Οι άνθρωποι αυτοί (κατά τον Καβάφη ) ήταν μια κάποια λύσις
Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Ανείπωτη θλίψη και μεγάλη αμηχανία έπεσαν στο φιλοαμερικάνικο στρατόπεδο στην Κύπρο καθώς ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος φέρνει τα πάνω κάτω, διαγράφοντας κονδύλια δισεκατομμυρίων δολαρίων που «βύζαιναν» από τα πλούσια μαστάρια της Αμερικής οι καθ’ έξιν υποτελείς. Όχι μόνο της Κύπρου αλλά ανά τον πλανήτη.
Στερεύει και η στρόφιγγα των χρημάτων από την περιβόητη USAID. Έτσι δεκάδες ΜΚΟ, ιδρύματα και οργανώσεις δεν θα έχουν πλέον λόγο ύπαρξης, καθότι δρούσαν υπογείως για να ικανοποιούν την πολιτική των ΗΠΑ. Με το φευγιό του μπάρπα Μπάιντεν (και των προηγούμενων προέδρων όπως Μπ.Ομπάμα , Μπους και Κλίντον), διαγράφεται μια μελανή σελίδα και το όνειδος μιας υποτέλειας όπου εκατοντάδες αργυραμοιβοί στιλίτευαν την ίδια τους την πατρίδα. Εκατοντάδες θα μείνουν άνεργοι γιατί η στρόφιγγα εξ’ Αμερικής κλείνει. Τέρμα τα πληρωμένα βιβλία που εκδίδονταν από τους γνωστούς «συγγραφείς», τέρμα τα άρθρα των καλοπληρωμένων αρθρογράφων και η επί χρήμασι προπαγάνδα κατά της Κύπρου ή άλλων χωρών . Οι πληρωμένοι δολιοφθορείς είναι αμήχανοι και συγχυσμένοι.
Προφανώς ανησυχούν πως θα βγουν στη φόρα τα άπλυτα τους και θα αποκαλυφθεί πως ο πατριωτισμός τους ήταν κάλπικος.
Να βγουν στην φόρα όλοι όσοι εισέπρατταν κονδύλια από το παράρτημα της USAID στην Κύπρο
Επιβάλλεται και είναι αδήριτη η ανάγκη να δημοσιοποιηθούν ονόματα και διευθύνσεις ατόμων, ιδρυμάτων ή ΜΚΟ που εισέπρατταν κονδύλια από την κακόφημη USAID. Δεν νοείται να γίνεται λόγος για διαφθορά σε ήσσονος σημασίας ζητήματα και να επικρατεί σιγή ιχθύος και ατιμωρησία μπροστά στην μέγιστη πολιτική διαφθορά.
Εάν οι θεσμοί στον τόπο μας δεν έχουν διαβρωθεί τόσο πολύ ακόμα, οφείλουν να ανοίξουν το κεφάλαιο των κονδυλίων της USAID και σε ποιους εισέρρεαν τα χρήματα και για ποιους σκοπούς. Λέγεται και φημολογείται πως για κάποια ΜΟΕ ή και για την διάνοιξη κάποιων οδοφραγμάτων είχε το χεράκι της και η USAID.
Η Βουλή, η Ελεγκτική Υπηρεσία και η Εισαγγελία οφείλουν να ανοίξουν το φάκελο USAID στην Κύπρο για να σπάσει το απόστημα των πληρωμένων «πατριωτών». Να καθαριστούν οι πολιτικοί στάβλοι που για χρόνια συσσώρευαν την κόπρο , την βρομιά και την δυσωδία της υποτέλειας και της ξένης εξάρτησης. Να βγουν στην επιφάνεια οι φελλοί που μας κουνούσαν το δάκτυλο όταν καταγγέλλαμε πολιτικές που λειτουργούσαν σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.
Και τώρα τί Πρόεδρε;
Αμήχανη και συγχυσμένη σίγουρα θα είναι και η κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη που μέχρι πρότινος μας κούφαναν Πρόεδρος και υπουργοί με το αίολο επιχείρημα πως βρίσκονται στη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Πολλή φαιά ουσία σπαταλήθηκε και πύρινοι λόγοι ειπώθηκαν υπέρ της παραχώρησης βάσεων στις ΗΠΑ ή και για την ένταξη της καθημαγμένης Κύπρου στο ΝΑΤΟ . Και τώρα τι; Όλα θα πάνε στράφι; Τα «yes sir», οι χαιρετούρες, οι υποκλίσεις και οι περγαμηνές, οι τίτλοι «ιδιοκτησίας» που ετοίμαζαν να δώσουν, όλα άδικα;
«Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους -όπως έλεγε- και ο κορυφαίος και τόσο επίκαιρος στις μέρες μας Κωνσταντίνος Καβάφης;
Οι «ύπατοι και οι πραίτορες» δεν θα φορέσουν τα καλά τους και οι ρητορείες τους χάσκουν μετέωρες.
Το ΝΑΤΟ εισέρχεται στην εντατική, η ελίτ των Βρυξελλών απειλεί με αντίμετρα την Αμερικανική κυβέρνηση για την επιβολή δασμών ύψους 25% που θα επιβάλει από τις 2 Απριλίου στις χώρες της Ε.Ε., στον Καναδά και στο Μεξικό . Ο Τραμπ απαντά ότι «δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Θα προσπαθήσουν, αλλά δεν μπορούν.
