Η εμμονή του Αβέρωφ Νεοφύτου υπέρ του σχεδίου Ανάν και το Αμερικανοκαναδικό σχέδιο
Της Ανδρούλας Γκιούρωφ
Είναι φορές που διερωτάσαι εάν κάποιοι πολιτικοί σεβάστηκαν ποτέ τη βούληση του λαού όταν κλήθηκε να αποφανθεί για τον μέλλον του σε μια πατρίδα διαμελισμένη και βασανισμένη από προδοσίες, ίντριγκες, υποχθόνια σχέδια και μωροφιλοδοξίες.
Πριν μερικές μέρες ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ και εν δυνάμει υποψήφιος για την προεδρία του κράτους, Αβέρωφ Νεοφύτου, σε ανάρτηση του κατηγόρησε αμφότερα τα κόμματα ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ για την διαχρονική πολιτική τους στο κυπριακό .
Συγκεκριμένα κατηγόρησε το ΑΚΕΛ για το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν το 2004 και για την απόρριψη του Αμερικανοκαναδικού σχεδίου το 1978.
Επέκρινε από την άλλη το ΔΗΣΥ για την απόρριψη των Ιδεών Γκάλι το 1992-93 και για την αρνητική του στάση στο Κραν Μοντανά το 2017.
Είναι λυπηρό γιατί κάποιοι πολιτικοί δεν μπορούν να συμφιλιωθούν με την αντίθετη άποψη και να σεβαστούν την ετυμηγορία του λαού όπως το 2004 όταν με συντριπτική πλειοψηφία απέρριψε το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν.
Αναλύσαμε και προβάλαμε πολλές φορές τις απαράδεκτες και καταστροφικές για τον κυπριακό ελληνισμό πρόνοιες του σχεδίου Ανάν. Αποκαλύψαμε ακόμα τις καταγγελίες της αείμνηστης Στέλλας Σουλιώτη, τότε προέδρου του ταμείου των Ην.Εθνών για τους πρόσφυγες ( USDP) και των παρακλαδιών της UNOPS.
Είναι γνωστό (αλλά αποκρύβεται ) ότι πριν από το δημοψήφισμα στις 24 Απριλίου του 2004, για το σχέδιο Ανάν, έγγραφο αποκάλυπτε πως η κερδοσκοπική εταιρεία του ΟΗΕ UNOPS (UN Office for project Services – Γραφείο των Προγραμμάτων των Ην. Εθνών) μοίραζε εκατομμύρια δολάρια για την επιβολή του σχεδίου Ανάν. Η εν λόγω εταιρεία είχε αναλάβει την κατανομή των ποσών την επίμαχη περίοδο πριν από το δημοψήφισμα και κάλυπτε ένα κομμάτι των χρηματοδοτήσεων για την επιβολή του σχεδίου κάτω από την επικεφαλίδα: «Απευθείας υποστήριξη στις καλές υπηρεσίες των Ην. Εθνών και τη διάδοση του Σχεδίου Ανάν».
Το έγγραφο περιελάμβανε τα πρακτικά μιας θυελλώδους συνεδρίας της Στέλλας Σουλιώτη (συντονίστριας το 2004 της ανθρωπιστικής βοήθειας των Ην. Εθνών) με τους επικεφαλής της UNOPS, Άντριου Ράσελ και Τζαν Μίλκερ. Αντικείμενο της αντιπαράθεσης που οδήγησε τη Στέλλα Σουλιώτη να καταθέσει την παραίτησή της, η οποία τελικά δεν έγινε αποδεκτή, ήταν μία επιστολή του Ράσελ, ημερομηνίας 27 Οκτωβρίου 2004, στην οποία αναφερόταν στους τρόπους ενίσχυσης της προσπάθειας του Άλβαρο ντε Σότο για να επιτύχει την ψήφιση του κειμένου του Γ. Γ. του ΟΗΕ. Στο σημείωμά του ο Ράσελ άφηνε να εννοηθεί ότι η UNOPS χορήγησε το ποσό των 508.000 δολαρίων ύστερα από αίτημα του ίδιου του Γ.Γ.ΟΗΕ (at the request of the UN Good Offices). Σύμφωνα με άλλο έγγραφο διατέθηκαν χρηματοδοτήσεις σε άτομα, οργανώσεις και κόμματα για να περάσει το σχέδιο Ανάν από οργανώσεις των Ην.Εθνών και από τις ΗΠΑ μέσω της περιβόητης USAID ( την οποία πρόσφατα ξήλωσε ή και περιόρισε τη δράση της ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ).
Τότε ένας εκ των opinion leader (διαμορφωτής γνώμης) ήταν ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου ο οποίος έγραφε πύρινα άρθρα υπέρ του εθνοκτόνου σχεδίου Ανάν. Από το ΑΚΕΛ opinion leader ήταν και η κα Ελένη Μαύρου. Μάλιστα ανήμερα της Παγκύπριας συνδιάσκεψης του ΑΚΕΛ όπου θα αποφασιζόταν η στάση του κόμματος , υπέρ ή εναντίον του σχεδίου, η κα Μαύρου συγκέντρωσε έξω από το συνεδριακό κέντρο Τουρκοκύπριες και μερικές Ε/κ που φώναζαν υπέρ του σχεδίου.
