Η βάρκα και πάλιν στο νερό,ελπίζω με στόχο

Του Νίκου Κατσουρίδη*

ΚατσουρΑναμφίβολα η ομιλία του Προέδρου Αναστασιάδη στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπήρξε μέσα στο πνεύμα και το γράμμα εκείνο, το οποίο θα ήθελε να ακούσει η διεθνής κοινότητα και ειδικά ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Φυσικά οι πολιτικές δυνάμεις θα επισημάνουν διάφορα αναφορικά μ΄ αυτήν την ομιλία και ιδιαίτερα συγκρίνοντας, τοποθετήσεις και χειρισμούς των τελευταίων δύο χρόνων. Σε ορισμένα από αυτά εν δικαίω. Αυτή τη στιγμή όμως η ομιλία του Προέδρου οι θέσεις τις οποίες εξέφρασε δεν θα συγκριθούν από τα Ηνωμένα ΄Εθνη με δικές του δηλώσεις ή χειρισμούς, ανεξαρτήτως πως κρίνουν αυτές τις δηλώσεις και χειρισμούς των τελευταίων δύο χρόνων. Ούτε και σ΄ αυτό το κείμενο ο στόχος είναι αυτός. Μια άλλη φορά. Οι θέσεις τις οποίες ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εξέφρασε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θα πρέπει να συγκριθούν με την ομιλία του Προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν. Και θα κριθούν, αν και κατά πόσον είναι στο πνεύμα και το γράμμα των θέσεων της διεθνούς κοινότητας. Προσωπικά εκτιμώ ότι ήταν σ΄ αυτό το κλίμα και εφ΄ όσον τούτο έχει επιβεβαιωθεί στην συνάντηση του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, θα προχωρήσει η διαδικασία στο επόμενο.
Στο σημείο αυτό ο κ. Γκουτέρες θα αποφασίσει αν το επόμενο βήμα είναι η τριμερής συνάντηση των δύο ηγετών με τον ίδιο ή θα συγκαλέσει πρώτα άτυπη πενταμερή όπως η Τουρκία επιθυμεί. Και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου σημείο-κλειδί. Είναι μεν διαδικασία αλλά επηρεάζει άμεσα την ουσία. Και ο λόγος απλός. Η Τουρκία επιθυμεί πρώτα πενταμερή για να ξεκαθαρίσει ο στρατηγικός στόχος των συνομιλιών.
Να τεθούν όλες οι «νέες» ιδέες να συζητηθούν, να συγκριθούν, να κριθούν και να αποφασισθεί ποια υιοθετείται ως στρατηγικός στόχος. Η Ομοσπονδία ή Συνομοσπονδία, τα δύο κράτη κ.ο.κ. Και βέβαια στην πενταμερή η Τουρκία θα θέσει και όλα τα άλλα που θέτει εδώ και δύο χρόνια με ένταση και αφορούν κυρίως τη διεθνή πτυχή του κυπριακού και την πολιτική ισότητα όπως την κατανοεί και το Φυσικό Αέριο φυσικά. Τα Ηνωμένα ΄Εθνη όμως έχουν αποφάσεις, όχι μια, πολλές και η θέση είναι η ίδια και σταθερή αναφορικά με το τι λύση επιδιώκεται στην Κύπρο. Ποιος είναι στρατηγικός στόχος της λύσης. Είναι η ΔΔΟ με πολιτική ισότητα όπως αυτά την ορίζουν και άλλα τα οποία ορισμένοι ξεχνούν. Χωρίς ξένους στρατούς και κατοχικά στρατεύματα για παράδειγμα. Με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των κυπρίων κ.ο.κ. Γιατί το κυπριακό δεν είναι μόνο η ρύθμιση της σχέσης των δύο κοινοτήτων και της πολιτειακής μορφής του νέου κρατικού ομόσπονδου μεν Κράτους αλλά με μια και μόνη Κυριαρχία, Διεθνή Προσωπικότητα και Ιθαγένεια αλλά και όλα εκείνα τέλος πάντων, τα οποία θα αποδώσουν ένα κανονικό Κράτος, όπως δήλωσε και ο Γ.Γ. του ΟΗΕ. Και το κανονικό κράτος, κράτος μέλος ισότιμο του οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής ΄Ένωσης, δεν συμβαδίζει, με όσα εδώ και δύο χρόνια η Τουρκία δηλώνει και πράττει. Με όσα ο Πρόεδρος της κατοχικής και πειρατικής δύναμης εκστόμισε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Κατά συνέπεια με τα πιο πάνω, η θέση της Τουρκίας για Πενταμερή πρώτα, στόχο έχει να ανατρέψει την υπάρχουσα, αποφασισμένη και διατυπωμένη επίσημα στις αποφάσεις του ΟΗΕ, στόχευση για λύση του Κυπριακού. Δεν ψάχνουν τα Ηνωμένα ΄Έθνη στρατηγικό στόχο λύσης στο κυπριακό γιατί τον έχουν υιοθετήσει προ πολλού και επιβεβαιώσει κατ΄ επανάληψη στις αποφάσεις τους. Να γιατί η απόρριψη ή η υιοθέτηση της διαδικαστικής πρότασης της Τουρκίας, όπως συγκλιθεί πρώτα άτυπη πενταμερής ενέχει ουσιαστική σημασία.
