Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Εκεί που οι όπου γης πολεμόχαροι ηγέτες υμνούσαν εν χορώ το άσμα «είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας», γύρισε ο τροχός και φάνηκε η πιο σκοτεινή πλευράς της. Μια σκοτεινή πλευρά όπου κυριαρχεί ο βρόγχος του θανάτου, οι σπονδές αίματος χιλιάδων παιδιών και αμάχων στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη , στην Τεχεράνη , στο Λίβανο, στη Συρία και όπου αλλού έβαλαν το χέρι τους οι ΗΠΑ με τον πιο αδίστακτο και μισητό συνεργό τους το Ισραήλ.
Οι εκλογές στις ΗΠΑ δεν ήταν ένα δημοψήφισμα υπέρ της ειρήνης ( όπως π.χ. πρόσφατα στη Βουλγαρία) αλλά ένα ηχηρό ράπισμα στην φιλοπόλεμη πολιτική του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, ο οποίος με τις πυραυλικές επιθέσεις κατά του Ιράν οδήγησε σε μια χαοτική οικονομική κρίση με την πρωτοφανή αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των παράγωγων του.
Ο Αμερικανικός λαός ψήφισε ουσιαστικά με την «τσέπη» του.
Γιατί είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ πληρώνουν το βαρύ τίμημα των πολεμικών επιλογών τους και τώρα δεν είναι μόνες τους να επιβάλλουν τους δικούς τους όρους.
Οι τιμές των καυσίμων, πετρελαίου, φυσικού αερίου και ντίζελ δεν γονάτισαν μόνο την Ευρώπη αλλά και τους Αμερικανούς οι οποίοι ίσως πρώτη φορά στην ιστορία τους σκέφτονται διπλά και τριπλά τι θα αγοράσουν από τις υπεραγορές. Αυτό το ντόμινο του χάους δεν επηρέασε μόνο τις υπεραγορές αλλά και όλη την αλυσίδα τροφοδοσίας, τις μεταφορές και όλο το φάσμα των επιχειρήσεων και διεθνών αγορών.
Η διεθνής αγορά είναι αντιμέτωπη με μια παρατεταμένη ενεργειακή και ναυτιλιακή κρίση, καθώς η συνεχιζόμενη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν στα Στενά του Ορμούζ αυξάνει το κόστος εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), διατηρεί υψηλούς τους ναύλους των δεξαμενόπλοιων και ενισχύει την αβεβαιότητα για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις εταιρειών ενέργειας, η πρόσθετη επιβάρυνση για τις ευρωπαϊκές εισαγωγές LNG το 2026 αναμένεται να φτάσει τουλάχιστον τα 12 δισ. δολάρια, ενώ η ναυλομεσιτική εταιρεία Poten & Partners προειδοποιεί ότι η σύγκρουση ενδέχεται να παραμείνει ανεπίλυτη για αρκετά χρόνια, με περιοδικές επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων, συνεχιζόμενες κυρώσεις και προσωρινές συμφωνίες για τη διατήρηση των πετρελαϊκών ροών.
Η Ρωσία δεν γονατίζει και αντιστέκεται
Ευτυχώς υπάρχει η Ρωσία μια κραταιά χώρα , η οποία δεν υπέκυψε στους εκβιασμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων, τους πρώην αποικιοκρατών που στόχευαν μέσω Ουκρανίας να την θέσουν υπό τον έλεγχο τους και να ροκανίσουν τον πλουτοπαραγωγικό της πλούτο.
Βέβαια τώρα το ίδιο κάνουν με την Ουκρανία. Την ελέγχουν απόλυτα και όλα τα δισεκατομμύρια που της παρέχουν θα τα ζητήσουν πίσω στο πολλαπλάσιο .
Υπολόγισαν λάθος με το νου τους οι έμποροι των λαών.
Η πολιτική Τραμπ υπέστη μια πρωτοφανή πανωλεθρία και οι εμπρηστικές ατάκες του πετάχτηκαν στον Καιάδα της Ιστορίας.
