Τα παζάρια του Φειδία Παναγιώτου και το αλισβερίσι  με την πρόεδρο του ΔΗΣΥ

Της Ανδρούλας Γκιούρωφ

 

Χωρίς εκπλήξεις ολοκληρώθηκε η διαδικασία για την εκλογή  προέδρου της Βουλής. Ήταν αναμενόμενη η επανεκλογή  της προέδρου του ΔΗΣΥ Αννίτας Δημητρίου όμως το παρασκήνιο που προηγήθηκε αφήνουν εκτεθειμένη την κα Δημητρίου και το κόμμα της.

Το βίντεο που προβλήθηκε στο Τik-Τok  με την πρόεδρο του ΔΗΣΥ και τον πρόεδρο της Άμεσης Δημοκρατίας Φειδία Παναγιώτου να κάνουν παζάρια και να πλειοδοτούν για έργα που θα προωθήσουν από κοινού  έριξαν στα τάρταρα το πολιτικό επίπεδο και τον σεβασμό προς τους θεσμούς.Ο ΔΗΣΥ που επέκρινε τον λαϊκισμό έγινε πρωταγωνιστής του.

Η Αννίτα Δημητρίου η οποία διετέλεσε την προηγούμενη πενταετία πρόεδρος της Βουλής δεν μπορεί να μην γνωρίζει ότι είναι αντισυνταγματικό και έξω από τις αρμοδιότητες της Βουλής η αύξηση των δαπανών του κράτους.

Τα αιτήματα που έθεσε ο Φειδίας Παναγιώτου στην Αννίτα Δημητρίου στο βίντεο που προβλήθηκε μαζί της,   για την αύξηση των συντάξεων, των επιδομάτων τέκνου που να ξεκινούν από 5.000, 10.000 και 15.000 καθώς και την ανέγερση 10.000 κατοικιών, με στόχο την αύξηση του στεγαστικού αποθέματος μόνο η κυβέρνηση μπορεί να το πράξει και όχι το νομοθετικό σώμα. Όπως είπε η κα Δημητρίου  οι θέσεις αυτές αποτελούν και θέσεις του ΔΗΣΥ   τις οποίες θα στηρίξει το κόμμα της  ώστε να προωθηθούν ως πολιτικές. Ήδη ΟΕΒ και ΚΕΒΕ αντέδρασαν τα επόμενα 24ωρα για την  πιθανή αύξηση των συντάξεων και  ωρύονται. Πώς είναι δυνατόν το κόμμα που   εκπροσωπεί το κεφάλαιο να προβαίνει σε τέτοιες κινήσεις.

Το εξωφρενικό και παράλογο είναι ότι η Άμεση Δημοκρατία που διαφημίζονταν ως αντισυστημικό κόμμα, μετατρέπεται σε συστημικό και υποστήριξε για πρόεδρο της Βουλής την ηγέτιδα του ΔΗΣΥ το οποίο στηρίζει τις τράπεζες και απορρίπτει σθεναρά την φορολόγηση των κερδών τους.

Λίγα λεπτά πριν από την έναρξη της συνεδρίας της Ολομέλειας όταν  ξεκαθάρισε ότι οι βουλευτές της Άμεσης Δημοκρατίας θα ψήφιζαν από τον πρώτο γύρο την Αννίτα Δημητρίου  οι υποψηφιότητες του Νικόλα Παπαδόπουλου του ΔΗΚΟ και Χρίστου Χρίστου του ΕΛΑΜ ήταν καμένες από πρώτο χέρι. Μάλιστα την ώρα της ψηφοφορίας ο Φειδίας Παναγιώτου παράτυπα στάθηκε δίπλα από τους τέσσερις βουλευτές του κόμματος του, ελέγχοντας τους να μην «παραστρατίσουν», δείχνοντας ένα άλλο πρόσωπο  από εκείνο που τον γνωρίζει ο κόσμος. Του μικρού δικτατορίσκου καθότι απαγόρευσε στους βουλευτές του να  προβούν σε δηλώσεις τα επόμενα 24ωρα.