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ ήταν διχασμένη αλλά η βάση του κόμματος ήταν κάθετα εναντίον του σχεδίου.
Στις πρεσβείες ΗΠΑ, Βρετανίας και Σουηδίας γίνονταν συγκεντρώσεις όπου οι προσκεκλημένοι- οι πλείστοι από ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ – ενθαρρύνονταν πως να δράσουν για να περάσει το σχέδιο Ανάν .
Ο λαός όμως είχε διαφορετική γνώμη. Απέρριψε κατά συντριπτική πλειοψηφία 76,5% το σχέδιο και έσωσε την Κυπριακή Δημοκρατία.
22 χρόνια μετά την απόρριψη του σχεδίου και εφτά χρόνια μετά τον θάνατο του τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, κάποιοι πολιτικοί δεν μπορούν να χωνέψουν την ετυμηγορία του λαού και συνεχώς επικρίνουν την κρίση του. Κανένας σεβασμός. Αργυραμοιβόμενοι και αργυραμοιβοί έχουν λυσσάξει και προσπαθούν να επαναφέρουν παρόμοια σχέδια ερήμην του λαού ζητώντας να μην γίνουν δημοψηφίσματα σε περίπτωση ενός νέου σχεδίου λύσης.
Το Αμερικανοκαναδικό
Όσο για το Αμερικανοκαναδικό σχέδιο και πάλι αποκρύβονται αλήθειες. Επρόκειτο για ένα σχέδιο βρετανικής επινόησης που στόχο είχε την άρση του εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία, το οποίο επιβλήθηκε από το Αμερικανικό Κογκρέσο μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ένα σχέδιο το οποίο απέρριψαν με τον τρόπο τους οι Τούρκοι.
Το εν λόγω σχέδιο λύσης του Κυπριακού υποβλήθηκε το 1978 μετά την άνοδο του Τζίμι Κάρτερ στην προεδρία των ΗΠΑ στις 20 Ιανουαρίου 1977. Το σχέδιο υποστήριξε μόνο ο ΔΗΣΥ και η Ελληνική Κυβέρνηση.
Το σχέδιο -πλαίσιο λύσης δόθηκε από τους Αμερικανούς στον Δρα Κουρτ Βάλντχαϊμ γενικό γραμματέα του ΟΗΕ και στη συνέχεια οι Αμερικανοί το έδωσαν στον Κύπριο Υπ. Εξωτερικών Νίκο Ρολάνδη και στον κ. Ντενκτάς στη Νέα Υόρκη στις 10 Νοεμβρίου 1978.
Ο πρόεδρος Σπύρος Κυπριανού απέρριψε το σχέδιο και ο Ν.Ρολάνδης υπέβαλε την παραίτηση του. Δημιούργησε το κόμμα των Φιλελευθέρων και όταν έμεινε εκτός Βουλής προσχώρησε στο ΔΗΣΥ. Υπουργοποιήθηκε όταν ο Γλ. Κληρίδης εκλέχθηκε το 1993 πρόεδρος της Κ.Δ.
Δύο χωριστά κράτη
Ο καθηγητής Βαγγέλης Κουφουδάκης μιλώντας για το εν λόγω σχέδιο έκανε την πιο κάτω επεξήγηση:
«Η πρόταση απαιτούσε τη συναίνεση της Κύπρου σε ένα λεπτομερές συνταγματικό πλαίσιο που θα δημιουργούσε μια χαλαρή δικοινοτική, διζωνική συνομοσπονδία, όπως απαιτούσε η Τουρκία. Ωστόσο, θέματα ζωτικά για τους Ελληνοκύπριους, όπως το εδαφικό, η επιστροφή των εκτοπισμένων στις πατρογονικές τους εστίες και η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων αφήνονταν ανοικτά για μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Ένα σχέδιο βάσει του οποίου διαμελίζεται η κυριαρχία του κράτους ισότιμα, σε δυο χωριστά κομμάτια, σε δυο χωριστά κράτη.
Όσον αφορά στο Παράρτημα για τα Βαρώσια όντως προέβλεπε την επανεγκατάσταση 14 χιλιάδων κατοίκων από τις 30 χιλιάδες που κατοικούσαν στην πόλη πριν από την τουρκική εισβολή. Όμως το καθεστώς της περιοχής επανεγκατάστασης δεν προβλέπεται. Δεν καθορίζεται αν θα απελευθερωνόταν η περιοχή. Ούτε προβλέπεται η διοίκηση υπό την οποία θα ετίθετο. Εν πάση, όμως, περιπτώσει οι Τούρκοι και ο Ντενκτάς ουδέποτε αποδέχθηκαν το σχέδιο με το παράρτημα!