Ήθελε να μετατρέψει την καθημαγμένη Λωρίδα της Γάζας σε Κυανή Ακτή της Ανατολικής Μεσογείου και να εκδιώξει όλους τους Παλαιστίνιους από τα πάτρια εδάφη. Απείλησε να μετατρέψει τον Καναδά στην 51η πολιτεία των ΗΠΑ αλλά οι Καναδοί αντιστάθηκαν παρά τις εξοντωτικές κυρώσεις που επέβαλε. Εισέβαλε στρατιωτικά στην Βενεζουέλα απήγαγε τον νόμιμο πρόεδρο της χώρας και τη σύζυγο του οι οποίοι βρίσκονται κρατούμενοι στις ΗΠΑ αναμένοντας να δικαστούν κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Διεκδίκησε την Γροινλανδία παρά το ηχηρό μήνυμα των κατοίκων της πως θέλουν να ζήσουν ανεξάρτητοι και όχι υπόδουλοι στη χώρα τους. Ανακάτεψε την τράπουλα με τους ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους του απειλώντας πως εάν δεν υποκύψουν στα εξωφρενικά αιτήματα του θα τους αφήσει στο έλεος τους.
Πολλοί ήταν αυτοί που τον προσκύνησαν και τον υπάκουσαν πειθήνια. Τώρα ήλθε και για αυτούς η Νέμεσις.
Ο γενοκτόνονος Νετανιάχου και η τιμωρός Νέμεσις
Ο γενοκτόνος Νετανιάχου έχασε επίσης στις πρόσφατες εκλογές του Ισραήλ και άρχισε να αχνοφέγγει η ελπίδα ότι τα όπλα θα σιγήσουν και θα πάρουν τη θέση τους η λογική και η σύνεση.
Τώρα ο αντίπαλος του Άιζενκοτ ο οποίος αναμένεται την Κυριακή 8 Νοεμβρίου να πάρει εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, πέρα από την χάραξη νέας πολιτικής έχει ένα διττό στόχο : να αποτραπεί μια νέα προσφυγή στις κάλπες και, κυρίως, να μπει τέλος στην παραμονή του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην εξουσία. Ο Άιζενκοτ κατηγόρησε ευθέως τον απερχόμενο πρωθυπουργό για τον τρόπο που χειρίζεται τις σχέσεις της χώρας με τις ΗΠΑ, αλλά και για την προσπάθειά του να αμφισβητήσει την επικύρωση του εκλογικού αποτελέσματος.
Η πολιτική απομόνωση του Νετανιάχου αποτυπώνεται πλέον και στους αριθμούς. Ο Άιζενκοτ έχει συγκεντρώσει την υποστήριξη 67 βουλευτών για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ενώ ο Νετανιάχου περιορίζεται στους 46, έχοντας χάσει ακόμη και τη στήριξη των 7 βουλευτών του υπερορθόδοξου κόμματος «Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά» (UTJ).
Έρευνες για διαφθορά
Ήδη το Αμερικανικό Κογκρέσο και η Βουλή ετοιμάζονται να ξεκινήσουν έρευνες εναντίον του Τραμπ και της οικογένειας του για διαφθορά και για το σκάνδαλο Έπσταϊν.
Για διαφθορά κατηγορείται εδώ και χρόνια ο απερχόμενος Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου πέρα από τα εγκλήματα πολέμου από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης.
Οι λαοί της Ευρώπης εξεγείρονται
Στην Ευρώπη οι λαοί ξεχύνονται στους δρόμους κατά χιλιάδες κατά της ακρίβειας και της φτωχοποίησης των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων.
Φτάνει και το τέλος του Γάλλου προέδρου ενός από τους «πρόθυμους» του πολέμου κατά της Ρωσίας μαζί με την Βρετανία και τον δικό μας πρόεδρο Ν.Χριστοδουλίδη, ο οποίος θυμίζει την παροιμία… « Έδωσαν στον μέρμηγκα φτερά».
Τον είδαμε να εναγκαλίζεται τον διεφθαρμένο Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι, να πρωτοστατεί μαζί με άλλους Ευρωπαίους ηγέτες στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας η οποία από της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας στάθηκε δίπλα της εμποδίζοντας την διάλυση της από το ΝΑΤΟ , τις ΗΠΑ και όλο το κακό συναπάντημα.