Το σκηνικό είχε ξεκαθαρίσει, αφού με τις 17 ψήφους των βουλευτών του ΔΗΣΥ και τις τέσσερις της Άμεσης Δημοκρατίας, η Αννίτα Δημητρίου περνούσε άνετα στον β’ γύρο της διαδικασίας, με αντίπαλο τον Στέφανο Στεφάνου του ΑΚΕΛ, ο οποίος είχε δεδομένες τις ψήφους των 15 βουλευτών του κόμματός του και των τεσσάρων του ΑΛΜΑ. Από τη στιγμή, εξάλλου, που ήταν γνωστό ότι οι οκτώ βουλευτές του ΔΗΚΟ θα ψήφιζαν Αννίτα Δημητρίου στον τελευταίο γύρο και οι οκτώ του ΕΛΑΜ θα τηρούσαν αποχή, η ψηφοφορία στον β’ γύρο είχε απλώς διαδικαστικό χαρακτήρα.

Πιέσεις προς το ΕΛΑΜ ασκούνταν, βέβαια, και από πλευράς ΔΗΣΥ μέχρι την τελευταία στιγμή, προκειμένου να αποφευχθεί ένα σενάριο που θα άφηνε την Αννίτα Δημητρίου εκτός. Παρ’ όλα αυτά, το καθοριστικό σημείο ήταν η γνωστοποίηση της απόφασης της Άμεσης Δημοκρατίας για στήριξη της Αννίτας Δημητρίου.

 

Ήθελε το ΑΚΕΛ νεροκουβαλητή αλλά φλέρταρε και με το ΕΛΑΜ

 

 Είναι απορίας άξιον γιατί ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ τα έβαλε με το ΑΚΕΛ από το οποίο ζητούσε στήριξη,  φλέρταρε με το ΕΛΑΜ και στο δια ταύτα ψήφισε την πρόεδρο του ΔΗΣΥ το οποίο τοποθετείται στην αντιπολίτευση. Το  ΔΗΚΟ είναι το μόνο κόμμα που στηρίζει τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και μετέχει στην κυβέρνηση.

Θα φαινόταν παρανοϊκό το ΑΚΕΛ να στηρίξει τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ και να βρεθεί στη Βουλή να συνεργάζεται με ένα συμπολιτευόμενο κόμμα και δεξί χέρι του Προέδρου Χριστοδουλίδη.

Ορθά λοιπόν το ΑΚΕΛ αμέσως μετά το αποτέλεσμα  με ανακοίνωση του υπογράμμιζε τα αυτονόητα:

«Η διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής επιβεβαίωσε ότι το ΑΚΕΛ είναι η δύναμη του τόπου που πορεύεται και πολιτεύεται με ειλικρίνεια και καθαρότητα, μακριά από παζάρια και αλισβερίσια, πρακτικές που τόσο απογοητεύουν την κοινωνία. Η υποψηφιότητα του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ, Στέφανου Στεφάνου, ήταν η υποψηφιότητα της Αριστεράς αλλά, ταυτόχρονα, εξέφρασε την αντιπολίτευση και ολόκληρο τον προοδευτικό και δημοκρατικό πόλο της χώρας».

Πρόσθεσε, παράλληλα, πως «από την άλλη, οι παρασυναγωγές και οι επιλογές ορισμένων κομματικών ηγεσιών τις εκθέτουν ανεπανόρθωτα. Η ηγεσία του ΔΗΚΟ συνέχισε τη δεξιά μετατόπιση της, εκλέγοντας τον Συναγερμό στην Προεδρία της Βουλής. Η Άμεση Δημοκρατία αποκαλύφθηκε με το καλημέρα, στηρίζοντας, από τον πρώτο γύρο μάλιστα, το κατ’ εξοχήν κόμμα του συστήματος και των τραπεζών. Το δε ΕΛΑΜ κρύφτηκε πίσω από την αποχή, αφού βέβαια ξεκαθάρισε επανειλημμένα ότι το πρόβλημά του ήταν το πρόσωπο και όχι ο Συναγερμός και οι πολιτικές του».