Ας θεωρήσουμε ότι ο Γ.Γ. του ΟΗΕ έχει μείνει ικανοποιημένος από τις συναντήσεις του με τους κ.κ. Αναστασιάδη και Ακκιντζί και προχωρήσει σε σύγκλιση μιας τριμερούς. Αυτό θα είναι το επόμενο βήμα ως φαίνεται, με το οποίο η κοινή λογική λέει, ότι θα πρέπει να είναι η απαρχή μιας καλής και σοβαρής προετοιμασίας της πενταμερούς. Από τη μια φυσικά και δεν μπορεί να είναι διαδικασία αορίστου χρόνου, αλλ΄ ούτε και διαδικασία ασφυκτικού χρονοδιαγράμματος. Και εδώ, με το πρώτο βήμα, τόσον επι της διαδικασίας, όσον και της ουσίας προκύπτουν ήδη, δηλαδή προκαταβολικά, ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών αλλά και εντός των κόλπων των δύο πλευρών. Να ξεκαθαρίσω ότι οι δυσκολίες δεν επισημαίνονται με στόχο να ανυψωθούν ως βουνά απροσπέλαστα στην προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού. Στόχος είναι να υπερπηδηθούν όπως στους αγώνες μετ΄ εμποδίων στον στίβο για να έχουμε αίσιο τέλος. Και αίσιο τέλος σημαίνει λύση αρχών που θα αντέξει στον χρόνο και θα απελευθερώσει την Κύπρο από κατοχή, εξαρτήσεις και επικυριαρχία και θα την επανενώσει σε όλα τα επίπεδα. Το κυπριακό έχει αποδειχθεί μαραθώνιος μετ΄ εμποδίων. Μπορούμε όμως όλοι οι κύπριοι μαζί να τερματίσουμε. Μπορούμε να κόψουμε το νήμα της νίκης της λύσης. Αρκεί οι πάντες εντός και εκτός Κύπρου, να αποδεχτούν ότι ο διάδοχος της Κυπριακής Δημοκρατίας, το μελλοντικό ομόσπονδο κράτος της Κύπρου θα είναι κανονικό κράτος.
Μια από τις διαφορές, ένα από τα εμπόδια τα οποία θα πρέπει να υπερπηδηθούν για να προχωρήσει η διαδικασία είναι η πειρατική συμπεριφορά της Τουρκία εντός της κυπριακής ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδας και χωρικών υδάτων. Τι μέλλει γενέσθαι επ΄ αυτού; Τι λέει ο Πρόεδρος και τα κόμματα. Ποια είναι η τελική τους θέση; Οπου νάναι ο Γ.Γ του ΟΗΕ συγκαλεί τριμερή. Πότε θα τοποθετηθούν; Θα πει ίσως κάποιος, γιατί να τοποθετηθούν; Γιατί η ώρα της αλήθειας, λένε τα ίδια τα κόμματα, είναι τώρα. Και εφόσον είναι τώρα ο πολίτης πρέπει να ξέρει τις θέσεις όλων για να μπορεί να συγκρίνει, κρίνει και αποφασίσει όταν έλθει η ώρα της αλήθειας για τον ίδιο. Τώρα είναι η ώρα της αλήθειας για όσους λαμβάνουν τις αποφάσεις. Το άλλο οπου εμπλέκονται και πάλιν διαδικασία και ουσία είναι η απαίτηση της Τουρκίας να λυθούν όσα ενδιαφέρουν την ίδια και την τ/κ πλευρά πρίν αρχίσουν ουσιαστικά διαπραγματεύσεις. Επιθυμεί πρόταξη δηλαδή. Από την ανάποδη όμως. Δηλαδή σε πρόταξη π.χ. να αποφασισθεί η παραμονή στρατευμάτων και εγγυήσεων και έπειτα να αρχίσουν οι συνομιλίες. Με άλλα λόγια πρώτα να αποφασισθεί ότι ανατρέπεται το σκοπούμενο – απελευθέρωση και επανένωση – και υιοθετείται αυτό που θα πρέπει να καταργηθεί – η κατοχή – και νομιμοποιείται και μονιμοποιείται το διεθνές έγκλημα πολέμου του 1974 και έπειτα συζητούμε. Αν με εντυπωσιάζει κάτι δεν είναι το θράσος της Άγκυρας. Αλλά ότι εκείνοι οι ε/κ που πολέμησαν και εξοργίζονταν όταν και όποτε αναδείχθηκε η πρόταξη εκ μέρους ε/κ πολιτικών και ομάδων πολιτών, τώρα σιωπούν!
Κλείνοντας να εκτιμήσω ότι εκτός απροόπτου πάμε σε τριμερή και έπεται συνέχεια. Εύχομαι να προχωρούμε γνωρίζοντας επακριβώς που πάμε, τι στοχεύουμε και πως θα αγωνιστούμε να το πετύχουμε. Η βάρκα μπαίνει και πάλιν στο νερό ελπίζω με καθαρή ρότα.