Του Κώστα Μαυρίδη*
Για χρόνια τεκμηριώνουμε την ανάγκη πανεθνικής στάσης Αθήνας-Λευκωσίας απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό. Το τραγικό είναι που εν μέσω ευνοϊκών συνθηκών για τα εθνικά δίκαια, η εμμονική πολιτική Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη να «κανονικοποιήσουν» τον τουρκικό επεκτατισμό, έχει πλέον καθιερωθεί ως επίτευγμα! Στην πρόσφατη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, η εκπρόσωπος του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών αναφέρθηκε σε «κανονικότητα προς το συμφέρον όλων».
Απέναντι στην αποφασιστικότητα κι ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, που αποτρέπουν την τουρκική επέλαση, η Τουρκία επεδίωκε για δεκαετίες να μετατρέψει τις τουρκικές παρανομίες σε «διμερείς διαφορές». Όταν πριν μερικά χρόνια, προέκυψε το παράνομο «τουρκολιβυκό μνημόνιο» στην Ανατ. Μεσόγειο ακρωτηριάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας-Κύπρου, υπήρξαν έντονες καταδίκες των τουρκικών παρανομιών από την ΕΕ με αναφορές για επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. Όλα ανατράπηκαν από την Αθήνα και εγχώριους «δορυφόρους» που προέβαλλαν ότι «η πολιτική των κυρώσεων είναι αδιέξοδη και αναποτελεσματική». Οι ίδιοι πρωτοστάτησαν στην επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία αλλά όχι για την Τουρκία, ενώ η ΕΕ αποτελεί το μεγαλύτερο εισαγωγέα τουρκικών προϊόντων κι επιπλέον, η Τουρκία αρνείται εφαρμογή της Συμφωνίας Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, που αφορά νομικές της υποχρεώσεις προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Ομολογουμένως, δεν υπάρχει άλλη περίπτωση Κυβέρνησης στην ΕΕ, η οποία πρωτοστάτησε στην επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, αλλά όχι κατά της Τουρκίας που κατέχει έδαφος της ΕΕ στην Κύπρο κι απαιτεί «δύο κράτη», που προβάλλει «casus beli»/αιτία πολέμου στο Αιγαίο, που επέβαλε το παράνομο «τουρκολιβυκό μνημόνιο» στην Ανατ. Μεσόγειο και που τώρα με «NAFTEX αορίστου διαρκείας» χώρισε το Αιγαίο ντε φάκτο στα δύο, πράγμα που αποσιωπάται γιατί προέχει άλλο: πρέπει να «ξεπλυθούν» οι τουρκικές παρανομίες μέσα από την … «κανονικότητα» με τον τουρκικό επεκτατισμό. Κι έτσι, με πρωτοβουλία της Αθήνας οι τουρκικές παρανομίες, μεταφέρηκαν από το πλαίσιο ΕΕ-Τουρκίας στο διμερές επίπεδο όπως επεδίωκε η Τουρκία και βολεύει τους εταίρους μας!
Αδιαμφισβήτητα, η πολιτική της «κανονικότητας» πλήττει τα εθνικά συμφέροντα κι ανταμείβει τον τουρκικό επεκτατισμό. Δώσαμε μάχες στην ΕΕ για να καταδικάσουμε τις παρανομίες ζητώντας κυρώσεις και τελικά «προσαρμόζεται» η Αθήνα στις επιδιώξεις του καθεστώτος Ερντογάν. Φυσικά, θα προβληθούν διάφορα βαρύγδουπα περί “σταθερότητας και ειρήνης” κ.ά. Ο οικουμενικός Έλληνας Κ. Καβάφης στο ποίημα (1912) «Αλεξανδρινοί Βασιλείς» αναφέρεται στον Αντώνιο και Κλεοπάτρα που έστησαν μια μεγαλοπρεπή φιέστα και μοίρασαν βασιλικούς τίτλους για το θεαθήναι:
«κι οι Αλεξανδρινοί έτρεχαν πια στην εορτή, κι ενθουσιάζονταν, κι επευφημούσαν… γοητευμένοι με τ’ ωραίο θέαμα – μόλο που βέβαια ήξευραν τι άξιζαν αυτά, τι κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες.»
Για όποιον νομίζει ότι με τέτοια πολιτική ο Ελληνισμός παραχωρεί «λίγη αξιοπρέπεια» με ανταλλαγή «λίγη ειρήνη», το θέτουμε απλά. Η «κανονικότητα» είναι στάση ντροπής και όχι αξιοπρέπειας, που μας φέρνει πιο κοντά στην τουρκική επέλαση η οποία θα προκύψει αδίσταχτα στην πρώτη ευκαιρία. Δεν συζητάς με το θηρίο για τον τρόπο που θα σε κατασπαράξει. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, η Κύπρος χρειάζεται την Ελλάδα και η Ελλάδα την Κύπρο κι η σιωπή απέναντι στην αποδοχή του νεο-οθωμανισμού ως «κανονικότητας», αποτελεί συνενοχή.
*Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
