Νέα σειρά δημοσκοπήσεων στο Ισραήλ καταγράφει περαιτέρω πίεση στο πολιτικό στρατόπεδο του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές που πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο έως τα τέλη Οκτωβρίου.

Δημοσκόπηση του «Ζμαν Γισραέλ» έδειξε για πρώτη φορά τους σιωνιστικούς σχηματισμούς που δεν ευθυγραμμίζονται με τον Νετανιάχου να συγκεντρώνουν μόνοι τους πλειοψηφία 62 εδρών στην Κνεσέτ.

Το μπλοκ των κομμάτων που στηρίζουν τον Πρωθυπουργό περιορίζεται στις 50 έδρες, ενώ τα δύο αραβικά κόμματα λαμβάνουν συνολικά οκτώ. Στην ίδια μέτρηση, το Λικούντ καταγράφεται στις 23 έδρες, το «Μαζί» του Ναφτάλι Μπένετ στις 21 και το «Yashar» του Γκαντί Άιζενκοτ στις 19.

Άλλη δημοσκόπηση – του Channel 12 – έδειξε τον Άιζενκοτ να προηγείται για πρώτη φορά του Νετανιάχου στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, με 38% έναντι 35%. Στην ίδια μέτρηση, όμως, κανένα μπλοκ δεν φτάνει τις 61 έδρες: οι σιωνιστικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης λαμβάνουν 59, το στρατόπεδο Νετανιάχου 51 και τα αραβικά κόμματα 10.

Η σημερινή δημοσκόπηση της Maariv δίνει επίσης προβάδισμα στην αντιπολίτευση, αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Σύμφωνα με τη μέτρηση, το μπλοκ Νετανιάχου πέφτει στις 50 έδρες, η αντιπολίτευση ανεβαίνει στις 60 και τα αραβικά κόμματα παραμένουν στις 10.

Το Λικούντ λαμβάνει 25 έδρες, το «Μαζί» 23, το Yashar 17, οι Δημοκράτες και το Γισραέλ Μπεϊτένου από 10, η Οτζμά Γεχουντίτ και το Σας από 9, η Ενωμένη Τορά 7, το Χαντάς-Ταάλ 6 και το Ραάμ 4. Αναλυτές στον ισραηλινό Τύπο εκτιμούν ότι η εικόνα των δημοσκοπήσεων δεν σημαίνει ακόμη βέβαιη αλλαγή εξουσίας, δείχνει όμως ότι η πολιτική πρωτοβουλία έχει περάσει σταδιακά από τον Νετανιάχου στους αντιπάλους του.

Το κρίσιμο ερώτημα, όπως σημειώνουν, δεν είναι μόνο αν το αντι-Nετανιάχου στρατόπεδο μπορεί να φτάσει αριθμητικά τις 61 έδρες, αλλά αν οι Μπένετ και Άιζενκοτ μπορούν να συνυπάρξουν πολιτικά, να αποφύγουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό και να εμφανιστούν ως αξιόπιστη κυβερνητική εναλλακτική.

Μέχρι τότε, λένε αναλυτές, ο Νετανιάχου παραμένει πολιτικά πιεσμένος, αλλά όχι τελειωμένος, καθώς το εκλογικό σύστημα, οι αραβικές έδρες και οι μετακινήσεις μικρών κομμάτων γύρω από το όριο εισόδου μπορούν ακόμη να ανατρέψουν τους σημερινούς συσχετισμούς.