Ο ισχυρισμός ότι οι ηλίθιοι και τα άτομα με χαμηλή νοημοσύνη καταλήγουν φτωχοί, δεν ισχύει… μάλλον το αντίθετο συμβαίνει και η επιστήμη έχει τον τελικό λόγο.
Επιστημονικές έρευνες (όπως αυτές που δημοσιεύονται στο περιοδικό PNAS) δεν αποδίδουν τη φτώχεια σε έλλειψη νοημοσύνης, αλλά αποδεικνύουν ότι το χρόνιο οικονομικό στρες και η στέρηση πόρων επιβαρύνουν φυσιολογικά τον ανθρώπινο οργανισμό και τον εγκέφαλο.
Το γνωστικό φορτίο της επιβίωσης
Η διαρκής αγωνία για την κάλυψη βασικών αναγκών καταλαμβάνει τεράστιο μέρος της εγκεφαλικής επεξεργασίας.
Το λεγόμενο «γνωστικό φορτίο» (bandwidth toxicity) στερεί από τον εγκέφαλο τη δυνατότητα να αφοσιωθεί σε άλλες γνωστικές διεργασίες, μειώνοντας προσωρινά τη συγκέντρωση και τη μνήμη, ανεξάρτητα από το εγγενές IQ του ατόμου.
Βιολογικές επιπτώσεις και επιταχυνόμενη γήρανση
Η διαβίωση υπό συνθήκες φτώχειας συνεπάγεται συνεχή έκκριση ορμονών του στρες (όπως η κορτιζόλη), κακή διατροφή, περιορισμένη πρόσβαση σε περιθάλψη και περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Αυτοί οι παράγοντες συνδέονται βιολογικά με τη μείωση του όγκου της φαιάς και λευκής ουσίας στον εγκέφαλο, καθώς και με την επιτάχυνση της κυτταρικής γήρανσης.
Η εξάντληση του προμετωπιαίου φλοιού
Ο προμετωπιαίος φλοιός είναι υπεύθυνος για τον λογικό σχεδιασμό, τη λήψη αποφάσεων και τη ρύθμιση των συναισθημάτων.
Όταν ένας άνθρωπος βιώνει εξαντλητικό στρες καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι νευρωνικές πηγές αυτού του τμήματος εξαντλούνται, οδηγώντας σε αυξημένο άγχος και μειωμένη γνωστική απόδοση τις βραδινές ώρες.
Το συμπέρασμα της επιστήμης
Η φτώχεια δεν είναι αποτέλεσμα χαμηλής νοημοσύνης, αλλά η ίδια η στέρηση και το χρόνιο στρες λειτουργούν ως βιολογικός και γνωστικός επιβαρυντικός παράγοντας.
Η επιστημονική κοινότητα υπογραμμίζει ότι η βελτίωση των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών αποκαθιστά τις γνωστικές λειτουργίες και προστατεύει την υγεία του εγκεφάλου.