Να υπενθυμίσουμε ότι η συμφωνία υψηλού επιπέδου από δέκα σημεία, που συνομολογήθηκε μεταξύ του Προέδρου Σπύρου Κυπριανού και του ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Ραούφ Ντενκτάς, σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την 19 Μαρτίου 1979, υπό την αιγίδα του Γ.Γ. ΟΗΕ ήταν πολύ πιο ευνοϊκή. Η παράγραφος 5 προβλέπει ότι προτεραιότητα θα δοθεί στην επίτευξη συμφωνίας για την επανεγκατάσταση στα Βαρώσια υπό την αιγίδα του ΟΗΕ ταυτόχρονα με την έναρξη της μελέτης από τους συνομιλητές των συνταγματικών και εδαφικών πτυχών μιας συνολικής διευθέτησης. Μόλις επιτευχθεί συμφωνία για τα Βαρώσια θα εφαρμοστεί, χωρίς να αναμένεται η έκβαση των συζητήσεων επί των άλλων πτυχών του Κυπριακού προβλήματος.
Η Τουρκία και ο Ραούφ Ντενκτάς οι οποίοι δεσμεύθηκαν, κατόπιν πιέσεων του τότε Γενικού Γραμματέα των ΗΕ, να εφαρμόσουν τα 10 σημεία υπαναχώρησαν με αποτέλεσμα να μην υπάρξει συνέχεια.
Δεν υπάρχουν χαμένες ευκαιρίες. Μόνο πολιτικοί σε λάθος πορεία
Τα τελευταία χρόνια πρώην υπουργοί, πρώην αξιωματούχοι κομμάτων ή και κάποιοι άσχετοι σε Κύπρο και δυστυχώς και σε Ελλάδα , βγαίνουν με άρθρα, βιβλία, ή δηλώσεις προσπαθώντας να αποδείξουν πως υπήρχαν χαμένες ευκαιρίες. Ευκαιρίας δοθείσης κατηγορούν ασύστολα, χυδαία και αβάσιμα τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο φορτώνοντας του λάθη που διέπραξαν άλλοι.
Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου την εποχή που υποβλήθηκε το Βρετανο-Αμερικανο-καναδικό σχέδιο ήταν έφηβος και προφανώς κυκλοφορούσε στα χωράφια της Αργάκας με κοντοπαντέλονα.
Δεν άκουγε τις προκλητικές δηλώσεις Κλίφορντ και τις αφόρητες πιέσεις που ασκούσε στον Σπύρο Κυπριανού ο Αμερικανός απεσταλμένος.
Προφανώς αργότερα θα διάβασε το σχέδιο αλλά δεν λέει λέξη για το απαράδεκτο περιεχόμενο του.
Όσον αφορά τη Δέσμη Ιδεών Γκάλι τις οποίες απέρριψε ο ΔΗΣΥ, ήταν για να συνεργαστεί με το ΔΗΚΟ και να εκλεγεί Πρόεδρος ο Γλαύκος Κληρίδης. Όπως και έγινε. Γιατί τώρα ο κ. Αβέρωφ μετά από τόσα χρόνια επικρίνει τη στάση του κόμματος του και δεν το έθεσε όταν ήταν πρόεδρος του ΔΗΣΥ;
Για το Κραν Μοντανά τα Ην.Έθνη αποφάνθηκαν ποιος ευθύνεται για το αδιέξοδο. Η Τουρκία και μόνο η Τουρκία και υπάρχουν τα σχετικά έγγραφα τα οποία ειρήσθω εν παρόδω αποκάλυψε και η εφ. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. Αλλά και με δηλώσεις του ο τέως διαπραγματευτής Ανδρέας Μαυρογιάννης, απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς ότι ευθύνεται η Ε/κ πλευρά σε αντίθεση μάλιστα με τις θέσεις του ΑΚΕΛ.
Φαίνεται όμως πως ο κ. Νεοφύτου με αυτή την θέση θέλει να πλήξει τον τέως Πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη στον οποίον οφείλει την άνοδο του στην πολιτική κονίστρα. Το 2017 πρόεδρος του ΔΗΣΥ ήταν ο κ. Αβέρωφ. Γιατί δεν μίλησε τότε;
Αντίθετα υποστήριζε τους χειρισμούς του Προέδρου και του Έλληνα ΥΠΕΞ Ν.Κοτζιά.
Όταν βγαίνουν πολιτικοί σήμερα και συμπεριφέρονται με τόση απαξίωση για την ετυμηγορία του λαού-όπως εναντίον του σχεδίου Ανάν – δεν μπορούν να τυγχάνουν καμιάς εμπιστοσύνης. Καλύτερα να αποσυρθούν γιατί βρίσκονται σε λάθος πορεία και απέναντι στον λαό.
Το τραγικό και τρισάθλιο στην περίπτωση τους δεν επιρρίπτουν ευθύνες στις ΗΠΑ, στον κακό δαίμονα της Κύπρου την Βρετανία και στην ίδια την Τουρκία για τους σχεδιασμούς τους προκειμένου η Κύπρος να διχοτομηθεί και να παραμείνει όμηρος των ΝΑΤΟϊκών επιβουλών. Όλο το ανάθεμα και τις κατηγορίες τις φορτώνουν στο μεγάλο θύμα, τον Κυπριακό λαό .
Ε, άντε μου και στην οργή του Θεού και να μην δεήσει ποτέ ο λαός να σας εμπιστευθεί το μέλλον του.