Η ανακοίνωση του ΑΚΕΛ προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου του  ΔΗΚΟ ο οποίος σημείωνε :   «Το ΑΚΕΛ για ακόμη μια φορά επέλεξε την πολιτική απομόνωση και την εκλογική αποτυχία, αλλά όπως συνηθίζει, του φταίνε όλοι οι άλλοι. Είναι απόλυτο δικαίωμά τους. Εμείς δεν θα τους ακολουθήσουμε σε αυτή την τοξικότητα».

Ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος δεν έχει αντιληφθεί πως εάν το ΑΚΕΛ στήριζε την υποψηφιότητα του θα μετατρεπόταν ως ένας θλιβερός νεροκουβαλητής ψήφων αλλά θα έχανε την αξιοπιστία και αξιοπρέπεια του . Θα έχανε όμως και χιλιάδες ψηφοφόρους που επέστρεψαν πίσω και το στήριξαν στις εκλογές της 24ης Μαίου ως το μη χείρον βέλτιστο. Αυτοί οι ψηφοφόροι ελπίζουν και εύχονται να σταματήσει ο κατήφορος των συμμαχιών χωρίς αρχές και αξίες. Όπως οι περιπτώσεις υποψηφιοτήτων Γ. Παμπορίδη του ΔΗΣΥ και Μάικ Σπανού τα προηγούμενα χρόνια για τις προεδρικές. Και μακάρι οι τέσσερις ψήφοι του ΑΛΜΑ να μην υποδηλώνουν την πιθανή στήριξη του προέδρου του στις προεδρικές του 2028. Αυτό θα ήταν αυτοκτονία για το ΑΚΕΛ το οποίο εάν σέβεται τους ψηφοφόρους του δεν θα αποτολμήσει κάτι τέτοιο.

Το ΑΚΕΛ σίγουρα δεν είναι απομονωμένο. Η ήττα της υποψηφιότητα Στεφάνου ήταν έντιμη γιατί δεν μπήκε στη διαδικασία του δούναι και λαβείν και  των ευκαιριακών συμμαχιών υποθηκεύοντας τις  θέσεις αρχών του.

Εκλογικές αποτυχίες μετρά το ΔΗΚΟ και όχι το ΑΚΕΛ, η δε τοξικότητα διαχέεται ακόμα όταν ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ προεκλογικά κατηγορούσε το ΕΛΑΜ ως θυγατρικό κόμμα της Χρυσής Αυγής .Μετεκλογικά όμως ζητούσε τις ψήφους του.

Υπάρχουν δύο είδη νίκες η έντιμη και η νοθευμένη Όπως και δύο ειδών ήττες.  Η νίκη της κας Δημητρίου είναι νοθευμένη και η ήττα του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ είναι έντιμη γιατί μπήκε στην διαδικασία εκλογής με καθαρές θέσεις  και χωρίς να ζητά ανταλλάγματα  από κόμματα που κινούνται σαν ανεμόμυλοι.

Η διαδικασία και το όλο παρασκήνιο για την εκλογή προέδρου της Βουλής θα έχουν συνέπειες όχι στο ΔΗΣΥ που προς ώρας βγήκε κερδισμένος αλλά σε αυτούς που τον στήριξαν. Είναι αυτονόητο πολλοί οπαδοί ή ψηφοφόροι τόσο του ΔΗΚΟ όσο και της Άμεσης Δημοκρατίας να σκεφτούν στο μέλλον  γιατί να πάνε στην πηγή από παρακαμπτήριο δρόμο και όχι από τον απευθείας;

Και μια πρόβλεψη: Η άμεση Δημοκρατία άρχισε ήδη να φυλλοροεί . Οι τέσσερις βουλευτές που εκλέχθηκαν έχουν θέσεις εκ διαμέτρου αντίθετες. Ο ένας στην Ανατολή ο άλλος για τη Δύση και οι άλλοι δύο τρέχα γύρευε. Και στη μέση ο Φειδίας να δίνει διαταγές.

Που κατάντησες καημένη Κύπρος.Να εξαρτάται η εκλογή του δεύτερου τη τάξει κρατικού αξιωματούχου  από υποκείμενα που ζουν και διακινούνται  «στη  χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας»  .

Ήδη άρχισαν τα παρατράγουδα και τα γιούχα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Θεός να μας λυπηθεί από τους γελωτοποιούς και τους χονδρέμπορους της πολιτικής!