Νέα, καθοριστική τροπή λαμβάνει η δικαστική και καλλιτεχνική διαμάχη ανάμεσα στην Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα.
Μετά τη νομική κίνηση της πλευράς του συνθέτη να ανακαλέσει τα δικαιώματα ζωντανής εκτέλεσης των τραγουδιών του από τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης «Αυτοδιαχείριση», ο πληρεξούσιος δικηγόρος της δημοφιλούς ερμηνεύτριας, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, προέβη σε μια δημόσια τοποθέτηση σήμερα Παρασκευή (09/10).
Ο κ. Δημητρακόπουλος υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει δικαστική κρίση που να μπορεί να στερήσει από την Άννα Βίσση το δικαίωμα να ερμηνεύει τραγούδια που αποτελούν πλέον «πολιτιστικό ιδίωμα» για τον ελληνισμό, τονίζοντας τη μοναδική άυλη υπεραξία που η ίδια προσέδωσε στο έργο του δημιουργού.
Η παρέμβαση Δημητρακόπουλου: «Πολιτιστικό ιδίωμα τα τραγούδια»
Απαντώντας στους ισχυρισμούς που διατύπωσε η πληρεξούσια δικηγόρος του Νίκου Καρβέλα, Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου, ο νομικός εκπρόσωπος της Άννας Βίσση, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, πέρασε στην αντεπίθεση, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο γύρω από τις δηλώσεις της τραγουδίστριας και το νομικό καθεστώς των τραγουδιών.
Στην αρχή της δήλωσής του, ο κ. Δημητρακόπουλος επιβεβαίωσε την απόλυτη ειλικρίνεια της ερμηνεύτριας:
«Όσα –για πρώτη και τελευταία φορά– η Άννα Βίσση είπε δημόσια σε σχέση με τον Νίκο Καρβέλα και τα γεγονότα πριν και μετά τη συναυλία της 26ης Σεπτεμβρίου 2026 απηχούν την πραγματικότητα. Οι αναφορές της στις ψυχολογικά φορτισμένες στιγμές που βίωσε κινούνται στις ράγες της αλήθειας. Για όσα ισχυρίσθηκε σχετικά με τα οικονομικά θέματα, οι αποδείξεις της αλήθειας στριμώχνονται στη σειρά.»
Στη συνέχεια, ο ίδιος στάθηκε στην ουσία της καλλιτεχνικής συνέργειας των δύο δημιουργών, απορρίπτοντας την προσπάθεια υποβάθμισης του ρόλου της τραγουδίστριας:
«Ο συνθέτης και στιχουργός Νίκος Καρβέλας, στο πρόσωπο της Άννας Βίσση, βρήκε την ιδανική ερμηνεύτρια, η οποία προσέδωσε μοναδική άυλη υπεραξία στο έργο του, που, ατυχώς και ανεπιτυχώς, επιχειρείται να υποβαθμιστεί ως “συγγενικό δικαίωμα”. Η προσωπική νομική μου άποψη είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει δικαστική κρίση που θα απαγορεύει στην Άννα Βίσση να ερμηνεύει τραγούδια που αποτελούν πολιτιστικό ιδίωμα για τους ανθρώπους στην Ελλάδα και στην Κύπρο.»
Κλείνοντας, ο δικηγόρος της Άννας Βίσση κατέστησε σαφές ότι η πλευρά της δεν πρόκειται να τροφοδοτήσει περαιτέρω τη δημόσια αντιπαράθεση, σημειώνοντας πως αποτελεί συνειδητή απόφαση της ίδιας, την οποία ο ίδιος προσυπογράφει, να μη συμμετάσχουν σε περαιτέρω συζητήσεις μέσω τηλεοπτικών εκπομπών και δημοσιευμάτων.
Η ανάκληση δικαιωμάτων από τον Νίκο Καρβέλα
Η παρέμβαση του Μιχάλη Δημητρακόπουλου ήρθε ως άμεση απάντηση στην ανακοίνωση που εξέδωσε την Πέμπτη (08/10) η δικηγόρος του Νίκου Καρβέλα, Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου.
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση του συνθέτη:
- Ανάκληση εξουσιών: Ο Νίκος Καρβέλας, κάνοντας χρήση του άρθρου 12 παρ. 2 του Ν. 4481/2017, ανέκλησε ήδη από τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 από τον ΟΣΔ «Αυτοδιαχείριση» την εξουσία αδειοδοσίας για τη ζωντανή δημόσια εκτέλεση του συνόλου των έργων του.
- Ατομική διαχείριση: Εφεξής, ο ΟΣΔ δεν νομιμοποιείται να χορηγεί άδειες σε τρίτους (εταιρείες παραγωγής, νυχτερινά κέντρα, διοργανωτές συναυλιών) για ζωντανές εμφανίσεις με τα τραγούδια του. Ο ίδιος ο δημιουργός αναλαμβάνει αποκλειστικά τη διαχείριση σε ατομική βάση, αποφασίζοντας εάν, πότε, σε ποιους και υπό ποιες αισθητικές προϋποθέσεις θα παραχωρεί σχετική έγκριση.
- Μηχανικά και On-Demand δικαιώματα: Ο συνθέτης εξέφρασε την πρόθεσή του να καταγγείλει συμβάσεις με μουσικούς εκδότες, απαγορεύοντας οποιαδήποτε νέα παραγωγή ή κυκλοφορία υλικού (π.χ. βιντεοκλίπ, άλμπουμ) χωρίς προηγούμενη έγγραφη άδειά του.
- Ξεκαθάρισμα για τα ασφαλιστικά μέτρα: Η πλευρά Καρβέλα διέψευσε τα δημοσιεύματα περί κατάθεσης αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι διατηρεί το δικαίωμα να προσφύγει στη Δικαιοσύνη για τη διεκδίκηση των χρηματικών ποσών που θεωρεί ότι του οφείλονται από τη μεγάλη συναυλία στο ΟΑΚΑ, όπου τα 47 από τα 50 τραγούδια, σύμφωνα με τον ίδιο, τα οποία ακούστηκαν ήταν δικής του δημιουργίας.
Η σύγκρουση αυτή φέρνει στο προσκήνιο μια πρωτοφανή νομική και καλλιτεχνική διαμάχη για τα ελληνικά δεδομένα.
Από τη μία πλευρά, ο Νίκος Καρβέλας επικαλείται το απόλυτο περιουσιακό και ηθικό δικαίωμα του δημιουργού (βάσει του Ν. 2121/1993), υποστηρίζοντας ότι η τυπική άδεια ενός Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης δεν υποκαθιστά τις ιδιωτικές συμφωνίες με τους παραγωγούς και τους χρήστες των έργων του.
Από την άλλη , η πλευρά της Άννας Βίσση εγείρει το ζήτημα της άυλης υπεραξίας που προσφέρει ο χαρισματικός ερμηνευτής στο έργο, προβάλλοντας το επιχειρηματολόγιο ότι τραγούδια που έχουν εγγραφεί στη συλλογική συνείδηση ως «πολιτιστικό ιδίωμα» δεν μπορούν να «κλειδωθούν» δικαστικά ή να απαγορευθεί η ζωντανή τους απόδοση από τη φωνή που τα ταύτισε με την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
