hormuz.
Μέχρι στιγμής, πάντως, το πέρασμα παραμένει ανοικτό για τα πλοία που είναι διατεθειμένα να αναλάβουν το σχετικό ρίσκο.
Εάν όμως τα Στενά κλείσουν ξανά, η αμερικανική οικονομία ενδέχεται να δεχθεί ένα σοβαρό πλήγμα.
Τέλος η κυκλοφορία στο Hormuz
Οι τελευταίες πληροφορίες μετά και τη δεύτερη συνεχόμενη ημέρα ανταλλαγής πυρών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αναφέρουν πως η θαλάσσια κυκλοφορία μέσω των Στενών του Hormuz έχει σχεδόν ακινητοποιηθεί.
Επικαλούμενο στοιχεία παρακολούθησης πλοίων, το πρακτορείο Bloomberg αναφέρει ότι, μεταξύ των μεγαλύτερων πλοίων, μόνο ένα υπερδεξαμενόπλοιο που τελεί υπό αμερικανικές κυρώσεις εθεάθη να εξέρχεται από τον Περσικό Κόλπο, μαζί με ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων υπό ιρανική σημαία.
Συνολικά 14 φορτηγά πλοία διέσχισαν χθες τα Στενά και προς τις δύο κατευθύνσεις, αριθμός που αποτελεί το χαμηλότερο επίπεδο από τη συμφωνία κατανόησης (MoU) μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στις 16 Ιουνίου.
Κατά μέσο όρο, 34 πλοία διέρχονταν από τα Στενά κατά τις τρεις εβδομάδες που ακολούθησαν τη συμφωνία των δύο χωρών για την προσωρινή διευθέτηση, επισημαίνεται στο δημοσίευμα.
«Βαρέλια χρόνου»
Σύμφωνα με τον Andy Lipow, πρόεδρο της Lipow Oil Associates, περίπου 200 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου διήλθαν από τα Στενά του Hormuz τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου δύο ημέρες της παγκόσμιας ζήτησης.
Υπάρχει όμως μία σημαντική επιφύλαξη: περίπου 60 εκατομμύρια από αυτά τα βαρέλια ήταν ιρανικής προέλευσης.
Η κυβέρνηση Trump επανέφερε τις κυρώσεις σε αυτές τις ποσότητες την Τρίτη 7/7, δίνοντας στους αγοραστές μόλις δέκα ημέρες για να ολοκληρώσουν τις συναλλαγές πριν τεθούν εκ νέου εκτός νόμου.
Παρά ταύτα, τα Στενά εξακολουθούν να παραμένουν ανοικτά, αν και με υψηλό ασφάλιστρο κινδύνου.
Σύμφωνα με τον Andy Lipow, η ναύλωση δεξαμενόπλοιου για μεταφορά πετρελαίου από περιοχές εκτός των Στενών προς την Ασία κοστίζει περίπου 4 έως 5 εκατ. δολάρια, ενώ η μεταφορά πετρελαίου από εντός των Στενών προς την Ασία φθάνει τα 8 έως 10 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου το διπλάσιο.
Οι εκτιμήσεις της αγοράς
Η θαλάσσια κυκλοφορία κινείται σταθερά περίπου στο ένα τρίτο των φυσιολογικών επιπέδων τις τελευταίες τρεις εβδομάδες και συνεχίζεται παρά το γεγονός ότι τουλάχιστον τέσσερα πετρελαιοφόρα και πλοία μεταφοράς φυσικού αερίου εγκατέλειψαν την προσπάθεια διέλευσης από τα Στενά του Hormuz το πρωί, σύμφωνα με το Reuters.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι τιμές του πετρελαίου καταγράφουν ισχυρή άνοδο, παραμένοντας ωστόσο χαμηλότερα από τα επίπεδα που είχαν διαμορφωθεί αμέσως μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης από τον Donald Trump.
Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Brent διαπραγματεύονταν λίγο κάτω από τα 78 δολάρια το βαρέλι, σημειώνοντας άνοδο 4% και φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο από την επομένη της υπογραφής της συμφωνίας.
Με άλλα λόγια, η αγορά θεωρεί ότι τα Στενά είναι λιγότερο προσβάσιμα σε σχέση με χθες, αλλά το πετρέλαιο εξακολουθεί να ρέει.
Το πρόβλημα των αποθεμάτων
Εάν η ροή αυτή διακοπεί, ενδέχεται να προκύψουν σοβαρά προβλήματα για την αγορά πετρελαίου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου των ΗΠΑ (Strategic Petroleum Reserve – SPR), το οποίο αποτελεί το εθνικό απόθεμα έκτακτης ανάγκης, έχει μειωθεί σημαντικά από την έναρξη του πολέμου, προκειμένου να αντισταθμίσει τις απώλειες πετρελαίου από τα Στενά του Hormuz.
Σήμερα ανέρχεται σε 319,5 εκατομμύρια βαρέλια, μειωμένο κατά 23% σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα και στο χαμηλότερο σημείο από το 1983, όταν η κυβέρνηση Ronald Reagan άρχισε να το δημιουργεί.
Ευάλωτες οι ΗΠΑ
Αυτό αφήνει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση σε περίπτωση ακραίων καιρικών φαινομένων ή νέου πλήρους κλεισίματος των Στενών του Hormuz.
Ακόμη πιο κρίσιμη είναι η κατάσταση στα εμπορικά αποθέματα.
Τα αποθέματα στο Cushing της Οκλαχόμα, τον βασικό κόμβο αγωγών πετρελαίου των ΗΠΑ, εξακολουθούν να βρίσκονται κάτω από τα επίπεδα ασφαλούς λειτουργίας.
Αν και αυξήθηκαν κατά περίπου 700.000 βαρέλια την περασμένη εβδομάδα, παραμένουν κάτω από τα 20 εκατομμύρια βαρέλια, επίπεδο κάτω από το οποίο η εγκατάσταση δυσκολεύεται να διοχετεύσει αργό πετρέλαιο στα διυλιστήρια της χώρας.
Η κατάσταση αυτή οδήγησε τον Donald Trump να προειδοποιήσει ότι τα χαμηλά αποθέματα πετρελαίου θα μπορούσαν να πλήξουν την αμερικανική οικονομία και να οδηγήσουν σε συγκρίσεις με τον Herbert Hoover.
Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση του Trump
«Δεν ήθελα να δω μια οικονομική καταστροφή», δήλωσε ο Donald Trump στη σύνοδο της G7 στα τέλη Ιουνίου.
«Αν αυτό συνεχιζόταν, θα μπορούσε να συμβεί».
Οι επενδυτές παρέμειναν επιφυλακτικοί.
Οι αμερικανικές μετοχές παρουσίασαν περιορισμένες μεταβολές κατά την έναρξη των συναλλαγών, όμως η αγορά ομολόγων αντέδρασε πιο έντονα: η απόδοση του 10ετούς αμερικανικού κρατικού ομολόγου αυξήθηκε στο 4,57%, το υψηλότερο επίπεδο από τα τέλη Μαΐου, όταν το πετρέλαιο είχε φθάσει στο αποκορύφωμα της πολεμικής κρίσης και η εκεχειρία φαινόταν να καταρρέει.
Όπως έχει δείξει ο Donald Trump κατά τη δεύτερη θητεία του, όταν οι αγορές ομολόγων αρχίζουν να εκπέμπουν έντονα προειδοποιητικά σήματα, τείνει να προσαρμόζει τη στάση του λαμβάνοντας υπόψη τις αντιδράσεις των αγορών.