Κλωθογύριζε στα ΜΜΕ και τόνιζε σε υπερθετικούς τόνους πως «είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας» . Πριν την πανωλεθρία του Αμερικανού μεγιστάνα ζητούσε να τον δεχθεί στο Λευκό Οίκο. Δεν τόλμησε να επικρίνει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και προσκολλήθηκε στην πολιτική Νετανιάχου κλείνοντας συμφωνίες που θα έλθει μια μέρα που η Κύπρος θα πληρώσει ακριβό τίμημα.
Και ενώ ο κ. Χριστοδουλίδης διατυμπάνιζε μαζί με τον ΥΠΕΞ του, την αναβάθμιση των σχέσεων Κύπρου -Βρετανίας και έσπευδε να επιθεωρήσει τις αλλαγές μαζί με Βρετανούς επισήμους , τώρα λέει πως χρειάζεται να τερματιστεί το αποικιακό κληροδότημα των βάσεων.
Η αλλαγή στην Αμερική προμηνύει σαρωτικές αλλαγές και στις χώρες της Ε.Ε.οι λαοί των οποίων εξεγείρονται κατά των φιλοπόλεμων ηγετών τους. Οι επικείμενες εκλογές σε Γαλλία, Γερμανία και αλλού επιφυλάσσουν εκπλήξεις και τιμωρίες για την αλαζονεία και ασυδοσία τους.
Βέβαια ας μην έχουμε και ψευδαισθήσεις. Οι Δημοκρατικοί δεν είναι άγιοι. Αυτοί ξεκίνησαν τον πόλεμο στην Ουκρανία με το πραξικόπημα στο Κίεβο με την ανεκδιήγητη πρώην υφυπουργό Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαν. Ωστόσο τα μηνύματα των εκλογών είναι τέτοια που θα τους εμποδίσουν να συνεχίσουν τους πολέμους του Τραμπ για το 2028 είναι κοντά.
Η θεία δίκη
Στην Ελληνική μυθολογία η Νέμεσις είναι η θεά και προσωποποίηση της τιμωρίας για το αμάρτημα της ύβρεως δηλαδή της αλαζονείας ενώπιον των θεών.
Η λέξη «Νέμεσις» έχει αντικειμενική αξία και όχι υποκειμενική. Αναφέρεται στον φορέα της εξουσίας που την ασκεί. Μεταφορικά λέγοντας «Νέμεσι» εννοούμε τη θεία δίκη.
Η Νέμεσις ως θεότητα προσωποποιούσε μαζί με άλλες (Θέμιδα, Ειμαρμένη κ.ο.κ.) την έννοια της Δικαιοσύνης και αποκαθιστούσε την τάξη (της φύσης, της ανθρώπινης κοινωνίας, του κόσμου), όταν αυτή διασαλευόταν. Τότε τιμωρούσε την υπεροψία και την αλαζονεία των ανθρώπων (την ύβριν). Αν κάποιος αδικεί τους άλλους συνεχώς, και κάποια στιγμή η ίδια η ζωή του θέσει οδυνηρό φρένο στη στρεβλή πορεία του, τότε γίνεται λόγος για «θεία δίκη».
Στην ελληνική σκέψη, η μεγαλύτερη απειλή για την ισορροπία του κόσμου ήταν η ύβρις, δηλαδή η αλαζονεία που οδηγούσε τον άνθρωπο να πιστεύει ότι μπορεί να υπερβεί τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι κάθε μορφή υπερβολής –υπερβολική δύναμη, υπερβολικός πλούτος, υπερβολική επιτυχία – μπορούσε να προκαλέσει τη θεϊκή αντίδραση. Σε αυτό ακριβώς το σημείο, εμφανιζόταν η Νέμεσις, η οποία δεν λειτουργούσε μόνο ως τιμωρός, αλλά ως μηχανισμός επαναφοράς της ισορροπίας. Όταν κάποιος ξεπερνούσε το μέτρο, η θεά φρόντιζε, ώστε να επανέλθει στο επίπεδο που του αναλογεί. Η τιμωρία που επέβαλλε δεν ήταν αυθαίρετη, αλλά η φυσική συνέπεια μιας πράξης που διατάρασσε την τάξη του κόσμου
Τώρα πλησιάζει η μέρα που η αυθαιρεσία για την εξόντωση αμάχων, η αλαζονεία και η αυτολατρεία θα τιμωρηθούν.