Η ανταπόδοση δεν θα είναι επιτυχημένη γιατί και εμείς θα αδιαφορήσουμε και δεν θα αγοράζουμε τίποτα. Αν γίνει αυτό, θα κερδίσουμε».
Για τον Τραμπ όλα είναι κέρδος , μπίζνες και επιχειρήσεις.
Το προκλητικό βίντεο κλιπ που πρόβαλε πρόσφατα για την Γάζα στο οποίο εμφανίζεται ως βασιλιάς σε χρυσό άγαλμα, όχι μόνο προκαλεί αποστροφή αλλά μας αναγκάζει να σκεφτούμε μέχρι που μπορεί να το πάει με εκείνο το εφιαλτικό ερώτημα «Γάζα μετά τι; »Και ενώ τα παιδιά στη Γάζα πεθαίνουν από το ψύχος και την πείνα ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται στο βίντεο μαζί με τον επικεφαλής της γενοκτονίας των Παλαιστινίων Νετανιάχου να πίνουν τα ποτά τους στις παραλίες της Γάζας όπου δεν θα υπάρχει ίχνος Παλαιστινίων.
Πόσο κινδυνεύει η Κύπρος;
Η πολιτική που ακολούθησε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης να τα επενδύσει όλα στην «καλή θέληση» των ΗΠΑ εναποθέτοντας το μέλλον της Κύπρου στα χέρια τους, προσφέροντας τους γη και ύδωρ, αποδεικνύεται σήμερα πόσο επικίνδυνη είναι. Γιατί γύρισε την πλάτη στα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας όπως η Ρωσία και η Κίνα που πάντοτε εδώ και πάνω από μισό αιώνα υποστήριζαν στη βάση αρχών την Κύπρο και τον λαό της. Γύρισε την πλάτη σε γειτονικές χώρες συσφίγγοντας τις σχέσεις μόνο με το Ισραήλ.
Αποδεικνύεται η πολιτική ανωριμότητα της σημερινής κυβέρνησης γιατί τώρα εάν οι ΗΠΑ μας γυρίσουν την πλάτη και θεωρήσουν πιο σημαντικές συνεργασίες με άλλες χώρες όπως η ΝΑΤΟϊκή Τουρκία, πού θα στραφούμε; Στην Ε.Ε. η οποία βρίσκεται σε μεγαλύτερη σύγχυση από την κυπριακή κυβέρνηση;
Η κυβέρνηση μιας χώρας όπως της Κύπρου με πρόβλημα εισβολής και κατοχής οφείλει να έχει την μέγιστη πολιτική διορατικότητα και να προβλέπει. Να βάζει στη ζυγαριά όλα τα υπέρ και τα κατά των συνεργασιών και των συμμαχιών της και όχι να προτρέχει ανεμίζοντας τη σημαία της υποτέλειας υπέρ μιας χώρα -όπως οι ΗΠΑ -που ενοχοποιούνται με πλείστα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Και ιδιαίτερα όταν ενοχοποιούνται για τη διεθνή συνωμοσία που διαπράχθηκε σε βάρος της Κύπρου.
Έσπασαν τα ταμπού
Ποιος το περίμενε πως Ρωσία και ΗΠΑ θα έσπαγαν τα ταμπού και θα έφταναν τόσο κοντά η μια με την άλλη;
Η αντιρωσική προπαγάνδα ξεθωριάζει και ο ηγέτης των Ουκρανών Ζελένσκι αποκαλείται δικτάτορας από τον ίδιο τον Αμερικανό πρόεδρο επειδή αρνείται να διεξαγάγει εκλογές.
Η φιλοπόλεμη ελίτ των Βρυξελλών θέλει να συνεχιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία και ζητά από τις ΗΠΑ να συνεχίσουν να στηρίζουν το Κίεβο. Μάλιστα η πρωθυπουργός της Δανίας είπε πως «ειρήνη στην Ουκρανία θα είναι χειρότερη από τον πόλεμο».
Τώρα αν υπάρχουν πραγματικά κάποιες στρατηγικές συμφωνίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας ή αν γίνεται λόγος απλώς για τακτικούς ελιγμούς, θα φανεί από τη δυναμική των επερχόμενων γεγονότων και από τα αποτελέσματα των επαφών που προγραμματίζονται για το εγγύς μέλλον μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον.
Ένα είναι σίγουρο πως ο απρόβλεπτος Τραμπ μας επιφυλάσσει εκπλήξεις.
Υποθετικά λέμε , τι θα γίνει εάν ο παρορμητικός Τραμπ σκεφτεί πως και η Κύπρος μπορεί να γίνει μια ελκυστική ριβιέρα -ιδιοκτησία της Αμερικής στη Μέση Ανατολή – και οι κάτοικοι της πρέπει να εξοριστούν σε άλλε χώρες;
Ακραίο παράδειγμα αλλά όχι και αδύνατο για τους «αυτοκράτορες» που δεν χρειάζονται συμμάχους αλλά μόνο υποτελείς. Και οι ένοικοι του Προεδρικού έδειξαν δυστυχώς την μέγιστη υποτέλεια προς τις ΗΠΑ. Ποιοι θα μας συντρέξουν και ποιοι θα βάλουν πλάτη να μην γίνει κάτι τέτοιο; Γιατί όταν το δικό τους σπίτι καίγονταν εμείς σφυρίζαμε αδιάφορα.
Και τώρα όπως λέει και ο Καβάφης :
«… νυχτώνει κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.»
